वराहपुराणम्

संसारे च यथा पक्वं कृपणं भैरवस्वनम्

संसारात ते जणू काही पिकलेले, दीन आणि भयंकर आवाजासारखे असतात.

रूपतो गुणतो हीनो बलतः शीलतस्तथा

ते रूप, गुण, बळ आणि स्वभाव या सर्वांत कमी पडतात.

कर्मान्तकारका ह्येते तृणीभूता भवन्ति ते 203.

हे लोक कर्माचा नाश करणारे असून, शेवटी गवतासारखे क्षुल्लक होतात.

कर्मकल्याणकृच्छ्रेषु भृशं चापि विमुह्यति

सत्कर्म करताना त्यांना फारच अडचणी येतात आणि ते गोंधळतात.

यद्यत्कुर्वन्ति ते कर्म सर्वत्र क्षयभागिनः

ते जे काही कर्म करतात, ते सर्व ठिकाणी कमी होत जाते.

यत्किञ्चिदशुभं कर्म तस्मिन्देशे समुच्छ्रितम्

त्या देशात जिथे हे राहतात, तिथे जे काही अशुभ कर्म असते तेच फोफावते.

सुवृष्ट्यामपि तेषां वै क्षेत्रं तं तु विवर्जयेत्

पावसाळा चांगला असला तरी, त्यांच्या शेताला टाळावे.

न सुखं नापि निर्वाणं तेषां मानुषता भवेत्

त्यांना माणूस म्हणून ना सुख मिळतं, ना मुक्ती.

स्तेयकर्मप्रयुक्तानां मुक्त्वा क्लेशपरम्पराम्

चोरीच्या कामात गुंतलेल्या लोकांना फक्त दुःखाचं ओझं सहन करावं लागतं.

तिर्यङ्मानुषदेहेषु यान्ति विक्षिप्तमानसाः

त्यांची मनं अस्थिर होतात आणि ते जनावरांच्या किंवा माणसांच्या जन्माला येतात.

तांस्तेनैव प्रदानेन संग्रहेत्तु ग्रहेण वा

त्याच वाईट कृत्यामुळे—देऊन, गोळा करून किंवा जबरदस्तीने—

प्रसह्य वा प्रकृत्या वै ये चरन्ति कुलाङ्गनाः

किंवा बलपूर्वक, किंवा स्वभावानेच, ज्या स्त्रिया असं वागतात—

शीलशौचादिसम्पन्नं ये जनं धर्मलक्षणम् 203.

जे लोक चांगल्या स्वभावाचे, स्वच्छ आणि धर्माचं पालन करणाऱ्यांना त्रास देतात—

निरयं पापभूयिष्ठा अनुभूय महाभयम्

ते मोठ्या पापांनी भरलेल्या आणि भीतीदायक नरकाचा अनुभव घेतात.

कर्मक्षये यदा भूयो मानुष्यं यान्ति दारुणम्

त्यांचं कर्म संपलं की, ते पुन्हा कठीण परिस्थितीत माणूस म्हणून जन्म घेतात.

वेश्यालङ्घककूटानां शौण्डिकानां तथैव च

वेश्यांमध्ये, जुगारी, फसवणूक करणारे आणि मद्य बनवणाऱ्यांमध्ये—

निर्ल्लज्जपुण्ड्रकाः केचिद्बद्धपौरुषगण्डकाः

काहीजण बिनधास्त, कपाळावर टिळा लावणारे किंवा नपुंसक असतात.

स्त्रीणां चानुप्रवृद्धा ये स्त्रीभोगपरिभोगिनः

आणि ज्या स्त्रिया भोगात फारच रमतात—

तद्भावास्तत्कथालापास्तद्भोगाः परिभोगिनः

ते त्याच वृत्तीचे होतात, तशाच गोष्टी बोलतात आणि तसाच भोग घेतात.

सौभाग्यपरमासक्ता नरा बीभत्सदर्शनाः

जे पुरुष नशिबावर फार प्रेम करतात, ते शेवटी कुरूप दिसायला लागतात.

शारीरं मानसं दुःखं प्राप्नुवन्ति नराधमाः

सर्वात नीच माणसांना शरीराने आणि मनाने दुःख भोगावं लागतं.

अग्निक्षारनदीभ्यां तु प्राप्नुवन्ति न संशयः

त्यांना नक्कीच आग, क्षार किंवा नद्यांचा सामना करावा लागतो—यात शंका नाही.

सर्वं च निखिलं कार्यं यन्मया समुदाहृतम् ।। 203.

मी सांगितलेली सगळी कामं पूर्णपणे करावीत.

इति श्रीवराहपुराणे पापसमूहानुक्रमो नाम त्र्यधिकद्विशततमोऽध्याय

श्रीवराहपुराणातील 'पापांच्या प्रकारांची मांडणी' नावाचा दोनशे तीनवा अध्याय इथे संपला.

अथ दूतप्रेषणवर्णनम् इदं चैवापरं तस्य वदतो हि मया श्रुतम्

आता दूत पाठवण्याचं वर्णन—त्याने सांगितलेलं हे आणखी एक कथन मी ऐकलं.

दूरेऽसाविति किं कार्यं न क्षयोऽस्त्यस्य कर्मणः

तो दूर आहे, आता काय करायचं? या कृत्याचा काहीच शेवट नाही.

व्रीडितः किम्भवाञ्ज्ञातं किं तिष्ठति पराङ्मुखः

तो लाजला आहे का? काही गुपित उघड झालंय का? तो का पाठ फिरवून उभा आहे?

गच्छ गच्छ पुनस्तत्र शीघ्रं चैनमिहानय

जा, पुन्हा तिकडे लवकर जा आणि त्याला इथे घेऊन ये.

किं त्वं वदसि दुर्बुद्धे विवाहस्तस्य वर्त्तते

अरे मूर्खा, तू असं का बोलतोस? त्याचा विवाह चालू आहे.