किं त्वं वदसि गर्ह्यं च मुहूर्त्तं परिपालय
तू निंदनीय बोल का करतोस? थोडा वेळ थांब.
पतिव्रतेति साध्वीति रहस्यं भाषसे पुनः
तू तिला 'पतीव्रता', 'साध्वी' म्हणतोस आणि पुन्हा गुपचूप बोलतोस.
आनीयते कथं ज्ञात्वा भोक्तुकामं कथं हरे
तो भोग घ्यायची इच्छा ठेवून कसा आणला जातो? हे हरि, कसं?
धार्मिका यूयमेवात्र अहमेको नृशंसवत्
इथे तुम्ही सगळे धर्मात्मा आहात; फक्त मीच निर्दयी वागतो.
शीघ्रं त्वं भव सर्पो हि व्याघ्रस्त्वं च सरीसृपः 204.
लवकर, तू सर्प हो, तू वाघ हो, आणि तू सरपटणारा प्राणी हो.
नरकानुगतस्त्वं हि व्याधिभूतः समाश्रयः ज्वरो भव महाघोरो जले ग्राहो दुरासदः
तू नरकात पोहोचला आहेस, रोगांनी त्रस्त आहेस; भयंकर ताप हो, पाण्यात भीतीदायक मगर हो.
वातव्याधिस्तथा घोरस्तथैव त्वं जलोदरः
तू भीषण वातरोग हो, आणि त्याचप्रमाणे जलोदर हो.
विभ्रमस्त्वं भवेच्छीघ्रं विष्टम्भश्च पुनर्भव
तू पटकन गोंधळ हो, आणि पुन्हा अडथळा हो.
यथाकालं यथादृष्टं तावत्कालोऽत्र तिष्ठतु
वेळ जशी योग्य असेल आणि जशी दिसेल तशीच इथे राहू दे.
यूयं च कृतकर्माणस्ततो मोक्षमवाप्स्यथ
आणि तुम्ही आपापली कर्तव्ये पूर्ण केल्यावर मग मुक्ती मिळवाल.
वराज्ञा धर्मराजस्य या मया समुदाहृता
धर्मराजाची जी वराची आज्ञा मी सांगितली आहे—
त्रिरात्रं वै चतूरात्रं षड्रात्रं दशरात्रकम्
तीन रात्र, चार रात्र, सहा रात्र किंवा दहा रात्र—
क्षपयित्वा यथाकालं ततो मोक्षमवाप्स्यथ
योग्य वेळ पूर्ण केल्यावर मग तुम्हाला मुक्ती मिळेल.
यस्मिन्यस्मिंस्तु कालेऽहं यावतश्च श्रयाम्यहम् 204.
मी ज्या वेळेस असेन आणि जितका काळ तिथे राहीन—
विनियोगा मया सूक्ता यथापूर्वं यथाश्रुतम्
माझ्याकडून पूर्वीप्रमाणे, जशी ऐकली तशीच ही सूचना दिली आहे.
यत्नात्तथा तु कर्त्तव्यं भवद्भिर्मम शासनात्
माझ्या आज्ञेने, तुम्ही सर्वांनी प्रयत्नपूर्वक तसेच वागावे.
तस्माद्यात ऋषिभ्यश्च स्त्रीभ्यश्चैव महाबलाः
म्हणून, हे बलवानांनो, ऋषी आणि स्त्रियांकडे जा.
यथावाच्यं च कुरुत यथा कालो न गच्छति
योग्य वेळ निघून जाऊ नये म्हणून, जे सांगायचे ते त्वरित करा.
मयाज्ञप्ता विशेषेण मृत्युना सह सङ्गतः
मी तुम्हाला, मृत्यूसह, विशेषपणे सांगितले आहे.
यथाब्रवीत्स्वयं रुद्रो यथा शक्रः शचीपतिः
जसे स्वतः रुद्राने सांगितले, तसेच शचीपती इंद्रानेही म्हटले आहे.
इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे दूतप्रेषणं नाम चतुरधिकद्विशततमोऽध्यायः
श्रीवराहपुराणातील संसारचक्रात 'दूत पाठविणे' नावाचा दोनशे चौथा अध्याय येथे संपला.
अथ शुभाशुभ फलानुकीर्तनवर्णनम् इदमन्यत्पुरा विप्राः श्रूयतां तस्य भाषितम्
आता शुभ आणि अशुभ कर्मांच्या फळांचे वर्णन सांगतो. हे ब्राह्मणांनो, पूर्वीचे त्याचे हे दुसरे बोलणे ऐका.
अयं तु भवतां यातु यातु स्वर्गं महीक्षिताम्
हा तुमच्यातील एक जाऊ द्या, तो स्वर्गात जाऊ द्या, हे पृथ्वीचे राजांनो.
अयं नागो भवेच्छीघ्रमयं तु परमां गतिम्
हा सर्प लवकरच सर्वोच्च स्थितीला जावो.
क्लिश्यतो रुदतश्चैव वदतश्च पुनःपुनः
जो दुःख सहन करतो, रडतो आणि पुन्हा पुन्हा बोलतो,
दारत्यागी त्वधर्मिष्ठः पुत्रपौत्रविवर्जितः
जो पत्नीचा त्याग करतो, अधार्मिक असतो आणि ज्याला पुत्र-पौत्र नाहीत,
मुच्यतां त इमे सर्वे ह्यतीतानागतास्तथा
गेल्या आणि येणाऱ्या सर्वांना मुक्त करा.
आगमे च विपत्तौ च सर्वधर्मानुपालकाः
समृद्धी असो वा विपत्ती, जे सर्व धर्म पाळतात,
बहुसुन्दरनार्यङ्के ह्याद्ये परमधार्मिकम्
अत्यंत सुंदर आणि श्रेष्ठ, परमधार्मिक स्त्रीच्या मांडीवर,
त्रिविष्टपे परिक्लेशो वासो ह्यस्याक्षयो भवेत्
स्वर्गात त्याचे निवास दुःखरहित आणि नाश न होणारे असेल.