वराहपुराणम्

वेणुयष्टिप्रहारैश्च प्रहरन्ति ततोऽधिकैः 198.

बांबूच्या काठ्यांनी आणि आणखी कठोर फटक्यांनी ते मारतात.

रुदन्ति करुणं घोरं त्रातारं नाप्नुवन्ति ते

ते फार भयंकर वेदनेने रडतात, पण त्यांना कोणीही वाचवायला मिळत नाही.

केचिच्च तेषु पच्यन्ते दह्यन्ते पावकेन्धनम्

त्यांच्यातले काही अग्नीला इंधन म्हणून भाजले आणि जाळले जातात.

पतन्ति ते दुरात्मानस्तत्र तत्र च कर्मभिः

दुष्ट स्वभावाचे ते लोक आपल्या कर्मामुळे इकडे तिकडे पडतात.

केचिद्यन्त्रमुपारोप्य संपीड्यन्ते तिला इव

काहींना यंत्रात ठेवून तीळासारखे चिरडले जाते.

ततो वैतरणी घोरा संभूता निम्नगा तथा

मग तिथे भयंकर वैतरणी नदी निर्माण होते, जी खाली वाहते.

अथान्ये शूल आरोप्य दूताः पादेषु गृह्य वै

मग इतरांना दूत पायांनी पकडून शुलावर बसवतात.

नानुष्णे रुधिरे तत्र फेनमालासमाकुलाः

तिथे उष्ण नसलेल्या रक्तात ते फेस आणि चिकटपणाने भरून जातात.

अनुत्तार्य तदा तस्या उच्छ्रिता विकृतावशाः

ती नदी ओलांडता न येता, ते वर उचलले जातात, वाकडे-तिकडे होतात आणि काहीच करू शकत नाहीत.

तत्र शुष्यन्ति ते पापाः सर्वदोषसमन्विताः

तिथे सर्व दोषांनी भरलेले ते पापी लोक सुकून जातात.

अथान्ये बहवस्तत्र बहुभिश्चापि दूतकैः 198.

मग तिथे आणखी बरेच लोक आणि अनेक दूत असतात.

असिशक्तिप्रहारैश्च ताडयन्ति पुनःपुनः

त्यांना तलवारी आणि भाले यांच्या फटक्यांनी पुन्हा पुन्हा मारले जाते.

कूष्माण्डा यातुधानाश्च लंबमाना भयानकाः

कुश्मांड आणि यातुधान हे झूलत असतात, फारच भयंकर वाटतात.

वेदनार्त्तास्तु वेगेन शीघ्रं शाखा उपारुहन् ।। तत्र ते निहता घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः

वेदनांनी त्रस्त होऊन ते झपाट्याने फांद्या चढतात; तिथे ते भयंकर, मांस खाणारे राक्षस मारले जातात.

घ्नन्ति चारूढगात्राणि निःशङ्कं तमसा वृतम्

ते चढलेल्या देहांना, कुठलाही संकोच न ठेवता, काळोखात झाकून मारतात.

यथा च कुक्कुटं खादेत् कश्चिन्म्लेच्छो निराकृतः

जसा एखादा नाकारलेला म्लेच्छ कोंबडी खातो,

पक्वमाम्रफलं यद्वन्नरः खादेद्यथा वने

आणि जसा एखादा मनुष्य जंगलात पिकलेलं आंब्याचं फळ खातो,

चूषयित्वा तु तान्सर्वांस्ते च तस्मिन्नगोत्तमे

ते सर्व शोषून घेतल्यावर, ते सुद्धा त्या उत्तम नगरीतच राहतात.

ततो जवेन संयुक्ता वनस्थाश्चूषिताः पुनः

मग, जे वनात राहतात आणि वेगवान आहेत, त्यांना पुन्हा शोषले जाते.

अधस्तात्तु पुनस्तत्र पश्यन्तः पापकर्मिणः

खाली, तिथे पुन्हा, पापी लोक पाहत राहतात,

भो देव पाहि मुञ्चेति वदन्तः पुरुषं वचः 198.

ते म्हणतात, 'देवा, वाचवा, सोडा!' असे त्या पुरुषाला हाक मारतात.

पाषाणवर्षैः केचित्तु पांसुवर्षैश्च विद्रुताः

काही जण दगडांचा आणि मातीच्या पावसाने घाबरून पळून जातात.

द्रवन्ति च पुनस्तत्र दूतैश्चापि दृढं हताः

आणि तिथे पुन्हा, ते धावतात आणि दूतांकडून जोरात मारले जातात.

वारिपूर्णं ततः कुम्भं शीतलं च जलं पुनः

मग पाण्याने भरलेला कलश, आणि पुन्हा थंड पाणी दिलं जातं.

ततः पानीयरूपेण जलं तप्तं तु दीयते

मग प्यायच्या पाण्याच्या रूपाने गरम पाणी दिलं जातं.

आलिङ्ग्यालिङ्ग्य दुःखार्त्ताः केचित्तत्र पतन्ति वै

काही जण दुःखाने व्याकुळ होऊन एकमेकांना मिठी मारतात आणि तिथेच पडतात.

अन्नानां च सुमिष्टानां भक्ष्याणां च विशेषतः

आणि अन्नांमध्ये, विशेषतः स्वादिष्ट आणि खाण्यायोग्य पदार्थ,

दधिक्षीररसांश्चैव कृसरान्पायसं तथा

दही, दूध, रस, तसेच भात आणि गोड पायसं,

माध्वीकस्य च पानस्य सीधोर्जातीरसस्य च

मधाचे, मद्याचे आणि जाईच्या तांदळाचे पेये,