वराहपुराणम्

ततस्तदुच्चशिखरमारुह्य विबुधेश्वराः

मग देवांचे प्रमुख त्या उंच शिखरावर चढले.

मध्ये मृगसमूहस्य गोप्तारमिव संस्थितम्

मृगांच्या कळपाच्या मध्ये, जणू काही रक्षक उभा आहे असे त्याला पाहिले.

चारुवक्त्राक्षिदशनं पृष्ठतः शुक्लबिन्दुभिः

त्याचा चेहरा, डोळे आणि दात सुंदर होते, आणि पाठीवर पांढऱ्या ठिपक्यांनी शोभलेला होता.

बिम्बोष्ठं ताम्रजिह्वास्यं दंष्ट्रांकुरविराजितम्

त्याचे ओठ बिंब फळासारखे, जीभ तांबडी आणि तोंड तसंच, दात कळ्यांसारखे होते.

तं दृष्ट्वा विबुधाः सर्वे शिखरात्प्रतिधाविताः

त्याला पाहताच सर्व देव शिखरावरून पळाले.

शृङ्गाग्रं प्रथमं धृत्वा गृहीत्वा वज्रपाणिना

वज्रधारी देवाने प्रथम त्याच्या शिंगाच्या टोकाला पकडले.

जग्राह केशवश्चापि मूलं तस्य महात्मनः 215.

आणि केशवानेही त्या महात्म्याच्या शिंगाच्या मुळाशी धरले.

शक्रस्याग्रं स्थितं हस्ते मध्यं हस्ते मम स्थितम्

शक्राच्या हातात शिंगाचे टोक होते, आणि माझ्या हातात मधला भाग.

शृङ्गस्यैव गृहीतस्य त्रिधास्माकं मृगाधिपः

आम्ही तिघांनी मिळून शिंग पकडल्यावर तो मृगराज तीन भागांत विभागला गेला.

अन्तर्हितोऽन्तरिक्षस्थः प्रोवाचास्मानुपालभन्

तो आकाशात अदृश्य झाला आणि आम्ही पाहत असताना आम्हाला बोलला.

सशरीरोऽहं युष्माभिर्वशाप्तः प्रगतस्त्वितः

तुम्ही मला शाप दिला म्हणून मी देहासकट येथेून निघून जात आहे.

यद्यहं सशरीरः स्यां गृहीत्वा स्थापितोऽभवम्

जर मी या देहासह इथे ठेवला गेलो असतो आणि तसाच राहिलो असतो,

कामं शृंगाणि मेऽत्रैव श्लेष्मात्मकवनेऽमराः

हे अमरांनो, खरं सांगायचं तर, या कफयुक्त वनात माझी शिंगं इथेच राहिली असती.

अत्रापि महती व्युष्टिर्भविष्यति न संशयः

इथेही मोठी समृद्धी होईल, यात काहीच शंका नाही.

यावन्ति भुवि तीर्थानि ह्यासमुद्र सरांसि च

जितकी पवित्र तीर्थस्थळं पृथ्वीवर आहेत आणि समुद्रापर्यंत जी सर्व सरोवरं आहेत,

अहं पुनः शैलपतेः पादे हिमवतः शुभे

मी पुन्हा हिमालय या पर्वतराजाच्या पवित्र पायाशी,

दीप्ततेजोमयशिराः शरीरं च चतुर्मुखम् 215.

तेजस्वी आणि तेजाने झळाळणाऱ्या डोक्याने, चार तोंड असलेल्या देहाने,

तत्र नागह्रदे घोरे स्थास्याम्यन्तर्जले ह्यहम्

तेथे, त्या भयंकर नागसरोवरात, मी पाण्याच्या आत राहीन.

यदा वृष्णिकुलोत्पन्नः कृष्णचक्रेण पर्वतान्

जेव्हा वृष्णिकुळात जन्मलेला, कृष्णाचं चक्र घेऊन पर्वतांचा नाश करील,

तदा स देशो भविता सर्वम्लेच्छैरधिष्ठितः

तेव्हा तो प्रदेश पूर्णपणे म्लेच्छांनी व्यापला जाईल.

वसिष्यंति च तं देशं ब्राह्मणैः संप्रवर्त्तितान्

आणि त्या भूमीत ब्राह्मणांनी स्थापलेले लोक वास करतील.

ततो लिङ्गार्च्चनं तत्र प्रतिष्ठास्यंति पार्थिवाः

नंतर राजे तिथे लिंगाची पूजा स्थापतील.

सम्यक्प्रवृत्ता राजानो भविष्यन्त्यायतौ स्थिताः

जे राजे योग्य मार्गाने वागतील, ते न्यायाने स्थिर राहतील.

तत्र मामर्च्चयिष्यंति सर्वभूतानि सर्वदा

तेथे सर्व जीव नेहमीच माझी पूजा करतील.

गत्वा शिवपुरं ते मां द्रक्ष्यंते दग्धकिल्बिषाः

शिवपुराला गेल्यावर, पाप जळून गेलेले लोक मला पाहतील.

क्षेत्रं हि मम तज्ज्ञेयं योजनानि चतुर्दश 215.

माझं ते क्षेत्र चौदा योजन एवढं आहे, असं ओळखावं.

भागीरथ्याः शतगुणं पवित्रं तज्जलं स्मृतम्

तिथलं पाणी भागीरथीच्या पाण्यापेक्षा शंभरपट पवित्र मानलं जातं.

मुक्त्वा देहं नरा यांति मम लोकं न संशयः

माणसं देह सोडून माझ्या लोकात जातात, यात काहीच शंका नाही.

नियतं पुरुहूतस्य श्रिताः स्थाने वसंति ते

नक्कीच, पुरुहूताच्या स्थानी आश्रय घेतलेले तिथेच वास करतात.