वराहपुराणम्

उपानहौ च छत्रं च दिव्यालंकार भूषितम् 208.

पायात घालायचे चपला आणि छत्र, हे सगळं दिव्य अलंकारांनी सजवलं होतं.

उपभोक्तुं सुखस्यार्थं सुपुण्यस्य विशेषतः

सुखाचा आनंद घेण्यासाठी, विशेष करून उत्तम पुण्य मिळवण्यासाठी.

एवमुक्त्वा तु भगवांस्तथा तत्कृतवान् क्वचित्

भगवान असं बोलून, तिथेच तसंच केलं.

ततः साप्यायिता देवी तोयेन शुभलक्षणा

मग शुभ लक्षणांची देवी पाण्याने ताजीतवानी झाली.

देवी दृष्ट्वा तदाश्चर्यं विस्मयोत्फुल्ललोचना

देवीने ते अद्भुत दृश्य पाहिलं आणि तिच्या डोळ्यांत आश्चर्याने चमक आली.

एतन्मे संशयं राजन्कथयस्व तपोधन एष देवो महादेवि विवस्वान्नाम नामतः

राजा, माझ्या या शंकेचं उत्तर सांग. तपस्वी, हा देव, महादेवी, नावानं विवस्वान म्हणतात.

तवानुकम्पया देवि मुक्त्वाकाशमिहागतः

देवी, तुझ्यावर दया म्हणून तो आकाश सोडून इथे आला.

करवाण्यस्य कां प्रीतिं ज्ञायतामस्य वाच्छितम्

त्याला कोणती गोष्ट आवडेल, त्याच्या इच्छेनुसार मी काय करू, हे मला सांग.

विज्ञापयामास तदा भगवन् किं करोमि ते

मग तिने विचारलं, 'भगवान, मी तुझ्यासाठी काय करू?'

अभयं मे महाराज स्त्रीभ्यो भवतु मानद

माझ्यासाठी आणि स्त्रियांसाठी भय नको, हे महाराज, मान देणारा.

तां प्रियां प्रीतहृदयां श्रावयंस्तस्य भाषितम् 208.

आपली प्रिय, आनंदी मनाने, त्याला सांगितलेलं तो तिला ऐकवू लागला.

प्रीत्या परमया युक्ता तस्य राज्ञो मनःप्रिया

ती त्याच्या मनाची अत्यंत प्रिय, प्रेमाने भरलेली होती.

इमौ चोपानहौ दत्त्वा चौभौ पादस्य शङ्करौ

ही दोन चपला शंकराच्या दोन्ही पायांसाठी दिल्या.

एवं पतिव्रतां विप्र पूजयामि नमामि च

अशा पतिव्रतेला मी पूजतो आणि वंदन करतो, ब्राह्मण.

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे पतिव्रतोपाख्यानं नाम अष्टाधिकद्विशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणात संसारचक्रातील 'पativrata' कथानक असलेला दोनशे आठवा अध्याय संपला.

अथ पतिव्रतामाहात्म्य वर्णनम् कर्मणा केन राजेन्द्र तपसा वा तपोधनाः

आता पतिव्रतेच्या महात्म्याचं वर्णन. राजाधिराज, कोणत्या कृतीने किंवा तपस्वींनो, कोणत्या तपाने हे मिळतं?

एवमुक्तस्तु धर्मात्मा नारदेनाब्रवीत्तदा न तस्य नियमो विप्र तपो नैव च सुव्रत

धर्मात्म्याने नारदाला असं सांगितलं, 'ब्राह्मण, तिच्यासाठी कोणताही नियम नाही, ना कठोर तप, ना कडक व्रत.'

उपवासो न दानं वा न देवो वा महामुने

महा-मुने, उपवास, दान किंवा देवांची पूजा — यापैकी काहीही नाही,

प्रसुप्ते या प्रस्वपिति जागर्ति विबुधे स्वयम्

ती स्त्री, जी पती झोपला असता झोपते आणि तो जागा झाला की आपोआप जागते,

मौने मौना भवेद्या तु स्थिते तिष्ठति या स्वयम्

पती शांत असेल तेव्हा जी स्त्री गप्प बसते आणि तो उभी राहिला की तीही आपल्याच इच्छेने उभी राहते,

एकदृष्टिरेकमना भर्त्तुर्वचनकारिणी

जिची नजर फक्त पतीवर असते, मनही त्याच्याकडेच असते आणि जी त्याच्या शब्दाला मान देते,

देवानामपि सा साध्वी पूज्या परमशोभना

अशी सती स्त्री देवांनाही वंदनीय असते, ती अत्यंत तेजस्वी असते.

वर्त्तमानापि विप्रेन्द्र प्रत्याख्यातापि वा सदा

ती भरभराटीत असो किंवा नाकारली गेली असो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, ती नेहमीच अशीच राहते.

सा न मृत्युमुखं याति एवं या स्त्री पतिव्रता

अशी पतीव्रता स्त्री मृत्यूच्या तोंडात कधीच जात नाही.

अनुवेष्टनभावेन भर्त्तारमनुगच्छति 209.

ती पूर्ण भक्तीभावाने पतीचा मागोवा घेते.

एष माता पिता बन्धुरेष मे दैवतं परम्

माझ्यासाठी तोच आई, तोच वडील, तोच आप्त आणि तोच माझे श्रेष्ठ दैवत आहे.

पतिव्रता तु या साध्वी तस्यां चाहं कृताञ्जलिः

अशा पतीव्रता आणि सती स्त्रीला मी नम्रतेने वंदन करतो.

भर्त्तारमनुशोचन्ती मृत्युद्वारं न पश्यति

पतीसाठी दुःख करणारी स्त्री मृत्यूच्या दाराकडे कधीच पाहत नाही.

न शृणोति न पश्येद्या मृत्युद्वारं न पश्यति

जी दुसऱ्याचे ऐकत नाही किंवा पाहत नाही, ती मृत्यूच्या दाराकडे कधीच पाहत नाही.