वराहपुराणम्

अभिप्रायं च सर्वेषां जानामि द्विजसत्तम 213.

हे श्रेष्ठ द्विजा, मी सर्वांच्या मनातील हेतू जाणतो.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे गोकर्णेश्वरमाहात्म्ये त्रयोदशाधिकद्विशततमोऽ ध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्र, गोकरणेश्वर महात्म्याचा दोनशे तेरावा अध्याय समाप्त झाला.

; पुनः गोकर्णमाहात्म्यनन्दिकेश्वरवरप्रदानवर्णनम् अन्तर्हितं ततस्तस्मिन्भवे वै भूतनायके

पुन्हा एकदा गोकरण महात्म्य आणि नंदिकेश्वराने दिलेल्या वरदानाचे वर्णन: त्या जन्मात, भूतांचे नायक अदृश्य झाला.

चतुर्भुजस्त्रिणयनो दिव्यसंस्थानसंस्थितः

तो चार हातांचा, तीन डोळ्यांचा आणि दिव्य रूपात उभा होता.

त्रिशूली परिघी दण्डी पिनाकी मौञ्जमेखली

त्याच्या हातात त्रिशूळ, गदा, दंड आणि पिनाक धनुष्य होते, आणि कमरेला मुंजेची मेखळ घातली होती.

आस्थितः पादमाकृष्य ह्याह्वयन्निव स द्विजः

तो द्विज, पाय मागे ओढून, जणू काही हाक देत उभा राहिला.

तं दृष्ट्वा खेचराः सर्वा देवताः परिशंकिताः

त्याला पाहून, आकाशात संचार करणाऱ्या सर्व देवता घाबरल्या.

तेभ्यः श्रुत्वा सहस्राक्षः सर्वे चान्ये दिवौकसः

हे ऐकून, हजार डोळ्यांचा इंद्र आणि इतर सर्व स्वर्गवासी—

अयं कश्चिद्वरं लब्ध्वा ह्युमाकान्तान्महेश्वरात्

‘याने उमा प्रिय महेश्वराकडून वर मिळवला आहे—

यादृशोऽस्य महोत्साहस्तेजोबलसमन्वितः

त्याची उत्सुकता, तेज आणि बळ किती मोठे आहे—

यावच्चैवोजसा नाकमसौ चंक्रमते प्रभुः

जोपर्यंत तो प्रभू अशा सामर्थ्याने स्वर्गात संचार करतो—

एवमुक्त्वा तु ते तत्र मया सह सुरोत्तमाः 214.

असे बोलून, ते सर्व श्रेष्ठ देव माझ्यासोबत तिथेच थांबले.

विधाता भगवान्विष्णुः प्रभुस्त्रिभुवनेश्वरः

विधाता, भगवान विष्णू, प्रभू, आणि त्रिभुवनांचे स्वामी—

कृतेन तेन विबुधाः पश्यन्ति मुनयश्च तं

त्याच्या त्या कृतीमुळे देव आणि ऋषी त्याला पाहू शकतात.

जगाम तत्र यत्रासौ नन्दी तिष्ठति देववत् सफलं जीवितं मेऽद्य सफलश्च परिश्रमः

तो जिथे नंदी देवासारखा उभा आहे तिथे गेला; आज माझं जीवन सफल झालं, आणि माझा सारा परिश्रम फळाला आला.

यन्मे दृष्टः सुराध्यक्षः सर्वलोकगुरुर्हरिः

कारण मी देवांचा अधिपती, सर्व लोकांचा गुरु असलेल्या हरिला पाहिलं.

यच्च मे प्रभुरव्यग्रः प्रीतः पापहरो हरः

आणि प्रभू हरि, जो पापांचा नाश करणारा आहे, तो माझ्यावर प्रसन्न आणि शांत होता.

परो मेऽनुग्रहः सोऽत्र पूतोऽस्मि खलु साम्प्रतम्

हे माझ्यासाठी मोठं वरदान आहे; आता मी खरंच पवित्र झालो आहे.

मामुद्दिश्य हितं तथ्यं तथैव च न चान्यथा

त्यांनी माझ्यासाठी जे सत्य आणि हितकारक आहे तेच सांगितलं, त्यात काहीच बदल नाही.

तेनास्मि परमप्रीत आदृतः परमेष्ठिना वयं तं वरदं देवं द्रक्ष्यामस्ते वरप्रदम्

म्हणून मी परमेश्वराच्या कृपेने अत्यंत आनंदी आणि सन्मानित झालो आहे; आपण तो वर देणारा देव पाहूया.

तवैष तपसा तुष्टः स्वयं प्रत्यक्षताङ्गतः

तुझ्या तपामुळे तो तृप्त झाला आणि स्वतः तुझ्यासमोर प्रकट झाला.

कुत्र द्रक्ष्यामहे देवं भगवन्तं कपालिनम् अनुगृह्य तु मां देवस्तत्रैवादर्शनं गतः ।।214.

आपण भगवंत कपाली या देवाला कुठे पाहू? देवाने मला कृपा केली आणि तिथेच अदृश्य झाला.

न जाने कुत्र वा देवं कुत्रास्ते तद्गवेष्यताम् किमत्र नन्दिनं देवो येनासौ नोक्तवान्प्रभुम्

मला माहित नाही देव कुठे आहे किंवा तो कुठे राहतो; त्याचा शोध घ्या. देवाने नंदीला प्रभूविषयी का सांगितलं?

तन्मे कथय देवेश गुह्यं किं चास्ति शूलिनः यदुक्तवान्महेशानो नाख्येयोऽस्मि पुरान्जनि

हे देवाधिदेव, मला सांग, शूलधारीचं काही गुपित आहे का? महेश्वराने असं काय सांगितलं जे मला, या जुन्या माणसाला, सांगू नये?

किमुक्तवान्महादेवो नन्दिनं तच्छृणुष्व मे अस्ति कश्चित्समुद्देशः क्षितेः सिद्धोऽद्रिसंकटः

महादेवाने नंदीला काय सांगितलं ते ऐक, मी तुला सांगतो: पृथ्वीवर एक पवित्र प्रदेश आहे, पर्वतांच्या मध्ये एक खास जागा.

पारे हिमवतः पुण्ये तपोवनगणैर्युतः

हिमालयाच्या पलीकडे, पुण्यवान आणि तपोवनांनी भरलेली ती जागा आहे.

सोऽनुग्राह्यो मयावश्यं तपसा दग्धकिल्बिषः

त्याने तपाने आपले पाप जाळले आहेत, म्हणून मला त्याच्यावर नक्कीच कृपा करावी लागेल.

तस्य नाम्ना च तत्स्थानं दिव्यं चिरतपोभृतम्

त्याच्या नावाने ओळखली जाणारी ती जागा दिव्य आहे आणि तिथे दीर्घ तप केलेले लोक राहतात.

मृगरूपेण चरता तत्र वै त्रिदशा मया

तिथे मी हरिणाच्या रूपात फिरत असताना देवांनी मला पाहिलं.