वराहपुराणम्

माल्यानि धूपं गन्धाश्च नानारससमायुताः 198.

फुलांच्या माळा, धूप आणि वेगवेगळ्या सुगंधांनी भरलेले गंध,

भोजनेषु च सर्वेषु स्त्रियः कान्ता मनोहराः

सर्व अन्नांमध्ये सुंदर आणि मनमोहक स्त्रिया,

फलानि कुण्डहस्ताश्च पात्रहस्तास्तथापराः

हातात वाट्या असलेली फळे, आणि इतर काही जणी हातात भांडी घेऊन असतात.

अन्नदानरताश्चैव भोजयन्ति सहस्रशः

अन्नदानात आनंद मानणारे हजारो लोकांना जेवण देतात.

उपस्थाप्य महायोग्यमत्र काले च योषितः

त्या वेळी ते अत्यंत योग्य अशा स्त्रियांना बोलावतात.

निघ्नन्तश्च हसन्तश्च दूता निष्ठुरवादिनः

दूत कठोर बोलतात, मारतात आणि हसतात.

पापाशया निष्कृतिकाः सर्वदानविवर्जिताः

पापी मनाने वागणारे, जे कधीच प्रायश्चित्त करत नाहीत आणि नेहमीच दानशून्य असतात.

निर्लज्जा गृहका देया याचितुं मनसा हिताः

लाज न बाळगणाऱ्या गृहिणी, मनाने मागण्यासाठी योग्य समजल्या जातात.

पानीयमथ काष्ठानि यद्यन्नं सुखमागतम्

पाणी, लाकूड आणि सहज मिळणारे अन्न दिले जाते.

कुलेषु सुदरिद्रेषु सञ्जाताः पापकर्मिणः 198.

अत्यंत गरीब घरात जन्मलेले, ते पापी कर्म करतात.

वृत्तस्था भुञ्जते हेमांश्चातुर्वर्ण्यान्विशेषतः

जे नीट वागतात, ते विशेषतः चार वर्णांमध्ये सोन्याचा उपभोग घेतात.

इह विश्राम्य ते धीराः किंचित्कालं सहानुगाः

इथे धीराने राहणारे थोडा वेळ आपल्या सोबत्यांसह विश्रांती घेतात.

बहुसुन्दरनारीके समृद्धे सुसमाहिताः

समृद्धीत, अनेक सुंदर स्त्रियांच्या संगतीत, ते एकाग्रतेने स्थिर असतात.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे संसारचक्र यातनानां स्वरूपवर्णनं नामाष्टनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात 'संसारचक्र यातनांचे स्वरूपवर्णन' हा एकशे नव्वदावा अध्याय संपला.

पुनः संसारचक्रयातनास्वरूपवर्णनम् तस्मिन् क्षितितलं सर्वमायसैः कण्टकैश्चितम्

पुन्हा संसारचक्र यातनांचे स्वरूप सांगितले आहे: तिथे संपूर्ण पृथ्वी मृगजळासारख्या काट्यांनी भरलेली आहे.

अथान्ये छिन्नपादास्तु छिन्नपाणिशिरोधराः

काहींचे पाय, हात, डोकी आणि माने छाटलेल्या असतात.

ये तु धर्मरता दाता वपुष्मन्तो यथा गृहे

जे धर्मात रमणारे, दानशूर आणि देखणे आहेत, जसे आपल्या घरी होते—

याचमानाः स्थिता नित्यं सुशीतैस्तोयभोजनैः

ते नेहमी थंड पाणी आणि अन्न घेऊन मागत उभे असतात.

कृत्वा पूजां परां तत्र प्रतीक्षन्ते परं जनम्

तेथे उत्तम पूजा करून, ते दुसऱ्या लोकांची वाट पाहतात.

आलोके च प्रदर्श्यन्ते वृक्षाश्च भुवनानि च

प्रकाशात झाडे आणि लोकांचे जग दाखवले जाते.

तत्र गत्वा तु ते दूताः प्रविशन्ति सुदारुणाः

तेथे जाऊन ते दूत अत्यंत भयंकरपणे प्रवेश करतात.

अथान्ये तु श्वभिर्घोरैरापादतलमस्तकम्

मग काहींना भयंकर कुत्र्यांनी पायापासून डोक्यापर्यंत फाडून खाल्ले जाते.

अथान्ये तु महारूपा महादंष्ट्रा भयानकाः

मग काही मोठ्या, भयंकर रूपाच्या, मोठ्या दातांच्या आणि भीतीदायक असणाऱ्या जीवांनी—

अन्नानि दीयमानानि भक्ष्याणि विविधानि च 199.

—त्यांना कितीही वेगवेगळे पदार्थ आणि चविष्ट खाऊ दिले तरी—

अयःशरमयी नारी वह्नितप्ता सुदारुणा

लोखंडाच्या बाणांनी बनवलेली, अग्नित तापवलेली, अतिशय भयंकर अशी एक बाई—

धावन्तं चानुधावंती त्विदं वचनमब्रवीत्

पळणाऱ्या माणसामागे धावत जाऊन, त्याचा पाठलाग करताना असे म्हणते—

मातृष्वसा ते दुर्बुद्धे मातुलानी पितृष्वसा

'अरे दुष्ट, तुझ्या आईची बहीण, मामााची बायको, तुझ्या वडिलांची बहीण—'

श्रोत्रियाणां द्विजातीनां जाया वै धर्षितास्त्वया

'श्रोत्रिय आणि द्विज यांच्या बायका, या सर्वांना तू लज्जा न ठेवता स्पर्श केला आहेस.'

किं प्रधावसि निर्लज्ज व्यसनैश्चोपपादितः

'अरे निर्लज्जा, स्वतःच्या वाईट कर्मांनी ग्रासलेला आहेस, तरी का पळतोस?'