वराहपुराणम्

अथान्ये बहवस्तत्र बहुभिश्चापि दूतकैः 198.

मग तिथे आणखी बरेच लोक आणि अनेक दूत असतात.

असिशक्तिप्रहारैश्च ताडयन्ति पुनःपुनः

त्यांना तलवारी आणि भाले यांच्या फटक्यांनी पुन्हा पुन्हा मारले जाते.

कूष्माण्डा यातुधानाश्च लंबमाना भयानकाः

कुश्मांड आणि यातुधान हे झूलत असतात, फारच भयंकर वाटतात.

वेदनार्त्तास्तु वेगेन शीघ्रं शाखा उपारुहन् ।। तत्र ते निहता घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः

वेदनांनी त्रस्त होऊन ते झपाट्याने फांद्या चढतात; तिथे ते भयंकर, मांस खाणारे राक्षस मारले जातात.

घ्नन्ति चारूढगात्राणि निःशङ्कं तमसा वृतम्

ते चढलेल्या देहांना, कुठलाही संकोच न ठेवता, काळोखात झाकून मारतात.

यथा च कुक्कुटं खादेत् कश्चिन्म्लेच्छो निराकृतः

जसा एखादा नाकारलेला म्लेच्छ कोंबडी खातो,

पक्वमाम्रफलं यद्वन्नरः खादेद्यथा वने

आणि जसा एखादा मनुष्य जंगलात पिकलेलं आंब्याचं फळ खातो,

चूषयित्वा तु तान्सर्वांस्ते च तस्मिन्नगोत्तमे

ते सर्व शोषून घेतल्यावर, ते सुद्धा त्या उत्तम नगरीतच राहतात.

ततो जवेन संयुक्ता वनस्थाश्चूषिताः पुनः

मग, जे वनात राहतात आणि वेगवान आहेत, त्यांना पुन्हा शोषले जाते.

अधस्तात्तु पुनस्तत्र पश्यन्तः पापकर्मिणः

खाली, तिथे पुन्हा, पापी लोक पाहत राहतात,

भो देव पाहि मुञ्चेति वदन्तः पुरुषं वचः 198.

ते म्हणतात, 'देवा, वाचवा, सोडा!' असे त्या पुरुषाला हाक मारतात.

पाषाणवर्षैः केचित्तु पांसुवर्षैश्च विद्रुताः

काही जण दगडांचा आणि मातीच्या पावसाने घाबरून पळून जातात.

द्रवन्ति च पुनस्तत्र दूतैश्चापि दृढं हताः

आणि तिथे पुन्हा, ते धावतात आणि दूतांकडून जोरात मारले जातात.

वारिपूर्णं ततः कुम्भं शीतलं च जलं पुनः

मग पाण्याने भरलेला कलश, आणि पुन्हा थंड पाणी दिलं जातं.

ततः पानीयरूपेण जलं तप्तं तु दीयते

मग प्यायच्या पाण्याच्या रूपाने गरम पाणी दिलं जातं.

आलिङ्ग्यालिङ्ग्य दुःखार्त्ताः केचित्तत्र पतन्ति वै

काही जण दुःखाने व्याकुळ होऊन एकमेकांना मिठी मारतात आणि तिथेच पडतात.

अन्नानां च सुमिष्टानां भक्ष्याणां च विशेषतः

आणि अन्नांमध्ये, विशेषतः स्वादिष्ट आणि खाण्यायोग्य पदार्थ,

दधिक्षीररसांश्चैव कृसरान्पायसं तथा

दही, दूध, रस, तसेच भात आणि गोड पायसं,

माध्वीकस्य च पानस्य सीधोर्जातीरसस्य च

मधाचे, मद्याचे आणि जाईच्या तांदळाचे पेये,

गोरसस्य च पानानि भाजनानि च नित्यशः

गायीच्या दूधाचे पेये आणि त्यासाठी भांडी नेहमीच असतात,

माल्यानि धूपं गन्धाश्च नानारससमायुताः 198.

फुलांच्या माळा, धूप आणि वेगवेगळ्या सुगंधांनी भरलेले गंध,

भोजनेषु च सर्वेषु स्त्रियः कान्ता मनोहराः

सर्व अन्नांमध्ये सुंदर आणि मनमोहक स्त्रिया,

फलानि कुण्डहस्ताश्च पात्रहस्तास्तथापराः

हातात वाट्या असलेली फळे, आणि इतर काही जणी हातात भांडी घेऊन असतात.

अन्नदानरताश्चैव भोजयन्ति सहस्रशः

अन्नदानात आनंद मानणारे हजारो लोकांना जेवण देतात.

उपस्थाप्य महायोग्यमत्र काले च योषितः

त्या वेळी ते अत्यंत योग्य अशा स्त्रियांना बोलावतात.

निघ्नन्तश्च हसन्तश्च दूता निष्ठुरवादिनः

दूत कठोर बोलतात, मारतात आणि हसतात.

पापाशया निष्कृतिकाः सर्वदानविवर्जिताः

पापी मनाने वागणारे, जे कधीच प्रायश्चित्त करत नाहीत आणि नेहमीच दानशून्य असतात.

निर्लज्जा गृहका देया याचितुं मनसा हिताः

लाज न बाळगणाऱ्या गृहिणी, मनाने मागण्यासाठी योग्य समजल्या जातात.

पानीयमथ काष्ठानि यद्यन्नं सुखमागतम्

पाणी, लाकूड आणि सहज मिळणारे अन्न दिले जाते.