वराहपुराणम्

स्नानस्य तद्दशगुणं भवेदत्र न संशयः

तेथे स्नान केल्याचं पुण्य दहा पट जास्त मिळतं; याबद्दल काहीच शंका नाही.

तदक्षयं भवेद्दातुर्दानपुण्यफलं महत्

तेथे दिलेल्या दानाचं पुण्य कधीही संपत नाही; दाता मोठं पुण्य मिळवतो.

वरिष्ठं क्षेत्रमेतस्मान्नान्यदेव हि विद्यते

या क्षेत्रापेक्षा श्रेष्ठ पुण्यस्थान दुसरं कुठेच नाही; खरंच, दुसरं काहीच ज्ञात नाही.

यत्र यत्र मया देवाश्चरता मृगरूपिणा

मी जिथे जिथे मृगरूप धारण करून देवांमध्ये फिरलो,

तत्र तत्राभवत्सर्वं पुण्यक्षेत्रं च सर्वशः 215.

तेथे प्रत्येक ठिकाणी सगळं पवित्र क्षेत्र बनलं, पूर्णपणे पुण्यवान झालं.

गोकर्णेश्वर इत्येतत्पृथिव्यां ख्यातिमेष्यति

हे पृथ्वीवर 'गोकर्णेश्वर' या नावाने प्रसिद्ध होईल.

अदृश्य एव विबुधैः प्रययावुत्तरां दिशम्

तो देवांना न दिसता उत्तरेकडे निघून गेला.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे भगवद्गोकर्णेश्वरमाहात्म्ये जलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचदशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवत्‌शास्त्र, भगवद्गोकर्णेश्वर महात्म्य, जलेश्वर महात्म्याचे वर्णन असलेला दोनशे पंधरावा अध्याय इथे संपतो.

; अथ गोकर्णशृंगेश्वरादिमाहात्म्यम् तस्मात्स्थानादपक्रान्ते त्र्यम्बके मृगरूपिणि

आता गोकर्ण, श्रृंगेेश्वर आणि इतर क्षेत्रांची महती सांगतो. त्या त्र्यंबक नावाच्या ठिकाणाहून मृगरूप धारण केलेला देव निघून गेला,

त्रिधाविभक्तं तच्छृङ्गं पृथक्पृथगवस्थितम्

त्या शृंगाचा तीन भाग झाला आणि प्रत्येक वेगळ्या ठिकाणी पडला.

स्थापितं देवि नीत्वा वै शृंगाग्रं वज्रपाणिना

हे देवी, वज्रपाणीने त्या शृंगाचा टोक नेऊन स्थापन केला.

देवैर्देवर्षिभिश्चैव सिद्धैर्ब्रह्मर्षिभिस्तथा

देव, देवर्षी, सिद्ध आणि ब्रह्मर्षी यांनीही,

विष्णुना देवतीर्थेन तन्मूलं स्थापितं ततः

त्या मूळाला विष्णूंनी देवांच्या पवित्र पाण्याने स्थिर केले.

thumb|Gokarna Atmalinga तत्र तत्रैव भगवांस्तस्मिन्शृंगे त्रिधा स्थिते

त्या शिखरावर, भगवंत तिथेच तीन रूपांनी वास करत होते.

शतं तेन तु भागानामात्मनो निहितं मृगे

त्यांनी आपल्या शंभर अंशांचे विभाग त्या मृगात ठेवले.

मार्गेण तच्छरीरेण निर्ययौ भगवान्विभुः

त्या मार्गाने, त्या देहातून, सर्वव्यापी भगवंत निघून गेले.

शतसंख्या स्मृता व्युष्टिस्तस्मिञ्छैलेश्वरे विभोः

त्या पर्वतराजाजवळ ती विभागणी शंभर भागांची म्हणून ओळखली जाते.

ततः सुरासुरगुरुर्देवं भूतमहेश्वरम् 216.

नंतर देव-दानवांच्या गुरूंनी त्या भूतमहेश्वराची पूजा केली.

देवदानवगन्धर्वाः सिद्धयक्षमहोरगाः

देव, दानव, गंधर्व, सिद्ध, यक्ष आणि महानाग,

तीर्थयात्रां पुरस्कृत्य प्रादक्षिण्यं च चक्रतुः

तीर्थयात्रा करून त्यांनी प्रदक्षिणा घातली.

यथास्थानानि ते तस्मान्निवृत्ताश्च सुरादयः

मग सर्व देव व इतर आपापल्या जागी परत गेले.

पौलस्त्यो रावणो नाम भ्रातृभिः सह राक्षसैः

तेव्हा पौलस्त्य, रावण नावाचा, आपल्या भावंडांसह राक्षसांसोबत,

शुश्रूषया च परया गोकर्णेश्वरमव्ययम्

परम भक्तीने गोकरणेश्वराची सेवा करू लागला.

तदा त्रैलोक्यविजयं वरं वव्रे स राक्षसः

तेव्हा त्या राक्षसाने त्रैलोक्य विजयाचा वर मागितला.

अवाप्य च दशग्रीवस्तदिष्टं परमेश्वरात्

आणि दशग्रीवाने परमेश्वराकडून आपली इच्छा मिळवली.

त्रैलोक्यं स विनिर्जित्य शक्रं च त्रिदशाधिपम्

त्याने त्रैलोक्य जिंकले आणि देवांचा राजा इंद्रालाही हरवले.

शृंगाग्रं यत्पुरा नीत्वा स्थापितं वज्रपाणिना

ते शिखर, जे पूर्वी वज्रपाणी इंद्राने उचलून ठेवले होते,

तद्यावद्रावणः स्थाप्य मुहूर्त्तमुदधेस्तटे 216.

ते रावणाने समुद्राच्या काठी थोड्या वेळासाठी ठेवले होते,

न शशाक यदा रक्षस्तदुत्पाटयितुं बलात्

पण नंतर त्या राक्षसाला ते पुन्हा उखडता आले नाही.