वराहपुराणम्

फणाशतधरो रूपी भूरिशृङ्ग इवाचलः

शंभर फणांचा, अनेक रूपांचा, जसा अनेक शिखरांचा पर्वत,

विनतो नागराजश्च कम्बलाश्वतरौ तथा

विनत, नागांचा राजा, आणि कंबळ व अश्वतरही,

उरगानामधिपती कर्कोटकधनञ्जयौ

नागांचा अधिपती कर्कोटक आणि धनंजय,

अहोरात्र तथा पक्षा मासाः संवत्सरास्तथा

दिवस-रात्र, पंधरवडे, महिने आणि वर्षे,

ततश्चैवागतैर्देवैर्यक्षैः सिद्धैश्च सर्वशः

मग सर्व देव, यक्ष आणि सिद्ध हेही तिथे आले,

तस्मिन्देवसमाजे तु रम्ये शैलेन्द्रमूर्द्धनि

त्या रम्य देवसभा मध्ये, पर्वतराजाच्या शिखरावर,

प्रगीता देवगन्धर्वाः प्रनृत्ताप्सरसां गणाः

देव आणि गंधर्वांनी गाणी गायली, आणि अप्सरांचा समूह नृत्य करू लागला.

पुण्यगन्धाः सुखस्पर्शास्तत्र वांति च वायवः

तेथे वारे सुगंधी आणि स्पर्शाला सुखद आहेत.

स हि तान्दैवराजेन सार्द्धमन्यैश्च दैवतैः 214.

तो देवेंद्र आणि इतर देवतांसोबत,

सम्भ्रान्तः सहसा तेभ्यो नमस्कर्तुं प्रचक्रमे

त्यांना पाहून तो गोंधळला आणि लगेच त्यांना वंदन करू लागला.

अर्घ्यपाद्यादिभिः शीघ्रमासनैश्च न्यमन्त्रयत्

त्याने पटकन त्यांचे पाय धुण्यासाठी पाणी, हात धुण्यासाठी पाणी आणि बसायला आसन देऊन त्यांचे स्वागत केले.

आदित्या वसवो रुद्रा मरुतश्चाश्विनावपि

आदित्य, वसु, रुद्र, मरुत आणि अश्विनी कुमार,

विश्वावसुर्हाहाहूहू तथा नारदतुम्बुरू

विश्वावसु, हाहा, हूहू तसेच नारद आणि तुम्बुरू,

तं वासुकिप्रभृतयः पन्नगेन्द्रा महौजसः

वास्तुकि आणि इतर बलवान नागराज,

यक्षविद्याधराश्चैव ग्रहाः सागरपर्वताः

यक्ष, विद्याधर, ग्रह, समुद्र आणि पर्वत,

आशिषः प्रददुस्तस्य सर्व एव मुदान्विता स सुप्रीतोऽस्तु ते देवः सदा पशुपतिर्मुने

त्यांनी सर्वांनी आनंदाने त्याला आशीर्वाद दिले: 'मुनिवर, देवता पशुपती नेहमी तुझ्यावर प्रसन्न राहो.'

सर्वत्र चाप्रतिहता गतिश्चास्तु तवानघ

हे निष्पापा, तुझी सर्वत्र वाटचाल कधीही अडथळ्याविना होवो.

निरामयोऽमृतीभूतश्चरिष्यति विभुः सुखी 214.

तो महान पुरुष रोगमुक्त, अमर आणि सुखी राहील.

इत्युक्तस्त्रिदशैर्नन्दी पुनस्तान्प्रत्युवाच ह यद्भवद्भिः प्रियं सर्वैः प्रीतिमद्भिः सुरोत्तमैः

देवतांनी असे म्हटल्यावर, नंदी पुन्हा म्हणाला: 'सर्व देवश्रेष्ठांनो, तुम्हा सर्वांना जे प्रिय आहे,'

आशिषाऽनुगृहीतोऽस्मि नियोज्योऽहं सदा हि वः

'तुमच्या आशीर्वादामुळे मी धन्य झालो आहे; मी नेहमी तुमच्या सेवेस तयार आहे.'

आज्ञापयध्यमाज्ञप्तस्तस्माद्विबुधसत्तमाः

'माझी आज्ञा द्या, कारण मी तुमच्या सेवेस तयार आहे, हे श्रेष्ठ देवहो,'

शक्र उवाच पश्यामो विप्र तं सर्वे देवानामधिपं विभुम्

इंद्र म्हणाला: 'मुनिवर, आपण सर्वजण त्या देवांचा अधिपती, सर्वशक्तिमान परमेश्वर पाहूया.'

स्थाणुमुग्रं शिवं देवं शर्वमेव स्वयं मुने

'तो स्थिर, उग्र, मंगलमूर्ती, शर्व स्वतः, हे मुनिवर.'

तत्स्थानं नः समाख्याहि महर्षे शीघ्रमेव हि

'हे महर्षे, ते स्थान आम्हाला लवकर सांग.'

प्रत्युवाच ततः शक्रं नन्दी पशुपतिं स्मरन् श्रोतुमर्हसि देवेन्द्र यथातत्त्वं दिवस्पते

त्यावर नंदीने पशुपतीचे स्मरण करून इंद्राला उत्तर दिले: 'हे देवेन्द्र, हे स्वर्गपती, खरी गोष्ट ऐकण्यास तू पात्र आहेस.'

अस्मिन्गिरौ मुञ्जवति स्थाणुरभ्यर्च्चतो मया ८८ प्रीतो विनिर्गत इतस्तं विज्ञातुं बिभेम्यहम्

या मुंजवट पर्वतावर मी स्थिर असलेल्या त्या परमेश्वराची भक्ती केली. तेव्हा तो प्रसन्न होऊन इथून निघून गेला. तो कुठे गेला हे शोधायला मला भीती वाटते.

मार्गयामो हि यत्नेन भगवन्तं तु वासव ।। 214.

हे वासव, आपण सर्वांनी मिळून त्या भगवंताचा मन लावून शोध घ्यावा.

इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णमाहात्म्ये नन्दिकेश्वरवरप्रदानं नाम चतुर्दशाधिकद्विशततमोऽ ध्यायः

श्रीवराहपुराणातील गोकार्णमाहात्म्य या विभागातील 'नंदिकेश्वराने वर देणे' या दोनशे चौदाव्या अध्यायाचा इथे समारोप होतो.

; अथ गोकर्णेश्वरजलेश्वरमाहात्म्यवर्णनम् ततः शक्रः सुरगणैः सह सर्वैः समेत्य च

आता गोकार्णेश्वर आणि जलेश्वर यांच्या महात्म्याचे वर्णन पुढे येते. त्यावेळी इंद्राने सर्व देवतांसह एकत्र येऊन तेथे उपस्थिती लावली.