वराहपुराणम्

देव्याः शिखरवासिन्या ज्ञेयं पूर्वोत्तरेण वै

—शिखरावर वास करणारी देवी पूर्वोत्तर दिशेला आहे, असे समजावे.

तीर्थं ब्रह्मोदयं नाम पुण्यं पापप्रणाशनम्

तेथे ब्रह्मोदय नावाचे पवित्र तीर्थ आहे, जे पापांचा नाश करणारे आहे.

मृत्युलोकं न पश्येत्स कृच्छ्रेषु च न सीदति

तो मृत्युलोक पाहत नाही आणि कोणत्याही संकटात पडत नाही.

तत्र स्नात्वा भवेत्तोये रूपवानुत्तमद्युतिः

तेथे पाण्यात स्नान केल्यावर माणूस सुंदर आणि तेजस्वी होतो.

तत्र सन्ध्यामुपास्याथ द्विजो मुच्येत किल्विषात्

तेथे संध्याकाळची पूजा केल्यावर द्विज पापांपासून मुक्त होतो.

अहोरात्रं वसेद्यस्तु रुद्रजापो द्विजः शुचिः 215.

जो शुद्ध द्विज तेथे एक दिवस-रात्र राहून रुद्रजप करतो,

तारितं च कुलं तेन सर्वं भवति साधुना

त्याच्यामुळे त्याचं सगळं कुटुंब तारले जातं आणि सर्वजण सन्मार्गी होतात.

यत्र यत्र च वाग्मत्यां स्नाति वै मानवोत्तमः

कोणताही उत्तम पुरुष वागमती नदीत जिथे जिथे स्नान करतो,

तिर्यग्योनिं न गच्छेत्तु समृद्धे जायते कुले

तो नीच योनीत जन्म घेत नाही; तो संपन्न कुटुंबात जन्मतो.

धीमान्गच्छेत्तु विधिना कामक्रोधविवर्जितः

शहाणा माणूस इच्छाशक्ती आणि राग सोडून, योग्य पद्धतीने तिथे जावं.

स्नानस्य तद्दशगुणं भवेदत्र न संशयः

तेथे स्नान केल्याचं पुण्य दहा पट जास्त मिळतं; याबद्दल काहीच शंका नाही.

तदक्षयं भवेद्दातुर्दानपुण्यफलं महत्

तेथे दिलेल्या दानाचं पुण्य कधीही संपत नाही; दाता मोठं पुण्य मिळवतो.

वरिष्ठं क्षेत्रमेतस्मान्नान्यदेव हि विद्यते

या क्षेत्रापेक्षा श्रेष्ठ पुण्यस्थान दुसरं कुठेच नाही; खरंच, दुसरं काहीच ज्ञात नाही.

यत्र यत्र मया देवाश्चरता मृगरूपिणा

मी जिथे जिथे मृगरूप धारण करून देवांमध्ये फिरलो,

तत्र तत्राभवत्सर्वं पुण्यक्षेत्रं च सर्वशः 215.

तेथे प्रत्येक ठिकाणी सगळं पवित्र क्षेत्र बनलं, पूर्णपणे पुण्यवान झालं.

गोकर्णेश्वर इत्येतत्पृथिव्यां ख्यातिमेष्यति

हे पृथ्वीवर 'गोकर्णेश्वर' या नावाने प्रसिद्ध होईल.

अदृश्य एव विबुधैः प्रययावुत्तरां दिशम्

तो देवांना न दिसता उत्तरेकडे निघून गेला.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे भगवद्गोकर्णेश्वरमाहात्म्ये जलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचदशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवत्‌शास्त्र, भगवद्गोकर्णेश्वर महात्म्य, जलेश्वर महात्म्याचे वर्णन असलेला दोनशे पंधरावा अध्याय इथे संपतो.

; अथ गोकर्णशृंगेश्वरादिमाहात्म्यम् तस्मात्स्थानादपक्रान्ते त्र्यम्बके मृगरूपिणि

आता गोकर्ण, श्रृंगेेश्वर आणि इतर क्षेत्रांची महती सांगतो. त्या त्र्यंबक नावाच्या ठिकाणाहून मृगरूप धारण केलेला देव निघून गेला,

त्रिधाविभक्तं तच्छृङ्गं पृथक्पृथगवस्थितम्

त्या शृंगाचा तीन भाग झाला आणि प्रत्येक वेगळ्या ठिकाणी पडला.

स्थापितं देवि नीत्वा वै शृंगाग्रं वज्रपाणिना

हे देवी, वज्रपाणीने त्या शृंगाचा टोक नेऊन स्थापन केला.

देवैर्देवर्षिभिश्चैव सिद्धैर्ब्रह्मर्षिभिस्तथा

देव, देवर्षी, सिद्ध आणि ब्रह्मर्षी यांनीही,

विष्णुना देवतीर्थेन तन्मूलं स्थापितं ततः

त्या मूळाला विष्णूंनी देवांच्या पवित्र पाण्याने स्थिर केले.

thumb|Gokarna Atmalinga तत्र तत्रैव भगवांस्तस्मिन्शृंगे त्रिधा स्थिते

त्या शिखरावर, भगवंत तिथेच तीन रूपांनी वास करत होते.

शतं तेन तु भागानामात्मनो निहितं मृगे

त्यांनी आपल्या शंभर अंशांचे विभाग त्या मृगात ठेवले.

मार्गेण तच्छरीरेण निर्ययौ भगवान्विभुः

त्या मार्गाने, त्या देहातून, सर्वव्यापी भगवंत निघून गेले.

शतसंख्या स्मृता व्युष्टिस्तस्मिञ्छैलेश्वरे विभोः

त्या पर्वतराजाजवळ ती विभागणी शंभर भागांची म्हणून ओळखली जाते.

ततः सुरासुरगुरुर्देवं भूतमहेश्वरम् 216.

नंतर देव-दानवांच्या गुरूंनी त्या भूतमहेश्वराची पूजा केली.

देवदानवगन्धर्वाः सिद्धयक्षमहोरगाः

देव, दानव, गंधर्व, सिद्ध, यक्ष आणि महानाग,