वराहपुराणम्

पापक्षयमवाप्नोति चेश्वराराधने कृते

ईश्वराची पूजा केल्यावर पापांचा नाश होतो.

मामाराध्य तथा याति तद्विष्णोः परमं पदम् 211.

माझी अशी पूजा केल्यावर, तो विष्णूचे परम स्थान प्राप्त करतो.

संस्मृतः कीर्तितो वापि दृष्टः स्पृष्टोऽपि वा प्रिये

प्रियेला, जो स्मरणात ठेवला, कीर्ती केली, पाहिला किंवा स्पर्श केला—

एतज्ज्ञात्वा तु विद्वद्भिः पूजनीयो जनार्दनः

हे जाणून विद्वानांनी जनार्दनाची पूजा करावी.

यम उवाच समाराध्य जगन्नाथं विधिना तल्लयङ्गता

यम म्हणाले: जो जगन्नाथाची विधिपूर्वक पूजा करतो, तो त्याच्यात लीन होतो.

तेषां नैवास्त्ययं लोको यान्ति तत्परमं पदम्

त्यांना हा जगाचा संबंध राहत नाही; ते त्या परम स्थानाला जातात.

प्रबोधनाख्यां सुधियस्ते यांति परमं पदम्

ज्यांना प्रबोधन मिळाले आहे, असे सुज्ञ लोक त्या परम स्थानाला पोहोचतात.

पश्यंति द्विजशार्दूल इति सत्यं मयोदितम्

द्विजश्रेष्ठा, मी जे काही सांगितलं ते खरंच आहे.

कथितं मे महाभाग यत्त्वया परिपृच्छितम्

महाभागा, तू जे विचारलं होतंस, ते मी तुला समजावून सांगितलं आहे.

तत्ते सर्वं समासेन व्याख्यातं धर्मवत्सल

धर्मप्रेमी राजा, तू विचारलेल्या सर्व गोष्टी मी तुला थोडक्यात स्पष्ट केल्या आहेत.

इति श्रीवराहपुराणे पापनाशोपायवर्णनं नामैकादशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील 'पाप नष्ट करण्याचे उपाय' या नावाचा दोनशे अकरावा अध्याय येथे संपला.

अथ संसारचक्रोपाख्याने प्रबोधनीयवर्णनम् साधु साधु महाराज सर्वधर्मविदां वर

आता संसारचक्राच्या कथेत जागृतीचे वर्णन येते. उत्तम! उत्तम! हे महराजा, सर्व धर्म जाणणाऱ्यांमध्ये तू श्रेष्ठ आहेस.

अतोऽहमपि सुप्रीतस्तव धर्मपथे स्थितः

म्हणूनच, तू धर्माच्या मार्गावर ठाम उभा राहिलास म्हणून मी फार आनंदी आहे.

त्वयाहं चैव राजेन्द्र पूजितश्च विशेषतः

राजेंद्र, तू मला विशेष सन्मान दिलास.

स्वस्ति तेऽस्तु महाराज त्वकम्पो भव सुव्रत

महामहाराज, तुझ्यावर सदैव कल्याण असो; हे सुव्रत, तू नेहमी दृढ राहा.

तेजसा द्योतयन्सर्वं गगनं भास्करो यथा

आपल्या तेजाने सगळं विश्व उजळवणारा, जसा आकाशातील सूर्य तसा.

गते तस्मिंस्तु सुचिरं स राजा धर्मवत्सलः

तो राजा, धर्मप्रेमी, बराच काळ गेला की निघून गेला.

कृत्वा पूजां च मे युक्तां प्रियमुक्त्वा च सुव्रत

त्याने मला योग्य पूजा केली आणि गोड शब्द बोलले, हे सुव्रत.

एतद्वः कथितं विप्रास्तस्य राज्ञः पुरोत्तमे

हे विप्रांनो, त्या श्रेष्ठ राजाच्या उपस्थितीत हे सर्व मी तुम्हाला सांगितलं.

वैशंपायन उवाच केचिद्वैखानसास्तत्र केचिदासन्निरासनाः

वैशंपायन म्हणतो: तिथे काही वैखानस ऋषी होते, काही आसन-निरासन करणारे होते.

साधु साध्विति चैवोक्त्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः 212.

'उत्तम! उत्तम!' असे म्हणून त्यांच्या डोळ्यांत आश्चर्याने चमक आली.

शालानीश्च तथा केचित्कापोतीवृत्तिमास्थिताः

काही शालानी ऋषी होते, तर काही कपोतासारखे जीवन जगत होते.

शिलोंच्छाश्च तथैवान्ये काष्ठान्ताश्च महौजसः

काही शिलोञ्छ जीवन जगणारे होते, तर काही महातेजस्वी लाकडावर निर्वाह करणारे होते.

नानाविधिधराः केचिज्जितात्मानस्तु केचन

काही वेगवेगळ्या आचारांचे पालन करणारे, तर काही आत्मसंयमी होते.

तथोर्द्ध्वशायिकाश्चान्ये तथान्ये मृगचारिणः

काही उभं राहून झोपणारे, तर काही मृगासारखे फिरणारे होते.

अब्भक्षा वायुभक्षाश्च तथान्ये शाकभक्षिणः

काहीं पाण्यावर जगत होते, काहीं फक्त वाऱ्यावर, तर काहीं फक्त भाज्या खात होते.

तपसोऽन्यन्न चास्तीति चिन्तयित्वा पुनः पुनः

पुन्हा पुन्हा असं विचार करत, की तपश्चर्येव्यतिरिक्त दुसरं काहीच नाही.

त्यक्त्वा धर्ममधर्मं च शाश्वतीं धियमास्थिताः

त्यांनी धर्म आणि अधर्म दोन्ही सोडून दिले आणि कायमची एकाग्रता धरली.

जगृहुर्नियमांस्तांस्तान्भयहेतोरनिन्दिताः

कोणताही दोष न लागता, भीतीपोटी त्यांनी वेगवेगळे नियम पाळले.