वराहपुराणम्

भिन्नेन्द्रनीलविमलैर्धौतैः प्रस्रवणाम्बुभिः

फाटलेल्या नीलमणीसारख्या निर्मळ आणि स्वच्छ झऱ्यांच्या पाण्याने ते स्थळ न्हालं आहे.

शक्रचापनिभै रम्यैः कुबेरभवनद्युतौ

इंद्रधनूसारखी मनमोहक आणि कुबेराच्या महालासारखी तेजस्वी अशी ती जागा आहे.

क्रीडद्भिर्देवमिथुनेर्नृत्यद्भिश्चाप्सरोगणैः 213.

तेथे देवयुगुलं खेळत असतात आणि अप्सरांचा समूह नृत्य करत असतो.

कल्हारकुसुमोपेते हंससारससेविते

कल्हार फुलांनी सजलेली, हंस आणि सारसांनी वावरलेली ती जागा आहे.

गजयूथानुकीर्णाभिर्जुष्टाभिर्मृगपक्षिभिः

हत्तींच्या कळपांनी वेढलेली आणि हरिण व पक्ष्यांनी भरलेली ती जागा आहे.

किन्नरोद्गीतकुहरे परपुष्टनिनादिते

किंनरांच्या गाण्यांनी आणि इतर प्राण्यांच्या आवाजांनी गुंफा निनादत आहेत.

धारापातैश्च तोयानां विस्फुलिङ्गैः सहस्रशः

पाण्याचे झरे धबधब्यासारखे पडतात आणि हजारो ठिपक्यांसारखे चमकणारे तुषार दिसतात.

सर्वर्तुकवनोद्याने पुष्पाकरसुशोभिते

सर्व ऋतूंमध्ये सुंदर वाटणाऱ्या, फुलांच्या घडांनी सजलेल्या त्या वनोद्यानात,

तस्मिन्गिरिवरे रम्ये सेवितव्ये सुशोभने

त्या रम्य, शोभिवंत आणि पूज्य अशा पर्वतावर,

वरदस्तत्र भगवान्स्थाणुर्नाम महेश्वरः

तेथे वर देणारे, भगवंत, स्थाणू नावाचे महादेव वास करतात.

भक्तानुकम्पी स श्रीमान्गिरीन्द्रसुतया सह

आपल्या भक्तांवर दया करणारे, तेजस्वी, आणि गिरिराजाच्या कन्येसोबत तेथे आहेत.

विमानयायिनः सर्वे तं देवमजमव्ययम्

स्वर्गातील विमानांतून येणारे सर्वजण त्या अजन्मा, अविनाशी देवाजवळ येतात.

अन्ये देवनिकायाश्च सेवितुं प्रपतन्ति तम् 213.

इतर देवतांचे समूहही त्याची सेवा करण्यासाठी खाली उतरतात.

आरिराधयिषुः शर्वं तपस्तेपे सुदारुणम्

शर्वाला संतुष्ट करण्याच्या इच्छेने त्याने अतिशय कठोर तप केला.

ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बस्तोयाऽनिलहुताशनैः

त्याने हात वर करून, कुठल्याही आधाराशिवाय, फक्त पाणी, वारा आणि अग्नी यांच्या साहाय्याने तप केले.

जपपुष्पोपहारैश्च कालेकाले मुनिः सदा

तो ऋषी नेहमी योग्य वेळी जप आणि फुलांनी पूजा अर्पण करत असे.

उग्रेण तपसात्मानं योजयामास सुव्रतः

संकल्पात दृढ राहून त्याने स्वतःला कठोर तपात गुंतवले.

क्षामोऽभूत्कृष्णवर्णश्च ततः प्रीतश्च शङ्करः

तो कृश झाला आणि त्याचा रंग काळा पडला; तेव्हा शंकर प्रसन्न झाला.

अदृश्यं पश्य मे रूपं वत्स प्रीतोऽस्मि ते मुने

माझे हे अदृश्य रूप पाहा, बाळा; मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे, हे मुनी.

सहस्रसूर्यकिरणं ज्वालामालिनमूर्जितम्

ते रूप हजार सूर्यांच्या किरणांसारखे तेजस्वी, ज्वाळांनी वेढलेले आणि ऊर्जा भरलेले होते.

जटाजूटतटाश्लिष्टं चन्द्रालंकृतशेखरम्

त्याच्या जटांना एकत्र बांधले होते आणि त्यावर चंद्राचा मुकुट शोभत होता.

प्रादेशमात्रं रुचिरं शतशीर्षं शतोदरम् 213.

ते रूप एक हातभर उंच, सुंदर, शंभर डोकी आणि शंभर पोटे असलेले होते.

अणीयसामणीयांसं बृहतां तु बृहत्तरम्

ते सर्वात लहानांपेक्षा लहान आणि सर्वात मोठ्यांपेक्षा मोठे होते.

दृष्ट्वा देवं महादेवं हृष्टरोमा महातपाः

महादेवाचे दर्शन घ्यून, त्या तपस्व्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि तो आनंदित झाला.

प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वाऽगृणाद्ब्रह्म सनातनम्

हात जोडून, वाकून, त्याने सनातन ब्रह्माचे स्तवन केले.

जगद्भोक्त्रे त्रिनेत्राय शंकराय शिवाय च

जगाचा पालनकर्ता, त्रिनेत्री, शंकर आणि शिव यांना नमस्कार.

नीलकण्ठाय भीमाय भूतभव्यभवाय च

नीलकंठ, भयंकर, भूत, भविष्य आणि वर्तमान असणाऱ्या त्या देवाला नमस्कार.

गणानां पतये स्रष्ट्रे संक्षेप्त्रे भीषणाय च

गणांचा स्वामी, सृष्टीकर्ता, संहारकर्ता आणि भयानक अशा त्या देवाला नमस्कार.

प्रेतावासनिवासाय रुद्राय वरदाय च

श्मशानात वास करणारा, रुद्र आणि वर देणारा अशा त्या देवाला नमस्कार.