तिर्यङ्मानुषदेहेषु यान्ति विक्षिप्तमानसाः
त्यांची मनं अस्थिर होतात आणि ते जनावरांच्या किंवा माणसांच्या जन्माला येतात.
तांस्तेनैव प्रदानेन संग्रहेत्तु ग्रहेण वा
त्याच वाईट कृत्यामुळे—देऊन, गोळा करून किंवा जबरदस्तीने—
प्रसह्य वा प्रकृत्या वै ये चरन्ति कुलाङ्गनाः
किंवा बलपूर्वक, किंवा स्वभावानेच, ज्या स्त्रिया असं वागतात—
शीलशौचादिसम्पन्नं ये जनं धर्मलक्षणम् 203.
जे लोक चांगल्या स्वभावाचे, स्वच्छ आणि धर्माचं पालन करणाऱ्यांना त्रास देतात—
निरयं पापभूयिष्ठा अनुभूय महाभयम्
ते मोठ्या पापांनी भरलेल्या आणि भीतीदायक नरकाचा अनुभव घेतात.
कर्मक्षये यदा भूयो मानुष्यं यान्ति दारुणम्
त्यांचं कर्म संपलं की, ते पुन्हा कठीण परिस्थितीत माणूस म्हणून जन्म घेतात.
वेश्यालङ्घककूटानां शौण्डिकानां तथैव च
वेश्यांमध्ये, जुगारी, फसवणूक करणारे आणि मद्य बनवणाऱ्यांमध्ये—
निर्ल्लज्जपुण्ड्रकाः केचिद्बद्धपौरुषगण्डकाः
काहीजण बिनधास्त, कपाळावर टिळा लावणारे किंवा नपुंसक असतात.
स्त्रीणां चानुप्रवृद्धा ये स्त्रीभोगपरिभोगिनः
आणि ज्या स्त्रिया भोगात फारच रमतात—
तद्भावास्तत्कथालापास्तद्भोगाः परिभोगिनः
ते त्याच वृत्तीचे होतात, तशाच गोष्टी बोलतात आणि तसाच भोग घेतात.
सौभाग्यपरमासक्ता नरा बीभत्सदर्शनाः
जे पुरुष नशिबावर फार प्रेम करतात, ते शेवटी कुरूप दिसायला लागतात.
शारीरं मानसं दुःखं प्राप्नुवन्ति नराधमाः
सर्वात नीच माणसांना शरीराने आणि मनाने दुःख भोगावं लागतं.
अग्निक्षारनदीभ्यां तु प्राप्नुवन्ति न संशयः
त्यांना नक्कीच आग, क्षार किंवा नद्यांचा सामना करावा लागतो—यात शंका नाही.
सर्वं च निखिलं कार्यं यन्मया समुदाहृतम् ।। 203.
मी सांगितलेली सगळी कामं पूर्णपणे करावीत.
इति श्रीवराहपुराणे पापसमूहानुक्रमो नाम त्र्यधिकद्विशततमोऽध्याय
श्रीवराहपुराणातील 'पापांच्या प्रकारांची मांडणी' नावाचा दोनशे तीनवा अध्याय इथे संपला.
अथ दूतप्रेषणवर्णनम् इदं चैवापरं तस्य वदतो हि मया श्रुतम्
आता दूत पाठवण्याचं वर्णन—त्याने सांगितलेलं हे आणखी एक कथन मी ऐकलं.
दूरेऽसाविति किं कार्यं न क्षयोऽस्त्यस्य कर्मणः
तो दूर आहे, आता काय करायचं? या कृत्याचा काहीच शेवट नाही.
व्रीडितः किम्भवाञ्ज्ञातं किं तिष्ठति पराङ्मुखः
तो लाजला आहे का? काही गुपित उघड झालंय का? तो का पाठ फिरवून उभा आहे?
गच्छ गच्छ पुनस्तत्र शीघ्रं चैनमिहानय
जा, पुन्हा तिकडे लवकर जा आणि त्याला इथे घेऊन ये.
किं त्वं वदसि दुर्बुद्धे विवाहस्तस्य वर्त्तते
अरे मूर्खा, तू असं का बोलतोस? त्याचा विवाह चालू आहे.
किं त्वं वदसि गर्ह्यं च मुहूर्त्तं परिपालय
तू निंदनीय बोल का करतोस? थोडा वेळ थांब.
पतिव्रतेति साध्वीति रहस्यं भाषसे पुनः
तू तिला 'पतीव्रता', 'साध्वी' म्हणतोस आणि पुन्हा गुपचूप बोलतोस.
आनीयते कथं ज्ञात्वा भोक्तुकामं कथं हरे
तो भोग घ्यायची इच्छा ठेवून कसा आणला जातो? हे हरि, कसं?
धार्मिका यूयमेवात्र अहमेको नृशंसवत्
इथे तुम्ही सगळे धर्मात्मा आहात; फक्त मीच निर्दयी वागतो.
शीघ्रं त्वं भव सर्पो हि व्याघ्रस्त्वं च सरीसृपः 204.
लवकर, तू सर्प हो, तू वाघ हो, आणि तू सरपटणारा प्राणी हो.
नरकानुगतस्त्वं हि व्याधिभूतः समाश्रयः ज्वरो भव महाघोरो जले ग्राहो दुरासदः
तू नरकात पोहोचला आहेस, रोगांनी त्रस्त आहेस; भयंकर ताप हो, पाण्यात भीतीदायक मगर हो.
वातव्याधिस्तथा घोरस्तथैव त्वं जलोदरः
तू भीषण वातरोग हो, आणि त्याचप्रमाणे जलोदर हो.
विभ्रमस्त्वं भवेच्छीघ्रं विष्टम्भश्च पुनर्भव
तू पटकन गोंधळ हो, आणि पुन्हा अडथळा हो.
यथाकालं यथादृष्टं तावत्कालोऽत्र तिष्ठतु
वेळ जशी योग्य असेल आणि जशी दिसेल तशीच इथे राहू दे.
यूयं च कृतकर्माणस्ततो मोक्षमवाप्स्यथ
आणि तुम्ही आपापली कर्तव्ये पूर्ण केल्यावर मग मुक्ती मिळवाल.