वराहपुराणम्

किंचिन्मात्रं प्रवक्ष्यामि येन यत्प्राप्यते नरैः

मी थोडक्यात सांगतो, कोणत्या मार्गाने माणसांना कोणते फळ मिळते.

रहस्यमिदमाख्यानं श्रूयतां मुनिसत्तम

हे गुप्त ज्ञान ऐका, हे श्रेष्ठ मुनी.

तपसा प्राप्यते स्वर्गस्तपसा प्राप्यते यशः

तपस्येमुळे स्वर्ग मिळतो; तपस्येमुळे कीर्ती मिळते.

ज्ञानविज्ञानमारोग्यं रूपसौभाग्यसम्पदः

ज्ञान, विवेक, आरोग्य, सौंदर्य, भाग्य आणि संपत्ती—

एवं प्राप्नोति पुण्येन मौनेनाज्ञां महामुने

हे सर्व पुण्यामुळे मिळते; आणि मौनामुळे, हे महर्षे, ज्ञान मिळते.

अहिंसया परं रूपं दीक्षया कुलजन्म च 207.

अहिंसेमुळे श्रेष्ठ रूप मिळते; दीक्षा घेतल्याने कुलीन जन्म मिळतो.

पयोभक्ष्या दिवं यान्ति जायते द्रविणाढ्यता

दूधाचे सेवन करणारे स्वर्गात जातात; संपत्ती जन्माने मिळते.

गवाद्याः कालदीक्षाभिर्ये तु वा तृणशायिनः

गायींसारख्या व्रतांनी, काळानुसार किंवा गवतावर झोपणारे—

क्रतुयष्टा दिवं याति चोपहारं च सुव्रत

यज्ञ करणारा स्वर्गात जातो, हे सुशीलांनो, तसेच दान देणारा देखील.

रसानां प्रतिसंहारात् सौभाग्यमनुजायते

रसांचा त्याग केल्यावर सौभाग्य मिळते.

गन्धमाल्यनिवृत्त्या तु मूर्त्तिर्भवति पुष्कला

सुगंध आणि फुलांच्या हारांचा त्याग केल्यावर शरीर भरभराटीने वाढते.

छत्रप्रदानेन गृहं वरिष्ठं रथं ह्युपानद्युग सम्प्रदानात्

छत्र दान केल्यावर उत्तम घर मिळते; जो जोडीचे पादत्राण किंवा रथ देतो त्यालाही तसेच फळ मिळते.

पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवति शाश्वती

पाणी दान केल्यावर कायमची तृप्ती मिळते.

पुष्पोपगन्धं च फलोपगंधं यः पादपं स्पर्शयते द्विजाय

जो कोणी फुलांचा किंवा फळांचा सुगंध असलेले झाड द्विजासाठी स्पर्श करतो—

वस्त्रान्नपानीयरसप्रदानात् प्राप्नोति तानेव रसप्रदानात्

वस्त्र, अन्न, पाणी किंवा स्वादिष्ट पेय दान केल्यावर, तसेच स्वाद दान केल्यावर, तीच फळे मिळतात.

दत्त्वा द्विजेभ्यः स भवेत्सुरूपो रोगांश्च कांश्चिल्लभते न जातु 207.

जो द्विजांना दान करतो, तो सुंदर रूपाचा होतो आणि काही आजार त्याला कधीच जमत नाहीत.

स स्त्रीसमृद्धं गजवाजिपूर्णं लभेदधिष्ठानवरं वरिष्ठम्

तो स्त्रियांनी, हत्ती आणि घोड्यांनी भरलेले उत्तम निवासस्थान मिळवतो.

गजं तथा गोवृषभप्रदानैः स्वर्गे सुखं शाश्वतमामनन्ति

हत्ती किंवा बैल दान केल्यावर, स्वर्गात शाश्वत सुख मिळते असे सांगितले आहे.

क्षौद्रेण नानारसतृप्ततां च दीपप्रदानाद्द्युतिमाप्नुवन्ति

मध दान केल्यावर अनेक स्वादांनी तृप्ती मिळते; दिवा दान केल्यावर तेज प्राप्त होते.

पायसेन वपुःपुष्टिं कृसरात्स्निग्धसौम्यताम्

पायस दान केल्यावर शरीर पुष्ट होते; तुपात शिजवलेल्या भाताने स्निग्धता आणि सौम्यता मिळते.

रथैर्दिव्यं विमानं तु शिबिकां चैव मानवः

रथ दान केल्यावर दिव्य विमान आणि पालखी मिळते.

अभयस्य प्रदानेन सर्वकामानवाप्नुयात्

अभयदान केल्यावर सर्व इच्छा पूर्ण होतात.

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे पुरुषविलोभनं नाम सप्ताधिकद्विशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणात 'संसारचक्रातील पुरुषांचे भ्रम' नावाचा दोनशे सातवा अध्याय संपला.

अथ पतिव्रतोपाख्यानवर्णनम् मुहूर्त्तस्य तु कालस्य दिव्याभरणभूषितान्

आता पतिव्रता स्त्रीची कथा सांगतो: त्या वेळी, दिव्य दागिन्यांनी सजलेली—

ब्राह्मणास्तपसा सिद्धाः सपत्नीकाः सबान्धवाः

ब्राह्मण, तपाने सिद्ध झालेले, पत्नी आणि नातेवाईकांसह—

विवर्णवदनो राजा प्रभातेजोविवर्जितः

राजा फिकट चेहरा आणि तेज हरवलेला—

तं तथा निष्प्रभं दृष्ट्वा धर्मराजं तपोधनः

असा तेजहीन धर्मराज पाहून, त्या तपस्व्याने त्याच्याकडे पाहिले.

अपि त्वं भ्राजमानस्तु पशोः पतिरिवापरः

खरंच, तू जणू काही दुसरा गायींचा मालकच भासतोस.

विनिःश्वसन्यथा नागः कस्मात्त्वं परितप्यसे

तू नागासारखा खोल श्वास का घेतोस आणि इतका दुःखी का आहेस?