वराहपुराणम्

यावच्चैवोजसा नाकमसौ चंक्रमते प्रभुः

जोपर्यंत तो प्रभू अशा सामर्थ्याने स्वर्गात संचार करतो—

एवमुक्त्वा तु ते तत्र मया सह सुरोत्तमाः 214.

असे बोलून, ते सर्व श्रेष्ठ देव माझ्यासोबत तिथेच थांबले.

विधाता भगवान्विष्णुः प्रभुस्त्रिभुवनेश्वरः

विधाता, भगवान विष्णू, प्रभू, आणि त्रिभुवनांचे स्वामी—

कृतेन तेन विबुधाः पश्यन्ति मुनयश्च तं

त्याच्या त्या कृतीमुळे देव आणि ऋषी त्याला पाहू शकतात.

जगाम तत्र यत्रासौ नन्दी तिष्ठति देववत् सफलं जीवितं मेऽद्य सफलश्च परिश्रमः

तो जिथे नंदी देवासारखा उभा आहे तिथे गेला; आज माझं जीवन सफल झालं, आणि माझा सारा परिश्रम फळाला आला.

यन्मे दृष्टः सुराध्यक्षः सर्वलोकगुरुर्हरिः

कारण मी देवांचा अधिपती, सर्व लोकांचा गुरु असलेल्या हरिला पाहिलं.

यच्च मे प्रभुरव्यग्रः प्रीतः पापहरो हरः

आणि प्रभू हरि, जो पापांचा नाश करणारा आहे, तो माझ्यावर प्रसन्न आणि शांत होता.

परो मेऽनुग्रहः सोऽत्र पूतोऽस्मि खलु साम्प्रतम्

हे माझ्यासाठी मोठं वरदान आहे; आता मी खरंच पवित्र झालो आहे.

मामुद्दिश्य हितं तथ्यं तथैव च न चान्यथा

त्यांनी माझ्यासाठी जे सत्य आणि हितकारक आहे तेच सांगितलं, त्यात काहीच बदल नाही.

तेनास्मि परमप्रीत आदृतः परमेष्ठिना वयं तं वरदं देवं द्रक्ष्यामस्ते वरप्रदम्

म्हणून मी परमेश्वराच्या कृपेने अत्यंत आनंदी आणि सन्मानित झालो आहे; आपण तो वर देणारा देव पाहूया.

तवैष तपसा तुष्टः स्वयं प्रत्यक्षताङ्गतः

तुझ्या तपामुळे तो तृप्त झाला आणि स्वतः तुझ्यासमोर प्रकट झाला.

कुत्र द्रक्ष्यामहे देवं भगवन्तं कपालिनम् अनुगृह्य तु मां देवस्तत्रैवादर्शनं गतः ।।214.

आपण भगवंत कपाली या देवाला कुठे पाहू? देवाने मला कृपा केली आणि तिथेच अदृश्य झाला.

न जाने कुत्र वा देवं कुत्रास्ते तद्गवेष्यताम् किमत्र नन्दिनं देवो येनासौ नोक्तवान्प्रभुम्

मला माहित नाही देव कुठे आहे किंवा तो कुठे राहतो; त्याचा शोध घ्या. देवाने नंदीला प्रभूविषयी का सांगितलं?

तन्मे कथय देवेश गुह्यं किं चास्ति शूलिनः यदुक्तवान्महेशानो नाख्येयोऽस्मि पुरान्जनि

हे देवाधिदेव, मला सांग, शूलधारीचं काही गुपित आहे का? महेश्वराने असं काय सांगितलं जे मला, या जुन्या माणसाला, सांगू नये?

किमुक्तवान्महादेवो नन्दिनं तच्छृणुष्व मे अस्ति कश्चित्समुद्देशः क्षितेः सिद्धोऽद्रिसंकटः

महादेवाने नंदीला काय सांगितलं ते ऐक, मी तुला सांगतो: पृथ्वीवर एक पवित्र प्रदेश आहे, पर्वतांच्या मध्ये एक खास जागा.

पारे हिमवतः पुण्ये तपोवनगणैर्युतः

हिमालयाच्या पलीकडे, पुण्यवान आणि तपोवनांनी भरलेली ती जागा आहे.

सोऽनुग्राह्यो मयावश्यं तपसा दग्धकिल्बिषः

त्याने तपाने आपले पाप जाळले आहेत, म्हणून मला त्याच्यावर नक्कीच कृपा करावी लागेल.

तस्य नाम्ना च तत्स्थानं दिव्यं चिरतपोभृतम्

त्याच्या नावाने ओळखली जाणारी ती जागा दिव्य आहे आणि तिथे दीर्घ तप केलेले लोक राहतात.

मृगरूपेण चरता तत्र वै त्रिदशा मया

तिथे मी हरिणाच्या रूपात फिरत असताना देवांनी मला पाहिलं.

नाख्यातव्यं त्वया तेषां देवताप्सरसामिदम्

हे देवतांना किंवा अप्सरांना तू कधीच सांगू नकोस.

विद्योतयन्दिशः सर्वास्त्रिदशैः परिवारितः

सर्व दिशांना उजळवित, देवांच्या वेढ्यात मी होतो.

कामगं रथमारुह्य महेन्द्रः समरुद्गणः 214.

इंद्राने आपले इच्छेनुसार सर्व काही मिळवून देणारे रथ चढून, मरुतगणांसह प्रस्थान केले.

गणावृतश्च वरदो वरुणो यादसांपतिः

वरदान देणारा, जलचरांचा स्वामी वरुण आपल्या सेवकांसह तेथे आला.

तप्तकाञ्चनवर्णेन रत्नचित्रेण भास्वता

त्याचा तेज तांब्या सोन्यासारखा झळाळता होता आणि तो रत्नांनी सजलेला होता.

विमानशत कोटीभिरागतो यक्षराक्षसैः

तो असंख्य विमानांसह, यक्ष आणि राक्षसांसह तेथे आला.

अधिष्ठितः सुकृतिभिः प्रायाद्वैवस्वतोपमः

सद्गुणी लोकांनी वेढलेला तो वैवस्वतासारखा पुढे गेला.

विमानैरग्नितुल्याभैराजग्मुः खान्महीधरम्

ते सर्व अग्निसारख्या तेजस्वी विमानांतून आकाशातून पर्वतावर उतरले.

आगतावश्विनौ देवौ मौञ्जवन्तं महागिरिम्

अश्विनी कुमारही मौंजवत या महान पर्वतावर आले.

संछाद्यैरावतपथं सहसाभ्याययुर्द्रुतम्

ते दोघे एरावताच्या मार्गावर झपाट्याने येत सर्वत्र पसरले.