वराहपुराणम्

तत्र गत्वा तु ते दूताः प्रविशन्ति सुदारुणाः

तेथे जाऊन ते दूत अत्यंत भयंकरपणे प्रवेश करतात.

अथान्ये तु श्वभिर्घोरैरापादतलमस्तकम्

मग काहींना भयंकर कुत्र्यांनी पायापासून डोक्यापर्यंत फाडून खाल्ले जाते.

अथान्ये तु महारूपा महादंष्ट्रा भयानकाः

मग काही मोठ्या, भयंकर रूपाच्या, मोठ्या दातांच्या आणि भीतीदायक असणाऱ्या जीवांनी—

अन्नानि दीयमानानि भक्ष्याणि विविधानि च 199.

—त्यांना कितीही वेगवेगळे पदार्थ आणि चविष्ट खाऊ दिले तरी—

अयःशरमयी नारी वह्नितप्ता सुदारुणा

लोखंडाच्या बाणांनी बनवलेली, अग्नित तापवलेली, अतिशय भयंकर अशी एक बाई—

धावन्तं चानुधावंती त्विदं वचनमब्रवीत्

पळणाऱ्या माणसामागे धावत जाऊन, त्याचा पाठलाग करताना असे म्हणते—

मातृष्वसा ते दुर्बुद्धे मातुलानी पितृष्वसा

'अरे दुष्ट, तुझ्या आईची बहीण, मामााची बायको, तुझ्या वडिलांची बहीण—'

श्रोत्रियाणां द्विजातीनां जाया वै धर्षितास्त्वया

'श्रोत्रिय आणि द्विज यांच्या बायका, या सर्वांना तू लज्जा न ठेवता स्पर्श केला आहेस.'

किं प्रधावसि निर्लज्ज व्यसनैश्चोपपादितः

'अरे निर्लज्जा, स्वतःच्या वाईट कर्मांनी ग्रासलेला आहेस, तरी का पळतोस?'

एवं वै बोधयन्तीह श्रावयन्ति पुनःपुनः

अशी समज देत ती पुन्हा पुन्हा त्याच्या कानावर हेच बोल ऐकवते.

ज्ञानिनां च सहस्रेषु जातं जातं तथा स्त्रियः

शहाण्यांत हजारो जन्मांतही अशा स्त्रिया पुन्हा पुन्हा जन्म घेतात.

वृषलीर्बहुलैर्दुःखैः किं क्रन्दसि पुनः पुनः

'अरे नीच, अशा नीच स्त्रियांकडून होणाऱ्या अनेक यातनांनी त्रस्त होऊन पुन्हा पुन्हा का ओरडतोस?'

दशधा त्वं मया पाप नीयमानः पुनःपुनः

'अरे पापी, मी तुला दहा पट जास्त वेळा पुन्हा पुन्हा ओढून नेईन.'

न मोक्ष्यसे मया पाप कुतो गच्छसि मूढ वै 199.

'अरे पापी, मी तुला सोडणार नाही; अरे मूर्खा, कुठे जातो आहेस?'

तत्र तत्रैव पाप त्वां न त्यक्ष्ये पारदारिकम्

'अरे पापी, तू कुठेही गेलास तरी मी तुझा त्याग करणार नाही, परस्त्रीगामी आहेस.'

गोपाला इव दण्डेन कालयन्तो मुहुर्मुहुः

गोपाळ जसे काठीने गायी हाकतात, तसे ते पुन्हा पुन्हा त्याला हाकतात.

भक्ष्यन्ते श्वापदैरन्यैः श्वभिः काकैस्तथाऽपरे

इतर हिंस्र प्राणी, कुत्रे आणि कावळे त्याला फाडून खातात.

दावाग्निसदृशाकारं प्रदीप्तं सर्वतोऽर्चिषा

तो सर्व बाजूंनी ज्वाळांनी पेटलेल्या, दावानळासारख्या प्रज्वलित अग्नीला पाहतो.

दह्यमानान्सुतप्तांश्च संश्रयन्ते द्रुमान्पुनः

दग्ध होऊन, तापलेले असतानाही ते पुन्हा झाडांच्या सावलीत आसरा घेतात.

तत्र छिन्नाश्च दग्धाश्च हन्यमानाश्च सर्वशः

तेथे काहींची कापाकाप झाली आहे, काही जळत आहेत, तर काहींना वेगवेगळ्या प्रकारे ठार मारले जात आहे.

असितालवनद्वारि ये तिष्ठन्ति महारथाः

असितालवनाच्या दरवाजाजवळ मोठे रथी उभे आहेत.

भो भो पापसमाचारा धर्मसेतुविनाशकाः

अहो, पापी वागणारे, धर्माचा पूल तोडणारे लोकांनो—

भोगैश्च पीडिता नित्यं उत्पत्स्यथ सुदुर्गताः 199.

सतत दुःखांनी छळले जाऊन, तुम्ही फारच वाईट अवस्थेत जन्म घ्याल.

पक्षिणश्चायसैस्तुण्डैर्व्याघ्राश्चैव सुदारुणाः

तेथे लोखंडाच्या चोची असलेले पक्षी आणि अतिशय भयंकर वाघ आहेत.

खादंति रुषितास्तत्र बहवो हिंसका नरान्

तेथे रागावलेले, हिंसक अनेक जीव माणसांना खात आहेत.

असितालवने विप्रा बहुदुःखसमाकुले

असितालवनात, हे ब्राह्मणांनो, खूप दुःखांनी भरलेले आहे.

असिपत्र सुभग्नाङ्गाः शूललग्नास्तथाऽपरे

काहींचे अंग तलवारीच्या पानांनी फोडलेले, तर काही काट्यांवर टोचलेले आहेत.

पुष्करिण्यश्च वाप्यश्च ह्रदा नद्यस्तथैव च

तेथे तळी, विहिरी, सरोवरे आणि नद्या आहेत.

पूतिमांसकृमीणां च अमेध्यस्य तथैव च

त्या सर्व ठिकाणी कुजलेले मांस, कीडे आणि घाण भरलेली आहे.