वराहपुराणम्

गन्धमाल्यनिवृत्त्या तु मूर्त्तिर्भवति पुष्कला

सुगंध आणि फुलांच्या हारांचा त्याग केल्यावर शरीर भरभराटीने वाढते.

छत्रप्रदानेन गृहं वरिष्ठं रथं ह्युपानद्युग सम्प्रदानात्

छत्र दान केल्यावर उत्तम घर मिळते; जो जोडीचे पादत्राण किंवा रथ देतो त्यालाही तसेच फळ मिळते.

पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवति शाश्वती

पाणी दान केल्यावर कायमची तृप्ती मिळते.

पुष्पोपगन्धं च फलोपगंधं यः पादपं स्पर्शयते द्विजाय

जो कोणी फुलांचा किंवा फळांचा सुगंध असलेले झाड द्विजासाठी स्पर्श करतो—

वस्त्रान्नपानीयरसप्रदानात् प्राप्नोति तानेव रसप्रदानात्

वस्त्र, अन्न, पाणी किंवा स्वादिष्ट पेय दान केल्यावर, तसेच स्वाद दान केल्यावर, तीच फळे मिळतात.

दत्त्वा द्विजेभ्यः स भवेत्सुरूपो रोगांश्च कांश्चिल्लभते न जातु 207.

जो द्विजांना दान करतो, तो सुंदर रूपाचा होतो आणि काही आजार त्याला कधीच जमत नाहीत.

स स्त्रीसमृद्धं गजवाजिपूर्णं लभेदधिष्ठानवरं वरिष्ठम्

तो स्त्रियांनी, हत्ती आणि घोड्यांनी भरलेले उत्तम निवासस्थान मिळवतो.

गजं तथा गोवृषभप्रदानैः स्वर्गे सुखं शाश्वतमामनन्ति

हत्ती किंवा बैल दान केल्यावर, स्वर्गात शाश्वत सुख मिळते असे सांगितले आहे.

क्षौद्रेण नानारसतृप्ततां च दीपप्रदानाद्द्युतिमाप्नुवन्ति

मध दान केल्यावर अनेक स्वादांनी तृप्ती मिळते; दिवा दान केल्यावर तेज प्राप्त होते.

पायसेन वपुःपुष्टिं कृसरात्स्निग्धसौम्यताम्

पायस दान केल्यावर शरीर पुष्ट होते; तुपात शिजवलेल्या भाताने स्निग्धता आणि सौम्यता मिळते.

रथैर्दिव्यं विमानं तु शिबिकां चैव मानवः

रथ दान केल्यावर दिव्य विमान आणि पालखी मिळते.

अभयस्य प्रदानेन सर्वकामानवाप्नुयात्

अभयदान केल्यावर सर्व इच्छा पूर्ण होतात.

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे पुरुषविलोभनं नाम सप्ताधिकद्विशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणात 'संसारचक्रातील पुरुषांचे भ्रम' नावाचा दोनशे सातवा अध्याय संपला.

अथ पतिव्रतोपाख्यानवर्णनम् मुहूर्त्तस्य तु कालस्य दिव्याभरणभूषितान्

आता पतिव्रता स्त्रीची कथा सांगतो: त्या वेळी, दिव्य दागिन्यांनी सजलेली—

ब्राह्मणास्तपसा सिद्धाः सपत्नीकाः सबान्धवाः

ब्राह्मण, तपाने सिद्ध झालेले, पत्नी आणि नातेवाईकांसह—

विवर्णवदनो राजा प्रभातेजोविवर्जितः

राजा फिकट चेहरा आणि तेज हरवलेला—

तं तथा निष्प्रभं दृष्ट्वा धर्मराजं तपोधनः

असा तेजहीन धर्मराज पाहून, त्या तपस्व्याने त्याच्याकडे पाहिले.

अपि त्वं भ्राजमानस्तु पशोः पतिरिवापरः

खरंच, तू जणू काही दुसरा गायींचा मालकच भासतोस.

विनिःश्वसन्यथा नागः कस्मात्त्वं परितप्यसे

तू नागासारखा खोल श्वास का घेतोस आणि इतका दुःखी का आहेस?

यम उवाच यन्मया हीदृशं दृष्टं श्रूयतां तन्महामुने

यम म्हणाले: हे महर्षे, मी जे पाहिलं ते ऐक.

यायावरास्तु ये विप्रा उञ्छवृत्तिपरायणाः

जे ब्राह्मण नेहमी भिक्षाटन करतात आणि उंचवृत्तीने जगतात,

अतिथिप्रियकाश्चैव नित्ययुक्ता जितेन्द्रियाः

जे नेहमी पाहुण्यांचं स्वागत करतात, नेहमी कर्तव्यनिष्ठ आणि इंद्रियांवर विजय मिळवलेले असतात,

न च मामुपतिष्ठन्ति न चैव वशगा मम 208.

ते माझ्याजवळ कधीच येत नाहीत आणि माझ्या अधीनही राहत नाहीत.

दिव्यगन्धैर्विलिप्ताङ्गा माल्यभूषितवाससः

त्यांच्या अंगाला दिव्य सुवासिक द्रव्य लावलेलं असतं, ते फुलांच्या माळा आणि सुंदर वस्त्रांनी सजलेले असतात.

मृत्यो तिष्ठसि कस्यार्थे को वा मृत्युः कथं भवेत्

हे मृत्यू, तू इथे कुणासाठी उभा आहेस? मृत्यू कोण आहे आणि तो कसा निर्माण होतो?

लोभासक्तान्सदा हंसि पापिष्ठान्धर्मवर्जितान्

तू नेहमी लोभाला आसक्त, पापी आणि धर्महीन लोकांनाच मारतोस.

निग्रहानुग्रहौ नापि मया शक्यौ महात्मनाम्

महात्म्यांना शिक्षा करणं किंवा कृपा करणं माझ्या हातात नाही.

एतस्मिन्नन्तरे तत्र विमानेन महाद्युतिः

इतक्यात तिथे एक तेजस्वी देवता दिव्य विमानात येऊन पोहोचली.

महता तूर्यघोषेण सम्प्राप्ता प्रियदर्शना

ती मनोहारी स्त्री मोठ्या वाद्यांच्या गजरात आली.