वराहपुराणम्

त्वयि तुष्टे ह्यहं तुष्टः कुपिते कुपितस्त्वहम् 213.

तू संतुष्ट असलास तर मीही संतुष्ट; तू रागावलास तर मीही रागावतो.

एवं तस्मै वरान्दत्त्वा प्रीतः स्वयमुमापतिः

अशा प्रकारे वर देऊन, उमापती स्वतः अत्यंत प्रसन्न झाला.

आगतान्विद्धि सर्वान्वै त्रिदशान्समरुद्गणान्

सर्व देव आणि मरुतगण जे आले आहेत, ते सर्व येथे उपस्थित आहेत, असं समज.

यदीरितं मया वत्स वरं प्रतिवचस्त्वयि

वत्सा, मी तुला जो वर दिला आहे, त्याचं उत्तर तू दे.

नारायणं पुरस्कृत्य सेन्द्रास्ते समरुद्गणाः

नारायणाला पुढे ठेवून, इंद्र आणि मरुतगणांसह ते सर्व—

यक्षविद्याधरगणाः सिद्धगन्धर्वपन्नगाः

यक्ष, विद्याधर, सिद्ध, गंधर्व आणि नाग यांच्या मोठ्या संख्येने जमाव येथे आहे.

ते बुद्ध्वा त्वद्गतामृद्धि प्रतप्ताः परमेर्ष्यया

तुझ्या मिळालेल्या समृद्धीची जाणीव झाल्यावर, ते सगळे प्रचंड हेव्याने व्याकुळ झाले आहेत.

चर्तुं समभिवाञ्छन्ति सदाभ्यासे वरार्थिनः

सदैव वर मागणारे लोक येथे साधना करण्याची इच्छा धरतात.

अत्रैते यावदागम्य न मां पश्यन्ति मानवाः

इथे, जेव्हा पर्यंत ते येत नाहीत, तोपर्यंत मनुष्य मला पाहू शकत नाहीत.

अद्य ते तु मया सर्वे देवा ब्रह्मपुरोगमाः

पण आज, ब्रह्मा यांच्या पुढाकाराने सर्व देव माझ्या द्वारे तुझ्या सोबत आहेत.

अभिप्रायं च सर्वेषां जानामि द्विजसत्तम 213.

हे श्रेष्ठ द्विजा, मी सर्वांच्या मनातील हेतू जाणतो.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे गोकर्णेश्वरमाहात्म्ये त्रयोदशाधिकद्विशततमोऽ ध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्र, गोकरणेश्वर महात्म्याचा दोनशे तेरावा अध्याय समाप्त झाला.

; पुनः गोकर्णमाहात्म्यनन्दिकेश्वरवरप्रदानवर्णनम् अन्तर्हितं ततस्तस्मिन्भवे वै भूतनायके

पुन्हा एकदा गोकरण महात्म्य आणि नंदिकेश्वराने दिलेल्या वरदानाचे वर्णन: त्या जन्मात, भूतांचे नायक अदृश्य झाला.

चतुर्भुजस्त्रिणयनो दिव्यसंस्थानसंस्थितः

तो चार हातांचा, तीन डोळ्यांचा आणि दिव्य रूपात उभा होता.

त्रिशूली परिघी दण्डी पिनाकी मौञ्जमेखली

त्याच्या हातात त्रिशूळ, गदा, दंड आणि पिनाक धनुष्य होते, आणि कमरेला मुंजेची मेखळ घातली होती.

आस्थितः पादमाकृष्य ह्याह्वयन्निव स द्विजः

तो द्विज, पाय मागे ओढून, जणू काही हाक देत उभा राहिला.

तं दृष्ट्वा खेचराः सर्वा देवताः परिशंकिताः

त्याला पाहून, आकाशात संचार करणाऱ्या सर्व देवता घाबरल्या.

तेभ्यः श्रुत्वा सहस्राक्षः सर्वे चान्ये दिवौकसः

हे ऐकून, हजार डोळ्यांचा इंद्र आणि इतर सर्व स्वर्गवासी—

अयं कश्चिद्वरं लब्ध्वा ह्युमाकान्तान्महेश्वरात्

‘याने उमा प्रिय महेश्वराकडून वर मिळवला आहे—

यादृशोऽस्य महोत्साहस्तेजोबलसमन्वितः

त्याची उत्सुकता, तेज आणि बळ किती मोठे आहे—

यावच्चैवोजसा नाकमसौ चंक्रमते प्रभुः

जोपर्यंत तो प्रभू अशा सामर्थ्याने स्वर्गात संचार करतो—

एवमुक्त्वा तु ते तत्र मया सह सुरोत्तमाः 214.

असे बोलून, ते सर्व श्रेष्ठ देव माझ्यासोबत तिथेच थांबले.

विधाता भगवान्विष्णुः प्रभुस्त्रिभुवनेश्वरः

विधाता, भगवान विष्णू, प्रभू, आणि त्रिभुवनांचे स्वामी—

कृतेन तेन विबुधाः पश्यन्ति मुनयश्च तं

त्याच्या त्या कृतीमुळे देव आणि ऋषी त्याला पाहू शकतात.

जगाम तत्र यत्रासौ नन्दी तिष्ठति देववत् सफलं जीवितं मेऽद्य सफलश्च परिश्रमः

तो जिथे नंदी देवासारखा उभा आहे तिथे गेला; आज माझं जीवन सफल झालं, आणि माझा सारा परिश्रम फळाला आला.

यन्मे दृष्टः सुराध्यक्षः सर्वलोकगुरुर्हरिः

कारण मी देवांचा अधिपती, सर्व लोकांचा गुरु असलेल्या हरिला पाहिलं.

यच्च मे प्रभुरव्यग्रः प्रीतः पापहरो हरः

आणि प्रभू हरि, जो पापांचा नाश करणारा आहे, तो माझ्यावर प्रसन्न आणि शांत होता.

परो मेऽनुग्रहः सोऽत्र पूतोऽस्मि खलु साम्प्रतम्

हे माझ्यासाठी मोठं वरदान आहे; आता मी खरंच पवित्र झालो आहे.

मामुद्दिश्य हितं तथ्यं तथैव च न चान्यथा

त्यांनी माझ्यासाठी जे सत्य आणि हितकारक आहे तेच सांगितलं, त्यात काहीच बदल नाही.