वराहपुराणम्

ततस्ते विविधाकारा राक्षसा पिशिताशनाः

मग ते विविध रूपांचे, मांस खाणारे राक्षस तिथे उभे राहिले.

बद्धगोधाङ्गुलित्राणा नानायुधधरास्तथा 201.

त्यांच्या हातात वेगवेगळी शस्त्रे आणि गोधडीच्या कातड्याचे कवच घातलेले होते.

ब्रुवन्तश्च पुनर्हृष्टाः शीघ्रमाज्ञापय प्रभो

ते पुन्हा आनंदाने म्हणाले: 'प्रभो, लवकर आज्ञा द्या!'

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चित्रगुप्तो ह्यभाषत

त्यांचे बोलणे ऐकून चित्रगुप्त बोलला:

भो भो मन्देहका वीराः मम चित्तानुपालकाः

'अहो, मंदेहक वीरांनो, माझ्या इच्छेचे रक्षण करणाऱ्यांनो!'

एवं हत्वा च बद्ध्वा च ह्यागच्छत पुनर्यथा

'त्यांना मारून आणि बांधून, पुन्हा पूर्वीप्रमाणे परत या.'

हत्वा वै पापकानेतान्मम विप्रियकारिणः

'माझ्या इच्छेविरुद्ध वागणाऱ्या त्या पापी लोकांना ठार मारा,'

राक्षसा ऊचुः अमात्या एव ज्ञातव्या भृत्याः शतसहस्रशः

राक्षस म्हणाले — मंत्रीच खरे सेवक आहेत, जरी त्यांची संख्या शेकडो हजारोंमध्ये असली तरी.

एते वधार्थं निर्दिष्टास्त्वयैव च महात्मना

हे सर्व नाशासाठी तुझ्याच आज्ञेने ठरवले गेले आहेत, हे महात्मा.

यथा ह्येते समुत्पन्नाः सर्वधर्मानुचिन्तकाः

कारण हे सर्व जसे निर्माण झाले, तसेच ते सर्व धर्माचा विचार करणारे आहेत.

मा च मिथ्या प्रतिज्ञातं धर्मिष्ठस्य भवत्विति

तू धर्मनिष्ठ आहेस, म्हणून तुझ्याकडून खोटी प्रतिज्ञा होऊ नये.

परित्रायस्व नो वीर किंकराणां महाबलान् 201.

हे वीर, आम्हा तुझ्या बलाढ्य सेवकांचे रक्षण कर.

एवमुक्त्वा ततो घोरा व्याधयः कामरूपिणः

असे म्हणून, त्या भीषण आणि इच्छेप्रमाणे रूप घेणाऱ्या रोगांनी पुढे पाऊल टाकले.

गजैरन्ये तथा चाश्वै रथैश्चापि महाबलाः

काही हत्तीवर, काही घोड्यावर, तर काही रथांवर बसलेले, अत्यंत बलवान होते.

मृगैः सृगालैर्महिषैर्व्याघ्रैर्मेषैस्तथापरे

तर काही हरण, कोल्हे, म्हशी, वाघ आणि मेंढ्या यांच्यावर बसलेले होते.

एवं वाहनसंयुक्ता नानाप्रहरणोद्यताः

अशा प्रकारे विविध वाहनांनी सज्ज होऊन, वेगवेगळ्या शस्त्रांनी सुसज्ज झाले होते.

तूर्यक्ष्वेडितसंघुष्टैर्बलितास्फोटितैरपि

तुर्य, शंख आणि वीरांच्या गजराने रणभूमी दुमदुमली होती.

ततः समभवद्युद्धं तस्मिंस्तमसि सन्तते

मग त्या घनदाट अंधारात भीषण युद्ध सुरू झाले.

सकुण्डलैः शिरोभिश्च भ्राजते वसुधातलम्

कुंडलांनी सजवलेल्या छिन्न मस्तकांनी पृथ्वी उजळून निघाली.

शूल शक्तिप्रहारैश्च यष्टितोमरपट्टिशैः

भाल्यांचे, शक्तींचे, काठ्यांचे, तोमरांचे आणि तलवारींच्या प्रहारांनी रणभूमी गाजत होती.

अभवद्दारुणं युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम्

ते युद्ध अत्यंत भयंकर, गोंगाटमय आणि अंगावर काटा आणणारे होते.

बाहुभिः समनुप्राप्तः केशाकेशि ततः परम् 201.

मग एकमेकांचे केस पकडून, हातांनी झुंजत ते पराक्रमी भिडले.

ततस्ते राक्षसा भग्ना दूतैर्घोरपराक्रमैः

नंतर त्या राक्षसांना भयंकर शौर्य असलेल्या दूतांनी पराभूत केले.

वध्यमानाः पिशाचास्ते ये निवृत्ता रणार्दिताः

त्या पिशाच्चांना मारले जात असताना, ते युद्धाने त्रस्त होऊन मागे हटले.

तिष्ठ तिष्ठ क्व यासीति न गच्छामि दृढो भव

'थांब, थांब! कुठे चाललास?' 'मी जात नाही, ठाम उभा राहतो!'

किन्तु मूढ त्वया शस्त्रं न मुक्तं मे रुजाकरम्

पण मूढा, तू माझ्यावर असा कोणताही शस्त्र फेकले नाहीस, ज्यामुळे मला वेदना झाली असती.

किं त्वं वदसि दुर्बुद्धे एषोऽहं पारगो रणे

अरे दुष्ट बुद्धी, तू काय बोलतोस? या युद्धात मीच विजय मिळवला आहे.

तत्र ते सहसा घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः

तेव्हा तुझ्यासमोर अचानक भयंकर, मांस खाणारे राक्षस उभे राहिले.

ततो भग्ना यदा ते तु राक्षसाः कामरूपिणः

मग जेव्हा तुझे इच्छेनुसार रूप बदलणारे राक्षस पराभूत झाले,