वराहपुराणम्

सिंधुश्च पुरुषश्चैव प्रभासः सोम एव च 214.

सिंधू, पुरुष, प्रभास आणि सोमही,

अन्यानि चापि मेदिन्यां तीर्थान्यायतनानि च

आणि या पृथ्वीवरची इतर तीर्थस्थाने व देवळे,

निजस्वरूपेणाजग्मुस्तत्र पुण्यान्यनेकशः

आपापल्या मूळ रूपात तिथे आले—अनेक पवित्र स्थाने.

शैलोत्तमो महामेरुः कैलासो गन्धमादनः

सर्वात मोठे पर्वत—महामेरू, कैलास आणि गंधमादन,

विन्ध्यो महेन्द्रः सह्यश्च मलयो दर्दुरस्तथा

विंध्य, महेंद्र, सह्य, मलय आणि दार्दुर,

आगताः सर्व एवैते शैलेन्द्राः काननौकसः

हे सर्व पर्वतराज, जे जंगलात वसतात, एकत्र आले.

सर्वे यज्ञाः सर्वविद्या वेदाश्चत्वार एव च

सर्व यज्ञ, सर्व विद्या आणि चारही वेद,

वासुकिश्च महाभागश्चामृताशी भुजङ्गराट्

वासुकी, सर्वात भाग्यवान, अमृतपान करणारा नागराज,

फणींद्रो धृतराष्ट्रश्च किर्मीराङ्गश्च नागराट्

फणींद्र, धृतराष्ट्र, किमीरांग हे नागांचे राजाही,

ख्यातस्त्रिभुवने धीमान्नहुषोऽनिमिषेश्वरः 214.

तीनही लोकांत प्रसिद्ध, बुद्धिमान नहुष, जो कधीही न झोपणारा राजा,

फणाशतधरो रूपी भूरिशृङ्ग इवाचलः

शंभर फणांचा, अनेक रूपांचा, जसा अनेक शिखरांचा पर्वत,

विनतो नागराजश्च कम्बलाश्वतरौ तथा

विनत, नागांचा राजा, आणि कंबळ व अश्वतरही,

उरगानामधिपती कर्कोटकधनञ्जयौ

नागांचा अधिपती कर्कोटक आणि धनंजय,

अहोरात्र तथा पक्षा मासाः संवत्सरास्तथा

दिवस-रात्र, पंधरवडे, महिने आणि वर्षे,

ततश्चैवागतैर्देवैर्यक्षैः सिद्धैश्च सर्वशः

मग सर्व देव, यक्ष आणि सिद्ध हेही तिथे आले,

तस्मिन्देवसमाजे तु रम्ये शैलेन्द्रमूर्द्धनि

त्या रम्य देवसभा मध्ये, पर्वतराजाच्या शिखरावर,

प्रगीता देवगन्धर्वाः प्रनृत्ताप्सरसां गणाः

देव आणि गंधर्वांनी गाणी गायली, आणि अप्सरांचा समूह नृत्य करू लागला.

पुण्यगन्धाः सुखस्पर्शास्तत्र वांति च वायवः

तेथे वारे सुगंधी आणि स्पर्शाला सुखद आहेत.

स हि तान्दैवराजेन सार्द्धमन्यैश्च दैवतैः 214.

तो देवेंद्र आणि इतर देवतांसोबत,

सम्भ्रान्तः सहसा तेभ्यो नमस्कर्तुं प्रचक्रमे

त्यांना पाहून तो गोंधळला आणि लगेच त्यांना वंदन करू लागला.

अर्घ्यपाद्यादिभिः शीघ्रमासनैश्च न्यमन्त्रयत्

त्याने पटकन त्यांचे पाय धुण्यासाठी पाणी, हात धुण्यासाठी पाणी आणि बसायला आसन देऊन त्यांचे स्वागत केले.

आदित्या वसवो रुद्रा मरुतश्चाश्विनावपि

आदित्य, वसु, रुद्र, मरुत आणि अश्विनी कुमार,

विश्वावसुर्हाहाहूहू तथा नारदतुम्बुरू

विश्वावसु, हाहा, हूहू तसेच नारद आणि तुम्बुरू,

तं वासुकिप्रभृतयः पन्नगेन्द्रा महौजसः

वास्तुकि आणि इतर बलवान नागराज,

यक्षविद्याधराश्चैव ग्रहाः सागरपर्वताः

यक्ष, विद्याधर, ग्रह, समुद्र आणि पर्वत,

आशिषः प्रददुस्तस्य सर्व एव मुदान्विता स सुप्रीतोऽस्तु ते देवः सदा पशुपतिर्मुने

त्यांनी सर्वांनी आनंदाने त्याला आशीर्वाद दिले: 'मुनिवर, देवता पशुपती नेहमी तुझ्यावर प्रसन्न राहो.'

सर्वत्र चाप्रतिहता गतिश्चास्तु तवानघ

हे निष्पापा, तुझी सर्वत्र वाटचाल कधीही अडथळ्याविना होवो.

निरामयोऽमृतीभूतश्चरिष्यति विभुः सुखी 214.

तो महान पुरुष रोगमुक्त, अमर आणि सुखी राहील.

इत्युक्तस्त्रिदशैर्नन्दी पुनस्तान्प्रत्युवाच ह यद्भवद्भिः प्रियं सर्वैः प्रीतिमद्भिः सुरोत्तमैः

देवतांनी असे म्हटल्यावर, नंदी पुन्हा म्हणाला: 'सर्व देवश्रेष्ठांनो, तुम्हा सर्वांना जे प्रिय आहे,'