वराहपुराणम्

शारीरं मानसं दुःखं प्राप्नुवन्ति नराधमाः

सर्वात नीच माणसांना शरीराने आणि मनाने दुःख भोगावं लागतं.

अग्निक्षारनदीभ्यां तु प्राप्नुवन्ति न संशयः

त्यांना नक्कीच आग, क्षार किंवा नद्यांचा सामना करावा लागतो—यात शंका नाही.

सर्वं च निखिलं कार्यं यन्मया समुदाहृतम् ।। 203.

मी सांगितलेली सगळी कामं पूर्णपणे करावीत.

इति श्रीवराहपुराणे पापसमूहानुक्रमो नाम त्र्यधिकद्विशततमोऽध्याय

श्रीवराहपुराणातील 'पापांच्या प्रकारांची मांडणी' नावाचा दोनशे तीनवा अध्याय इथे संपला.

अथ दूतप्रेषणवर्णनम् इदं चैवापरं तस्य वदतो हि मया श्रुतम्

आता दूत पाठवण्याचं वर्णन—त्याने सांगितलेलं हे आणखी एक कथन मी ऐकलं.

दूरेऽसाविति किं कार्यं न क्षयोऽस्त्यस्य कर्मणः

तो दूर आहे, आता काय करायचं? या कृत्याचा काहीच शेवट नाही.

व्रीडितः किम्भवाञ्ज्ञातं किं तिष्ठति पराङ्मुखः

तो लाजला आहे का? काही गुपित उघड झालंय का? तो का पाठ फिरवून उभा आहे?

गच्छ गच्छ पुनस्तत्र शीघ्रं चैनमिहानय

जा, पुन्हा तिकडे लवकर जा आणि त्याला इथे घेऊन ये.

किं त्वं वदसि दुर्बुद्धे विवाहस्तस्य वर्त्तते

अरे मूर्खा, तू असं का बोलतोस? त्याचा विवाह चालू आहे.

किं त्वं वदसि गर्ह्यं च मुहूर्त्तं परिपालय

तू निंदनीय बोल का करतोस? थोडा वेळ थांब.

पतिव्रतेति साध्वीति रहस्यं भाषसे पुनः

तू तिला 'पतीव्रता', 'साध्वी' म्हणतोस आणि पुन्हा गुपचूप बोलतोस.

आनीयते कथं ज्ञात्वा भोक्तुकामं कथं हरे

तो भोग घ्यायची इच्छा ठेवून कसा आणला जातो? हे हरि, कसं?

धार्मिका यूयमेवात्र अहमेको नृशंसवत्

इथे तुम्ही सगळे धर्मात्मा आहात; फक्त मीच निर्दयी वागतो.

शीघ्रं त्वं भव सर्पो हि व्याघ्रस्त्वं च सरीसृपः 204.

लवकर, तू सर्प हो, तू वाघ हो, आणि तू सरपटणारा प्राणी हो.

नरकानुगतस्त्वं हि व्याधिभूतः समाश्रयः ज्वरो भव महाघोरो जले ग्राहो दुरासदः

तू नरकात पोहोचला आहेस, रोगांनी त्रस्त आहेस; भयंकर ताप हो, पाण्यात भीतीदायक मगर हो.

वातव्याधिस्तथा घोरस्तथैव त्वं जलोदरः

तू भीषण वातरोग हो, आणि त्याचप्रमाणे जलोदर हो.

विभ्रमस्त्वं भवेच्छीघ्रं विष्टम्भश्च पुनर्भव

तू पटकन गोंधळ हो, आणि पुन्हा अडथळा हो.

यथाकालं यथादृष्टं तावत्कालोऽत्र तिष्ठतु

वेळ जशी योग्य असेल आणि जशी दिसेल तशीच इथे राहू दे.

यूयं च कृतकर्माणस्ततो मोक्षमवाप्स्यथ

आणि तुम्ही आपापली कर्तव्ये पूर्ण केल्यावर मग मुक्ती मिळवाल.

वराज्ञा धर्मराजस्य या मया समुदाहृता

धर्मराजाची जी वराची आज्ञा मी सांगितली आहे—

त्रिरात्रं वै चतूरात्रं षड्रात्रं दशरात्रकम्

तीन रात्र, चार रात्र, सहा रात्र किंवा दहा रात्र—

क्षपयित्वा यथाकालं ततो मोक्षमवाप्स्यथ

योग्य वेळ पूर्ण केल्यावर मग तुम्हाला मुक्ती मिळेल.

यस्मिन्यस्मिंस्तु कालेऽहं यावतश्च श्रयाम्यहम् 204.

मी ज्या वेळेस असेन आणि जितका काळ तिथे राहीन—

विनियोगा मया सूक्ता यथापूर्वं यथाश्रुतम्

माझ्याकडून पूर्वीप्रमाणे, जशी ऐकली तशीच ही सूचना दिली आहे.

यत्नात्तथा तु कर्त्तव्यं भवद्भिर्मम शासनात्

माझ्या आज्ञेने, तुम्ही सर्वांनी प्रयत्नपूर्वक तसेच वागावे.

तस्माद्यात ऋषिभ्यश्च स्त्रीभ्यश्चैव महाबलाः

म्हणून, हे बलवानांनो, ऋषी आणि स्त्रियांकडे जा.

यथावाच्यं च कुरुत यथा कालो न गच्छति

योग्य वेळ निघून जाऊ नये म्हणून, जे सांगायचे ते त्वरित करा.

मयाज्ञप्ता विशेषेण मृत्युना सह सङ्गतः

मी तुम्हाला, मृत्यूसह, विशेषपणे सांगितले आहे.

यथाब्रवीत्स्वयं रुद्रो यथा शक्रः शचीपतिः

जसे स्वतः रुद्राने सांगितले, तसेच शचीपती इंद्रानेही म्हटले आहे.