वराहपुराणम्

आहृतस्याग्निहोत्रस्य यत्फलं तस्य तद्भवेत्

त्याला अग्निहोत्र यज्ञाचे फळ मिळते.

मृगशृङ्गोदकं नाम नित्यं मुनिजनप्रियम्

मृगशृंग नावाचा एक जलस्रोत आहे, जो नेहमी मुनिंना प्रिय असतो.

यावज्जीवकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

तेथे आयुष्यभर केलेले सर्व पाप क्षणात नष्ट होते.

अग्निष्टोमफलं तत्र स्नातमात्रः प्रपद्यते

फक्त तिथे स्नान केल्याने अग्निष्टोम यज्ञाचे फळ मिळते.

न तां पापाः कृतघ्नो वा कदाचित्प्राप्नुयान्नरः

पापी किंवा कृतघ्न माणूस कधीच त्या स्थळी पोहोचू शकत नाही.

वाग्मत्यां ते नराः स्नान्ति लभन्ते चोत्तमां गतिम् 215.

वागमतीमध्ये स्नान करणारे पुरुष उत्तम अवस्था प्राप्त करतात.

वाग्मत्याः सलिले स्नात्वा ये मां पश्यन्ति संस्कृताः

वागमतीच्या पाण्यात स्नान करून जे शुद्ध होतात आणि मला पाहतात—

मत्प्रभावात्तु स्नातस्य सर्वं नश्यति किल्बिषम्

माझ्या सामर्थ्यामुळे जो स्नान करतो, त्याचे सर्व पाप नाहीसे होते.

वाग्मत्याः सलिले स्नात्वा ये मां पश्यन्ति संस्कृताः

वागमतीच्या पाण्यात स्नान करून जे शुद्ध मनाने मला पाहतात—

तत्र तत्र फलं दद्याद्राजसूयाश्वमेधयोः

तेथे प्रत्येक ठिकाणी राजसूय आणि अश्वमेध यज्ञासारखे फळ द्यावे.

मूलक्षेत्रं तु विज्ञेयं रुद्रेणाधिष्ठितं स्वयम्

मूळ क्षेत्र हे स्वतः रुद्राने अधिष्ठित केलेले आहे, असे समजावे.

वृतो नागसहस्रैस्तु द्वारि तिष्ठति मे सदा

हजारो नागांनी वेढलेला तो नेहमी माझ्या दाराशी उभा असतो.

प्रथमं स नमस्कार्यस्ततोऽहं तदनन्तरम्

सर्वप्रथम त्याला नमस्कार करावा, त्यानंतर लगेच मला.

वन्दते परया भक्त्या यो मां तत्र नरः सदा

जो मनुष्य तेथे नेहमी अत्यंत भक्तीने माझी पूजा करतो—

गन्धैर्माल्यैश्च मे मूर्त्तिमभ्यर्च्चयति यो नरः

जो माझ्या मूर्तीची सुगंधी द्रव्ये आणि फुलांनी पूजा करतो—

यस्तु दद्यात्प्रदीपं मे पर्वते श्रद्धयान्वितः 215.

जो श्रद्धेने पर्वतावर मला दिवा अर्पण करतो—

गीतवादित्रनृत्यैस्तु स्तुतिभिर्जागरेण वा

गाणे, वाद्य, नृत्य, स्तुती किंवा रात्रभर जागरण याने—

दध्ना क्षीरेण मधुना सर्पिषा सलिलेन वा

दही, दूध, मध, तूप किंवा अगदी पाण्याने—

यः श्राद्धे भोजनं दद्याद्विप्रेभ्यः श्रद्धयान्वितः

जो श्रद्धेने श्राद्धाच्या वेळी ब्राह्मणांना जेवण देतो—

व्रतोपवासैर्होमैर्वा नैवेद्यैश्चारुभिस्तथा

व्रत, उपवास, होम, नैवेद्य किंवा उत्तम अन्नाने—

षष्टिवर्षसहस्राणि चोषित्वा दिवि ते ततः

सहा हजार वर्षे स्वर्गात राहिल्यावर—

ब्राह्मणाः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रः स्त्री वापि सङ्गताः

ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र किंवा स्त्री, जे एकत्र येतात—

मत्पार्षदास्ते जायन्ते सततं सहिताः सुरैः शैलेश्वरात्परं क्षेत्रं न क्वचिद्भुवि विद्यते

ते नेहमी देवांसह माझे पार्षद म्हणून जन्म घेतात; शैलेश्वरापेक्षा श्रेष्ठ क्षेत्र पृथ्वीवर कुठेही नाही.

ब्रह्महा गुरुहा गोघ्नः स्पृष्टो वै सर्वपातकैः

ब्राह्मणहत्यारा, गुरूचा वध करणारा, गायीचा वध करणारा, सर्व पापांनी लागलेला—

विविधान्यत्र तीर्थानि सन्ति पुण्यानि देवताः

येथे अनेक पवित्र तीर्थस्थाने आहेत, जिथे देवता वास करतात.

क्रोशं क्रोशं सुरै रूपं तच्च संहृत्य निर्मितम् 215.

प्रत्येक क्रोशावर देवांनी निर्माण केलेले रूप मागे घेतले जाते.

तत्र स्नात्वा शुचिर्दान्तः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः

तेथे स्नान करून जो मनुष्य शुद्ध, संयमी, सत्यवचन आणि इंद्रियांवर विजय मिळवणारा असतो—

अनाशकं व्रजेद्यस्तु दक्षिणेन महात्मनः

—जो काही न खाता दक्षिणेकडे जातो, तो खरा महात्मा—

भृगुप्रपतनं कृत्वा कामक्रोधविवर्जितः

—जो भृगुप्रमाणे पडण्याचा विधी करतो आणि इच्छा व राग यांच्यापासून मुक्त असतो—