वराहपुराणम्

तवैष तपसा तुष्टः स्वयं प्रत्यक्षताङ्गतः

तुझ्या तपामुळे तो तृप्त झाला आणि स्वतः तुझ्यासमोर प्रकट झाला.

कुत्र द्रक्ष्यामहे देवं भगवन्तं कपालिनम् अनुगृह्य तु मां देवस्तत्रैवादर्शनं गतः ।।214.

आपण भगवंत कपाली या देवाला कुठे पाहू? देवाने मला कृपा केली आणि तिथेच अदृश्य झाला.

न जाने कुत्र वा देवं कुत्रास्ते तद्गवेष्यताम् किमत्र नन्दिनं देवो येनासौ नोक्तवान्प्रभुम्

मला माहित नाही देव कुठे आहे किंवा तो कुठे राहतो; त्याचा शोध घ्या. देवाने नंदीला प्रभूविषयी का सांगितलं?

तन्मे कथय देवेश गुह्यं किं चास्ति शूलिनः यदुक्तवान्महेशानो नाख्येयोऽस्मि पुरान्जनि

हे देवाधिदेव, मला सांग, शूलधारीचं काही गुपित आहे का? महेश्वराने असं काय सांगितलं जे मला, या जुन्या माणसाला, सांगू नये?

किमुक्तवान्महादेवो नन्दिनं तच्छृणुष्व मे अस्ति कश्चित्समुद्देशः क्षितेः सिद्धोऽद्रिसंकटः

महादेवाने नंदीला काय सांगितलं ते ऐक, मी तुला सांगतो: पृथ्वीवर एक पवित्र प्रदेश आहे, पर्वतांच्या मध्ये एक खास जागा.

पारे हिमवतः पुण्ये तपोवनगणैर्युतः

हिमालयाच्या पलीकडे, पुण्यवान आणि तपोवनांनी भरलेली ती जागा आहे.

सोऽनुग्राह्यो मयावश्यं तपसा दग्धकिल्बिषः

त्याने तपाने आपले पाप जाळले आहेत, म्हणून मला त्याच्यावर नक्कीच कृपा करावी लागेल.

तस्य नाम्ना च तत्स्थानं दिव्यं चिरतपोभृतम्

त्याच्या नावाने ओळखली जाणारी ती जागा दिव्य आहे आणि तिथे दीर्घ तप केलेले लोक राहतात.

मृगरूपेण चरता तत्र वै त्रिदशा मया

तिथे मी हरिणाच्या रूपात फिरत असताना देवांनी मला पाहिलं.

नाख्यातव्यं त्वया तेषां देवताप्सरसामिदम्

हे देवतांना किंवा अप्सरांना तू कधीच सांगू नकोस.

विद्योतयन्दिशः सर्वास्त्रिदशैः परिवारितः

सर्व दिशांना उजळवित, देवांच्या वेढ्यात मी होतो.

कामगं रथमारुह्य महेन्द्रः समरुद्गणः 214.

इंद्राने आपले इच्छेनुसार सर्व काही मिळवून देणारे रथ चढून, मरुतगणांसह प्रस्थान केले.

गणावृतश्च वरदो वरुणो यादसांपतिः

वरदान देणारा, जलचरांचा स्वामी वरुण आपल्या सेवकांसह तेथे आला.

तप्तकाञ्चनवर्णेन रत्नचित्रेण भास्वता

त्याचा तेज तांब्या सोन्यासारखा झळाळता होता आणि तो रत्नांनी सजलेला होता.

विमानशत कोटीभिरागतो यक्षराक्षसैः

तो असंख्य विमानांसह, यक्ष आणि राक्षसांसह तेथे आला.

अधिष्ठितः सुकृतिभिः प्रायाद्वैवस्वतोपमः

सद्गुणी लोकांनी वेढलेला तो वैवस्वतासारखा पुढे गेला.

विमानैरग्नितुल्याभैराजग्मुः खान्महीधरम्

ते सर्व अग्निसारख्या तेजस्वी विमानांतून आकाशातून पर्वतावर उतरले.

आगतावश्विनौ देवौ मौञ्जवन्तं महागिरिम्

अश्विनी कुमारही मौंजवत या महान पर्वतावर आले.

संछाद्यैरावतपथं सहसाभ्याययुर्द्रुतम्

ते दोघे एरावताच्या मार्गावर झपाट्याने येत सर्वत्र पसरले.

संप्राप्तस्तं गिरिवरं मयूरशतनादितम्

शेकडो मोरांच्या आवाजाने निनादणाऱ्या त्या उत्तम पर्वतावर ते पोहोचले.

हाहाहूहूस्तथा चान्ये सर्वे गन्धर्वसत्तमाः

हाहा, हूहू आणि सर्व श्रेष्ठ गंधर्वही तेथे आले.

अनिलश्चानलश्चैव धर्मः सत्यो ध्रुवोऽपरः 214.

अनिल, अनल, धर्म, सत्य आणि दुसरे ध्रुव हेही आले.

गुह्यकाश्च महात्मानः सर्व एव समागताः

सर्व महान आत्म्यांचे गुह्यकही तिथे एकत्र जमले.

उर्वशी मेनका रंभा पंचस्या च तथापरा

उर्वशी, मेनका, रंभा आणि पंचस्या नावाची आणखी एक तिथे होत्या.

पुलस्त्योऽत्रिर्मरीचिश्च वसिष्ठो भृगुरेव च

पुलस्त्य, अत्री, मरीची, वसिष्ठ आणि भृगु हेही आले.

भारद्वाजोऽग्निवेश्यश्च तथा वृद्धपराशरः

भारद्वाज, अग्निवेश्य आणि वृद्ध पराशर हेही तेथे आले.

मरीचिर्जमदग्निश्च भार्गवश्च्यवनस्तथा

मरीची, जमदग्नी, भार्गव आणि च्यवन हेही आले.

शतद्रूश्च विपाशा च गंडकी च सरिद्वरा

शतद्रू, विपाशा आणि उत्तम गंडकी या नद्याही तेथे आल्या.

गोदावरी च वेणी च तापी च सरिदुत्तमा

गोदावरी, वेणी आणि तापी या श्रेष्ठ नद्याही उपस्थित होत्या.