वराहपुराणम्

एकदृष्टिरेकमना भर्त्तुर्वचनकारिणी

जिची नजर फक्त पतीवर असते, मनही त्याच्याकडेच असते आणि जी त्याच्या शब्दाला मान देते,

देवानामपि सा साध्वी पूज्या परमशोभना

अशी सती स्त्री देवांनाही वंदनीय असते, ती अत्यंत तेजस्वी असते.

वर्त्तमानापि विप्रेन्द्र प्रत्याख्यातापि वा सदा

ती भरभराटीत असो किंवा नाकारली गेली असो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, ती नेहमीच अशीच राहते.

सा न मृत्युमुखं याति एवं या स्त्री पतिव्रता

अशी पतीव्रता स्त्री मृत्यूच्या तोंडात कधीच जात नाही.

अनुवेष्टनभावेन भर्त्तारमनुगच्छति 209.

ती पूर्ण भक्तीभावाने पतीचा मागोवा घेते.

एष माता पिता बन्धुरेष मे दैवतं परम्

माझ्यासाठी तोच आई, तोच वडील, तोच आप्त आणि तोच माझे श्रेष्ठ दैवत आहे.

पतिव्रता तु या साध्वी तस्यां चाहं कृताञ्जलिः

अशा पतीव्रता आणि सती स्त्रीला मी नम्रतेने वंदन करतो.

भर्त्तारमनुशोचन्ती मृत्युद्वारं न पश्यति

पतीसाठी दुःख करणारी स्त्री मृत्यूच्या दाराकडे कधीच पाहत नाही.

न शृणोति न पश्येद्या मृत्युद्वारं न पश्यति

जी दुसऱ्याचे ऐकत नाही किंवा पाहत नाही, ती मृत्यूच्या दाराकडे कधीच पाहत नाही.

नान्यं या मनसा पश्येन्मृत्युद्वारं न पश्यति

जिच्या मनात दुसऱ्याचा विचारही येत नाही, ती मृत्यूच्या दाराकडे कधीच पाहत नाही.

पतिं न त्यजते चित्तान्मृत्युद्वारं न पश्यति

जिच्या मनातून पती कधीच जात नाही, ती मृत्यूच्या दाराकडे कधीच पाहत नाही.

गृहं मार्जयते नित्यं मृत्युद्वारं न पश्यति

जी नेहमी घर स्वच्छ ठेवते, ती मृत्यूच्या दाराकडे कधीच पाहत नाही.

शौचाचारसमायुक्ता सापि मृत्युं न पश्यति

शुद्धता आणि चांगले वर्तन असलेली स्त्री मृत्यू पाहत नाही.

वर्त्तते च हिते भर्त्तुर्मृत्युद्वारं न पश्यति

पतीच्या हितासाठी वागणारी स्त्री मृत्यूच्या दाराकडे कधीच पाहत नाही.

मानुषाणां च भार्या वै तत्र देशे तु दृश्यते 209.

माणसांत अशा पत्नी त्या देशात खरोखरच दिसतात.

मया तस्मात्तु विप्रर्षे यथावृत्तं यथाश्रुतम्

म्हणून, हे श्रेष्ठ ऋषी, मी तुला जे काही घडलं आणि जे ऐकलं ते सर्व सांगितलं.

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे पतिव्रतामाहात्म्यंनाम नवाधिकद्विशततमोऽध्यायः

या प्रकारे, श्रीवराहपुराणातील संसारचक्रात 'पतिव्रतेचे माहात्म्य' नावाचा दोनशे नववा अध्याय संपला.

पुनः पतिव्रतामाहात्म्यवर्णनम् रहस्यं धर्ममाख्यानं त्वयोक्तं तु महायशः

पुन्हा एकदा पतिव्रतेचे माहात्म्य सांगितले गेले; तू गुप्त आणि धर्मयुक्त उपदेश केला, हे कीर्तीमान.

इदं हि सर्वभूतेषु परं कौतूहलं मम

सर्व प्राण्यांमध्ये, हेच मला सर्वात मोठं कुतूहल वाटतं.

ये नरा दुःखसन्तप्तास्तपस्तीव्रं समाश्रिताः

जे पुरुष दुःखाने त्रस्त होतात आणि कठोर तपश्चर्या करतात,

मनसा निश्चितात्मानस्त्यक्त्वा सर्वप्रियाप्रियम्

ते मनाने ठरवून, सर्व प्रिय-अप्रिय गोष्टी सोडून देतात.

श्रुता लोके श्रुतिस्तात श्रेयोधर्मा हि नित्यशः

हे प्रिय, जगात ही परंपरा ऐकली आहे; खरंच, नेहमीच धर्माचाच मार्ग श्रेष्ठ असतो.

कस्यैतच्चेष्टितं तात कर्त्ता कारयितापि वा

हे प्रिय, हे कृत्य कुणाचं आहे? कोण ते करतो किंवा करवतो?

कं वा द्वेषं पुरस्कृत्य मतिस्तस्य प्रवर्त्तते

तो कोणता द्वेष मनात धरून, त्याचं मन असं वागू लागतं?

यद्येवं तु मया गुह्यं दुर्विज्ञेयं सुरैरपि

जर असं असेल, तर मी एक असं गुप्त प्रश्न विचारतोय, जे देवांनाही समजणं कठीण आहे.

नारदेनैवमुक्तस्तु धर्मराजो महामनाः

नारदाने असं विचारल्यावर, धर्मराज त्या महात्म्याने उत्तर दिलं.

यम उवाच त्वदुक्त्या मे कथयतः शृणुष्वावहितोऽनघ ।। 210.

यम म्हणाले: तुझ्या प्रश्नावर मी सांगतो, तू लक्षपूर्वक ऐक, हे निष्पाप.

न कश्चिद्दृश्यते लोके कर्त्ता कारयितापि वा

या जगात कुणीही कर्ता किंवा करवणारा दिसत नाही.

यस्य वै कीर्त्त्यते नाम येन चाज्ञाप्यते जगत्

ज्याचं नाव सर्वत्र गातात, ज्याच्या आज्ञेने जग चालतं,