वराहपुराणम्

कोटिजप्येन रुद्राणामाराधनपरस्य च 213.

कोटी कोटी रुद्रजप करून आणि भक्तीभावाने पूजा करून—

प्रहस्योवाच तं प्रीत्या ततो मधुरया गिरा

मग तो प्रेमाने हसून, गोड शब्दांनी त्याला म्हणाला:

आराधितश्च भक्त्याहं त्वया शुद्धेन चेतसा

तू शुद्ध मनाने भक्तीपूर्वक माझी पूजा केली आहेस.

निवर्त्तयति मां वत्स मत्पादाराधने रतः

बाळा, माझ्या पायांची भक्ती करत राहिल्याने मी कधीच दूर जात नाही.

पूर्णं वर्षसहस्रं च तपस्तीव्रं महामुने

हे महर्षे, तू अखंड हजार वर्षे कठोर तपस्या केलीस.

कृतं सुमहदाश्चर्यं त्वया कर्म सुदुष्करम्

तू एक अत्यंत अद्भुत आणि फार कठीण कृत्य केलेस.

आगमिष्यन्ति ते द्रष्टुं देवाः सर्वे सवासवाः

सर्व देव, इंद्रासह, तुला पाहायला येतील.

दिव्यतेजोवपूः श्रीमान्दिव्याभरणभूषितः

त्याचं रूप तेजस्वी, दिव्य आणि शोभिवंत होतं, सुंदर दैवी दागिन्यांनी सजलेलं.

मद्रूपधारी मत्तेजास्त्र्यक्षः सर्वगुणोत्तमः

माझ्यासारखं रूप घेऊन, माझ्या तेजानं युक्त, तीन डोळे असलेला आणि सर्व गुणांत श्रेष्ठ असा तो होता.

अनेनैव शरीरेण जरामरणवर्जितः

या देहातच तुला म्हातारपण आणि मृत्यू कधीच येणार नाहीत.

पार्षदानां वरिष्ठस्त्वं मामकानां द्विजोत्तम 213.

द्विजश्रेष्ठा, तू माझ्या सर्व सेवकांमध्ये सर्वात श्रेष्ठ ठरशील.

प्राप्तमष्टगुणं सत्यमैश्वर्यं ते तपोधन

तपस्व्या, तुला आठ प्रकारचं सामर्थ्य आणि ऐश्वर्य मिळालं आहे.

अद्यप्रभृति देवाग्र्य देवकार्येषु सर्वतः

आजपासून सर्व देवकार्यांत तू देवांमध्ये सर्वश्रेष्ठ राहशील.

त्वामेवाभ्यर्च्चयिष्यन्ति सर्वभूतानि सर्वतः

सर्व प्राणी सर्वत्र फक्त तुलाच पूजतील.

वरान्वरार्थिनां दाता विधाता जगतः सदा

तू नेहमी इच्छित वर देणारा आणि जगाचा पालनकर्ता राहशील.

यस्त्वां द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्त्वामनु स मामनु

जो तुला द्वेष करतो, तो मला द्वेष करतो; जो तुला अनुसरतो, तो मलाही अनुसरतो.

द्वारे तु दक्षिणे नित्यं त्वया स्थेयं गणाधिप

गणाधिपती, तुला नेहमी दक्षिण दरवाजावर उभं राहावं लागेल.

प्रतीहारो भवानद्य सर्वदा त्रिदशोत्तमः

आजपासून, त्रिदशांमध्ये सर्वश्रेष्ठ असलेला तू सदैव द्वारपाल राहशील.

न वज्रेण न दण्डेन न चक्रेण न चाग्निना

ना वज्राने, ना दंडाने, ना चक्राने, ना अग्नीने—

देवदानवगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः

—कोणतेही देव, दानव, गंधर्व, यक्ष, राक्षस किंवा सर्प—

त्वयि तुष्टे ह्यहं तुष्टः कुपिते कुपितस्त्वहम् 213.

तू संतुष्ट असलास तर मीही संतुष्ट; तू रागावलास तर मीही रागावतो.

एवं तस्मै वरान्दत्त्वा प्रीतः स्वयमुमापतिः

अशा प्रकारे वर देऊन, उमापती स्वतः अत्यंत प्रसन्न झाला.

आगतान्विद्धि सर्वान्वै त्रिदशान्समरुद्गणान्

सर्व देव आणि मरुतगण जे आले आहेत, ते सर्व येथे उपस्थित आहेत, असं समज.

यदीरितं मया वत्स वरं प्रतिवचस्त्वयि

वत्सा, मी तुला जो वर दिला आहे, त्याचं उत्तर तू दे.

नारायणं पुरस्कृत्य सेन्द्रास्ते समरुद्गणाः

नारायणाला पुढे ठेवून, इंद्र आणि मरुतगणांसह ते सर्व—

यक्षविद्याधरगणाः सिद्धगन्धर्वपन्नगाः

यक्ष, विद्याधर, सिद्ध, गंधर्व आणि नाग यांच्या मोठ्या संख्येने जमाव येथे आहे.

ते बुद्ध्वा त्वद्गतामृद्धि प्रतप्ताः परमेर्ष्यया

तुझ्या मिळालेल्या समृद्धीची जाणीव झाल्यावर, ते सगळे प्रचंड हेव्याने व्याकुळ झाले आहेत.

चर्तुं समभिवाञ्छन्ति सदाभ्यासे वरार्थिनः

सदैव वर मागणारे लोक येथे साधना करण्याची इच्छा धरतात.

अत्रैते यावदागम्य न मां पश्यन्ति मानवाः

इथे, जेव्हा पर्यंत ते येत नाहीत, तोपर्यंत मनुष्य मला पाहू शकत नाहीत.