वराहपुराणम्

गर्भ एव विपद्यन्ते म्रियन्ते बालकास्तथा

ते गर्भातच मरतात, किंवा लहानपणीच त्यांचा मृत्यू होतो.

काष्ठवंशे च शस्त्रे च वायुना ज्वलनेन च

कधी झाडावरून पडून, कधी शस्त्राने, कधी वाऱ्याने, तर कधी आगीत जळून त्यांना मृत्यू येतो.

मातापितृवधं कष्टं मित्रसम्बन्धिबन्धुजम्

आई-वडील, मित्र, नातेवाईक किंवा आप्त यांचा वध करण्याचे भयंकर फळ त्यांना भोगावे लागते.

प्राणातिपातनं ते वै प्राप्नुवन्ति यथा तथा 203.

ते जसे सांगितले तसेच, प्राणघातक यातना भोगतात.

मूलकर्मकरा ये च गरदाः पुरदाहकाः

जे मूळ कापणारे, विष देणारे आणि गावाला आग लावणारे असतात,

पिशुनाः कलहाश्चैव ये च मिथ्याविदूषकाः

चुगली करणारे, भांडण लावणारे आणि खोटे आरोप करणारे,

उद्वेजनकराश्चण्डाः पच्यन्ते नरकेषु ते

जे लोकांना त्रास देतात आणि फारच कठोर असतात — असे सर्व नरकात शिजतात.

कर्मक्षयो यदा भूयो मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते

त्यांचे पापाचे फळ संपल्यावर जेव्हा त्यांना पुन्हा मानवी जन्म मिळतो,

श्रवणच्छेदनं चैव नासाच्छेदनमेव च

त्यांना कान कापले जाण्याचे आणि नाक कापले जाण्याचे दुःख भोगावे लागते.

शारीरं मानसं दुःखं प्राप्नुवन्ति पुनःपुनः

त्यांना पुन्हा पुन्हा शरीराचे आणि मनाचे दुःख सहन करावे लागते.

कुक्ष्यामयं तथा तीव्रं प्राप्नुवंति नराधमाः

माणसांमधील नीच लोकांना पोटाचे तीव्र आजार भोगावे लागतात.

एकपक्षहताः काणाः कुनखाश्चामयाविनः

एक पंखाने अपंग झालेले, एक डोळा असलेले, वाकडे नख असलेले आणि आजारांनी त्रस्त झालेले लोक,

गलत्कुष्ठाः श्वित्रकुष्ठा भवन्ति स्वैश्च कर्मभिः

ज्यांना कुष्ठरोगामुळे मांस गळते, ज्यांना पांढरा कुष्ठरोग होतो, हे सर्व त्यांच्या स्वतःच्या कर्मामुळे जन्म घेतात.

योनिशूलाक्षिशूलाश्च श्वास हृद्गुह्यशूलिनः 203.

ज्यांना गर्भाशयात, डोळ्यांत वेदना असते, ज्यांना दमा, हृदयदुखी आणि गुप्तांगात वेदना असते,

बहुभिर्दारुणैर्घोरैर्व्याधिभिः समनुद्गताः

हे सर्व अनेक कठीण आणि भयंकर आजारांनी पीडित असतात.

मिथ्याप्रलापिनो दूतान्पाचयन्तु यथाक्रमम्

जे खोटे बोलतात, त्यांना दूतांनी योग्य त्या क्रमाने शिक्षा करावी.

एषां चतुर्विधा भाषा या मिथ्याप्यभिधीयते

त्यांच्यात चार प्रकारची वाणी असते, जी खोटी मानली जाते.

अरहस्यं रहस्यं वा पैशुन्येन तु निन्दनात्

गुपित असो वा नसो, निंदा किंवा अपवाद करून,

स्नेहक्षयकरां रूक्षां भिन्नवृत्तविभूषिताम्

मित्रभाव नष्ट करणारी, कठोर, वाईट वर्तनाने भरलेली वाणी,

स्वरहीनामसंख्येयां भाषंते च निरर्थकम्

स्वरशुद्धी नसलेली, असंख्य प्रकारची आणि अर्थहीन वाणी,

दूषयन्ति हि जल्पन्तोऽनृजवो निष्ठुराः शठाः

खोटे बोलणारे, अन्याय करणारे, कठोर आणि कपटी लोक बोलताना इतरांचे बिघाड करतात.

न मर्षयंति येऽन्येषां कीर्त्यमानाञ्छुभान्गुणान्

जे इतरांचे चांगले गुण ऐकू शकत नाहीत,

ततस्तिर्यक्प्रजायन्ते बहुधा कीट पक्षिणः

ते मग अनेक प्रकारे कीटक, पक्षी अशा नीच योनींमध्ये जन्म घेतात.

तत्र कालं चिरं घोरं पच्यन्ते पापकारिणः 203.

तेथे पाप करणाऱ्यांना खूप काळ भयंकर यातना भोगाव्या लागतात.

परिभूता अविज्ञाता नष्टचित्ता अकीर्त्तयः

ते लोक तुच्छ मानले जातात, कुणी ओळखत नाही, त्यांचे मन भरकटते आणि त्यांना कीर्ती मिळत नाही.

त्यक्त्वा मित्राणि मित्रेषु ज्ञातिभिश्च निराकृताः

मित्रांना सोडून, आप्तांनी नाकारलेले,

अन्यैरपि कृतं पापं तेषां पतति मस्तके

इतरांनी केलेले पाप त्यांच्या डोक्यावर येते.

मिथ्याप्रलापिनामेषामुक्ता क्लेशपरम्परा

खोटे बोलणाऱ्यांना अशीच दुःखांची मालिका मिळते.

स्तेयकर्माणि कुर्वन्ति प्रसह्य हरणानि च

ते चोरीची कृत्ये करतात आणि जबरदस्तीने वस्तू हिसकावतात.