वराहपुराणम्

निःशिराजालकश्चैव निरक्षिश्रवणस्तथा

तो नसांच्या जाळ्याविना आहे, तसेच त्याला डोळे आणि कानही नाहीत.

सन्ध्याभ्र इव चाभाति प्रदीप्तो नित्यमेव तु

ते नेहमीच तेजाने झळकत असते, संध्याकाळच्या मेघासारखे प्रखर दिसते.

यमचुल्लीति विख्याता गम्भीरा सा त्रियोजनम्

ती यमाची भट्टी म्हणून प्रसिद्ध आहे, खोल आणि तीन योजन रुंद आहे.

तत्र प्रेतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च

तेथे हजारो हजारो आणि कोट्यवधी प्रेतात्मे आढळतात.

चुल्लीकुक्षौ तु विश्रान्ता वेगिनी वहते तु सा 200.

तिथे चुलीच्या पोटात ते विश्रांती घेतात आणि ती वेगवान प्रवाह त्यांना पुढे वाहून नेतो.

एकैकं दुस्तरं घोरं यथापूर्वं यथाक्रमात्

प्रत्येक ठिकाणे आधीप्रमाणेच भयंकर आणि ओलांडायला कठीण असते.

दश तत्र लताः शूलाः कुम्भीपाकास्त्रयोदश

तेथे दहा काटेरी वेलीं आणि तेरा उकळत्या शिक्षा असलेल्या कढया आहेत.

राक्षसैर्निरनुक्रोशैर्दुर्निरीक्ष्यैस्ततस्ततः

तेथे सर्वत्र दयामायाशून्य, भयंकर दिसणारे राक्षस आहेत.

शुष्कोदपाने धूमे च अधःशीर्षोऽवलम्बते

कोरड्या विहिरीत आणि धुरात तो उलटा लटकलेला असतो.

करीषगर्त्ते स पुनः पच्यते मेदवह्निना

मग पुन्हा शेणाच्या खड्ड्यात तो मेदाच्या आगीत भाजला जातो.

यातनाः सप्तकास्तस्य निष्क्रान्तस्य त्रियोजने

तीन योजनांच्या आत बाहेर पडलेल्या त्याच्यासाठी सात प्रकारच्या यातना आहेत.

समुत्तीर्य तु कृच्छ्रेण दह्यमानस्त्वचेतनः

मोठ्या कष्टाने ओलांडून, जळत आणि शुद्ध हरपून तो पुढे जातो.

दीर्घिकां मोक्षते कान्तां शीतोदां शीतकाननाम्

तो सुंदर, थंड पाण्याच्या आणि गार झाडांनी वेढलेल्या तळ्याकडे पोहोचतो.

भक्ष्यं भोज्यं च सर्वैस्तु पापिभिस्तत्र लभ्यते

तेथे सर्व पापी लोकांना सर्व प्रकारचे खाण्याचे पदार्थ मिळतात.

ततः शूलवहो नाम पर्वतः शतयोजनः 200.

मग शूलवाह नावाचा, शंभर योजन उंच असा पर्वत येतो.

तत्र वर्षति पर्जन्यस्तत्र तप्तजलं सदा

तेथे मेघ नेहमीच उकळते पाणी पाऊस म्हणून ओततो.

शृङ्गारकवनं नाम तत्र पश्यन्ति शाद्वलम्

तेथे शृंगारक नावाचे वन आहे, जिथे हिरवीगार कुरणे दिसतात.

यैस्तु स्पृष्टश्च दष्टश्च कृमिरूपश्च जायते

ज्याला तिथे स्पर्श किंवा दंश होतो, तो किडा होतो.

ततोऽन्यल्लभते चैव यातनार्थं प्रयत्नतः

त्याच्या नंतर त्याला शिक्षा भोगण्यासाठी दुसरी नवी यातना मिळते.

मातरं पितरं चैव पुत्रान्दारांस्तथा प्रियान्

आई, वडील, मुले, पत्नी आणि प्रियजन,

हा त्राहि त्राहि पुत्रेति क्रन्दमानस्ततस्ततः

'हाय, वाचवा, वाचवा रे मुला!' असे पुन्हा पुन्हा ओरडत तो सर्वत्र रडतो.

मुष्टिभिश्च कशाभिश्च व्यालैरङ्कगतैरपि

मुठीने, चाबकाने आणि अंगावर ठेवलेल्या सापांनीसुद्धा,

एवमेवात्मकर्माणि पर्यायेण पुनः पुनः

अशा प्रकारे स्वतःची कर्मे पुन्हा पुन्हा, एकामागोमाग एक, घडत राहतात.

पातकानि च चत्वारि समाचारेण पंचमम्

चार पापे आहेत आणि वर्तनामुळे पाचवे पाप जोडले जाते.

तदादिषु च सर्वेषु गुणान्तरपथं गतः 200.

त्या सुरुवातींमध्ये, दुसऱ्या गुणाच्या मार्गावर गेल्यावर,

तदा वा स्थावरे तेषु जातस्य हि भवेन्नरः

तेव्हा, स्थावर जीवांमध्ये मनुष्य जन्म घेतो.

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च

साठ हजार वर्षे आणि साठशे वर्षे,

ततो निवृत्तकर्मा तु स्वेदजः सम्भवेत्पुनः

त्याच्या कर्माचा परिणाम संपल्यावर, तो पुन्हा घामातून जन्मणारा जीव होतो.

ततश्च पक्षिणां योनिं सर्वां संतरते पुनः

नंतर तो पुन्हा सर्व पक्ष्यांच्या योनींमधून जातो.