वराहपुराणम्

प्रविवेश गृहं स्वं तु सम्भ्रमेणेदृशेन तु

अशा गोंधळात तो आपल्या घरी गेला.

धर्मराजोऽथ विश्रान्तं कालभूतं महाज्वरम् 201.

मग धर्मराज विश्रांती घेतल्यानंतर, काळरूप असलेल्या महाज्वराकडे गेला.

रोषायासकरं चैव सर्वलोकनमस्कृतः

जो सर्व लोकांचा सन्मानित होता, तोच राग आणि थकवा निर्माण करणारा होता.

शासेमहि यथाकामं यथादृष्टं यथाश्रुतम्

आपण आपल्या इच्छेनुसार, जसं पाहिलंय तसं, आणि जसं ऐकलंय तसं राज्य करू.

लोकान्सर्वानहं हन्मि सर्वघाती न संशयः

मी सगळ्या लोकांचा नाश करतो; मी सर्वांचा संहार करणारा आहे—यात काहीच शंका नाही.

राक्षसानां हतास्तत्र षष्टिकोट्यो रणाजिरे

त्या रणभूमीत साठ कोटी राक्षसांचा वध झाला.

ततो ह्युपरतं युद्धं धर्मराजो यमः स्वयम्

मग युद्ध थांबलं आणि धर्मराज यम स्वतःच आले.

सम्भाषन्ते ततो दूताश्चित्रगुप्तं तथैव च

मग दूतांनी चित्रगुप्ताशीही संवाद साधला.

स्वकर्मगुणभूतानि ह्यशुभानि शुभानि च

माणसाच्या कर्माच्या गुणांमुळे निर्माण होणारी चांगली आणि वाईट कृत्ये—

उपस्थानं च कुर्वन्ति कालचिंतकमब्रुवन्

ती सर्व उपस्थित होतात आणि काळचिंतकाला सांगतात.

तदैवोत्तिष्ठ तिष्ठेति क्षम्यतां क्षम्यतां प्रभो

“आता उठा! उभे रहा! क्षमा करा, क्षमा करा, प्रभू!”

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे संसारचक्रे राक्षसकिंकरयुद्धं नामैकाधिकद्विशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील या भगवत्शास्त्राच्या संसारचक्रात 'राक्षस आणि सेवकांचे युद्ध' नावाचा दोनशे पहिला अध्याय संपला.

अथ नारकिदण्डनकर्मविपाकवर्णनम् विस्मयस्तु मया दृष्टस्तस्मिन्नद्भुतदर्शनः

आता नरकातील दंड आणि त्याच्या फळांचे वर्णन: तिथे मी एक अद्भुत आणि आश्चर्यकारक दृश्य पाहिलं.

प्राप्नुवन्ति फलं ते वै ये च क्षिप्ताः पुरा जनाः

ज्यांना पूर्वी तिथे टाकलं होतं, त्या लोकांना त्यांच्या कर्मांची फळं मिळतात.

सन्तप्ता बहवो ये ते तैस्तैः कर्मभिरुल्बणैः

अनेक लोक तिथे विविध भयंकर कर्मांमुळे यातना भोगतात.

दुराचारं पापरतं निर्घृणं पापचेतसम्

वाईट वर्तन करणारे, पापात रमणारे, निर्दय आणि दुष्ट मनाचे लोक—

पितृघ्नो मातृगोघ्नस्तु सर्वदोषसमन्वितः

जो वडील, आई किंवा गाय मारतो, आणि सर्व दोषांनी भरलेला आहे—

एनं पाचय तैलस्य घृतक्षौद्रस्य वा पुनः ६ !। नराधममिमं क्षिप्त्वा प्रदीप्ते हव्यवाहने

हा नीच मनुष्य पेटलेल्या अग्नीत टाका, आणि त्याला तेलात किंवा तुपात व मधात उकळा.

शयनासनहर्त्तारमग्निदायी च यो नरः

जो माणूस दुसऱ्याचं झोपायचं किंवा बसायचं स्थान चोरतो, किंवा आग लावतो—

पापकर्मायमत्यर्थं सर्व तीर्थविनाशकः

हा माणूस फारच पापी आहे, आणि सर्व तीर्थस्थानांचा नाश करणारा आहे.

आदेश्य चोभयोरस्य कर्णयोः कूटसाक्षिकः 202.

खोटं साक्ष देणाऱ्याच्या दोन्ही कानात त्याला योग्य ते समजावावं.

ग्रामयाजनकं विप्रमध्रुवं दांभिकं शठम्

जो ब्राह्मण गावात यज्ञ करतो, पण त्याच्यावर विश्वास ठेवता येत नाही, तो ढोंगी आणि कपटी असतो—

जिह्वाऽस्य छिद्यतां शीघ्रं वाचा दुष्टस्य पापिनः

या दुष्ट, पापी माणसाची वाईट बोलणारी जीभ लगेच कापून टाका.

कृतं लोभाभिभूतेन कामसम्मोहितेन च

हे लोभाने पछाडलेला आणि कामाने भ्रमित झालेल्याने केलं आहे.

इमं तु खलकं कृत्वा दुरात्मा पापकारिणम्

हा दुष्ट, पाप करणारा माणूस असे वाईट कृत्य करून बसला आहे—

इमं वार्धुषिकं विप्रं सर्वत्रांगेषु भेदय

हा फसवणूक करणारा ब्राह्मण, त्याचे सगळे अवयव ठिकठिकाणी फोडा.

सुवर्णस्तेयिनं पापं कृतघ्नं च तथा नरम्

जो सोनं चोरतो आणि जो उपकार विसरतो, असे पापी माणूस—

अस्थि च्छित्वा ततः क्षिप्रं क्षारमग्निं च दापय

त्याची हाडं फोडून लगेच क्षार आणि आग लावा.

पिशुनं हि महाव्याघ्राः पंच घोराः सुदारुणाः

दुसऱ्याची निंदा करणाऱ्यासाठी पाच भयंकर, रागीट वाघ असतात.