वराहपुराणम्

भो देव पाहि मुञ्चेति वदन्तः पुरुषं वचः 198.

ते म्हणतात, 'देवा, वाचवा, सोडा!' असे त्या पुरुषाला हाक मारतात.

पाषाणवर्षैः केचित्तु पांसुवर्षैश्च विद्रुताः

काही जण दगडांचा आणि मातीच्या पावसाने घाबरून पळून जातात.

द्रवन्ति च पुनस्तत्र दूतैश्चापि दृढं हताः

आणि तिथे पुन्हा, ते धावतात आणि दूतांकडून जोरात मारले जातात.

वारिपूर्णं ततः कुम्भं शीतलं च जलं पुनः

मग पाण्याने भरलेला कलश, आणि पुन्हा थंड पाणी दिलं जातं.

ततः पानीयरूपेण जलं तप्तं तु दीयते

मग प्यायच्या पाण्याच्या रूपाने गरम पाणी दिलं जातं.

आलिङ्ग्यालिङ्ग्य दुःखार्त्ताः केचित्तत्र पतन्ति वै

काही जण दुःखाने व्याकुळ होऊन एकमेकांना मिठी मारतात आणि तिथेच पडतात.

अन्नानां च सुमिष्टानां भक्ष्याणां च विशेषतः

आणि अन्नांमध्ये, विशेषतः स्वादिष्ट आणि खाण्यायोग्य पदार्थ,

दधिक्षीररसांश्चैव कृसरान्पायसं तथा

दही, दूध, रस, तसेच भात आणि गोड पायसं,

माध्वीकस्य च पानस्य सीधोर्जातीरसस्य च

मधाचे, मद्याचे आणि जाईच्या तांदळाचे पेये,

गोरसस्य च पानानि भाजनानि च नित्यशः

गायीच्या दूधाचे पेये आणि त्यासाठी भांडी नेहमीच असतात,

माल्यानि धूपं गन्धाश्च नानारससमायुताः 198.

फुलांच्या माळा, धूप आणि वेगवेगळ्या सुगंधांनी भरलेले गंध,

भोजनेषु च सर्वेषु स्त्रियः कान्ता मनोहराः

सर्व अन्नांमध्ये सुंदर आणि मनमोहक स्त्रिया,

फलानि कुण्डहस्ताश्च पात्रहस्तास्तथापराः

हातात वाट्या असलेली फळे, आणि इतर काही जणी हातात भांडी घेऊन असतात.

अन्नदानरताश्चैव भोजयन्ति सहस्रशः

अन्नदानात आनंद मानणारे हजारो लोकांना जेवण देतात.

उपस्थाप्य महायोग्यमत्र काले च योषितः

त्या वेळी ते अत्यंत योग्य अशा स्त्रियांना बोलावतात.

निघ्नन्तश्च हसन्तश्च दूता निष्ठुरवादिनः

दूत कठोर बोलतात, मारतात आणि हसतात.

पापाशया निष्कृतिकाः सर्वदानविवर्जिताः

पापी मनाने वागणारे, जे कधीच प्रायश्चित्त करत नाहीत आणि नेहमीच दानशून्य असतात.

निर्लज्जा गृहका देया याचितुं मनसा हिताः

लाज न बाळगणाऱ्या गृहिणी, मनाने मागण्यासाठी योग्य समजल्या जातात.

पानीयमथ काष्ठानि यद्यन्नं सुखमागतम्

पाणी, लाकूड आणि सहज मिळणारे अन्न दिले जाते.

कुलेषु सुदरिद्रेषु सञ्जाताः पापकर्मिणः 198.

अत्यंत गरीब घरात जन्मलेले, ते पापी कर्म करतात.

वृत्तस्था भुञ्जते हेमांश्चातुर्वर्ण्यान्विशेषतः

जे नीट वागतात, ते विशेषतः चार वर्णांमध्ये सोन्याचा उपभोग घेतात.

इह विश्राम्य ते धीराः किंचित्कालं सहानुगाः

इथे धीराने राहणारे थोडा वेळ आपल्या सोबत्यांसह विश्रांती घेतात.

बहुसुन्दरनारीके समृद्धे सुसमाहिताः

समृद्धीत, अनेक सुंदर स्त्रियांच्या संगतीत, ते एकाग्रतेने स्थिर असतात.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे संसारचक्र यातनानां स्वरूपवर्णनं नामाष्टनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात 'संसारचक्र यातनांचे स्वरूपवर्णन' हा एकशे नव्वदावा अध्याय संपला.

पुनः संसारचक्रयातनास्वरूपवर्णनम् तस्मिन् क्षितितलं सर्वमायसैः कण्टकैश्चितम्

पुन्हा संसारचक्र यातनांचे स्वरूप सांगितले आहे: तिथे संपूर्ण पृथ्वी मृगजळासारख्या काट्यांनी भरलेली आहे.

अथान्ये छिन्नपादास्तु छिन्नपाणिशिरोधराः

काहींचे पाय, हात, डोकी आणि माने छाटलेल्या असतात.

ये तु धर्मरता दाता वपुष्मन्तो यथा गृहे

जे धर्मात रमणारे, दानशूर आणि देखणे आहेत, जसे आपल्या घरी होते—

याचमानाः स्थिता नित्यं सुशीतैस्तोयभोजनैः

ते नेहमी थंड पाणी आणि अन्न घेऊन मागत उभे असतात.

कृत्वा पूजां परां तत्र प्रतीक्षन्ते परं जनम्

तेथे उत्तम पूजा करून, ते दुसऱ्या लोकांची वाट पाहतात.