वराहपुराणम्

ततोऽहं त्वरितं नीतस्तेन दूतेन दर्शितः 198.

मग त्या दूताने मला लवकर नेलं आणि सर्व काही दाखवलं.

प्रत्युत्थितश्च मां दृष्ट्वा चिन्तयित्वा तु तत्त्वतः

त्याने मला पाहिल्यावर उठून, मनात विचार केला.

एवं सम्भाष्य मां वीरः स्वान्भृत्यान्सन्दिदेश ह

अशा प्रकारे माझ्याशी बोलून, त्या वीराने आपल्या सेवकांना आज्ञा दिली.

चित्रगुप्त उवाच भक्तिमन्तो दुराधर्षा नित्यं व्रतपरायणाः

चित्रगुप्त म्हणाला: ते भक्त, कोणालाही जिंकता येणार नाहीत, नेहमी व्रताचे पालन करणारे आहेत.

अयं विप्रो मयादिष्टः प्रेतावासं गमिष्यति

हा ब्राह्मण, माझ्या आज्ञेने, प्रेतांच्या वासस्थानी जाईल.

नैव दुःखेन खेदः स्यान्न चोष्णेन च शीततः

त्याला दुःखामुळे किंवा उष्णता-थंडीमुळे त्रास होणार नाही.

एवं दत्तवरो विप्रो गुरुचित्तानुचिन्तकः

असा वर मिळाल्यावर, त्या ब्राह्मणाने आपल्या गुरूंच्या मनाचा विचार केला.

यथाकाममयं पश्येद्धर्म्मराजपुरोत्तमम्

जसा त्याचा मनात असेल तसा तो धर्मराजाच्या मुख्य सेवकाला पाहू शकतो.

ऋषिपुत्र उवाच धावन्तस्त्वरमाणास्तु गृह्णन्तो घ्नन्त एव च

ऋषीपुत्र म्हणाला — ते वेगाने धावत जातात, पकडतात आणि मारतातही.

बन्धयन्ति महाकाया निर्दहन्ति महाबलाः

ते मोठ्या ताकदीने बांधतात आणि प्रचंड बळाने जाळतात.

वेणुयष्टिप्रहारैश्च प्रहरन्ति ततोऽधिकैः 198.

बांबूच्या काठ्यांनी आणि आणखी कठोर फटक्यांनी ते मारतात.

रुदन्ति करुणं घोरं त्रातारं नाप्नुवन्ति ते

ते फार भयंकर वेदनेने रडतात, पण त्यांना कोणीही वाचवायला मिळत नाही.

केचिच्च तेषु पच्यन्ते दह्यन्ते पावकेन्धनम्

त्यांच्यातले काही अग्नीला इंधन म्हणून भाजले आणि जाळले जातात.

पतन्ति ते दुरात्मानस्तत्र तत्र च कर्मभिः

दुष्ट स्वभावाचे ते लोक आपल्या कर्मामुळे इकडे तिकडे पडतात.

केचिद्यन्त्रमुपारोप्य संपीड्यन्ते तिला इव

काहींना यंत्रात ठेवून तीळासारखे चिरडले जाते.

ततो वैतरणी घोरा संभूता निम्नगा तथा

मग तिथे भयंकर वैतरणी नदी निर्माण होते, जी खाली वाहते.

अथान्ये शूल आरोप्य दूताः पादेषु गृह्य वै

मग इतरांना दूत पायांनी पकडून शुलावर बसवतात.

नानुष्णे रुधिरे तत्र फेनमालासमाकुलाः

तिथे उष्ण नसलेल्या रक्तात ते फेस आणि चिकटपणाने भरून जातात.

अनुत्तार्य तदा तस्या उच्छ्रिता विकृतावशाः

ती नदी ओलांडता न येता, ते वर उचलले जातात, वाकडे-तिकडे होतात आणि काहीच करू शकत नाहीत.

तत्र शुष्यन्ति ते पापाः सर्वदोषसमन्विताः

तिथे सर्व दोषांनी भरलेले ते पापी लोक सुकून जातात.

अथान्ये बहवस्तत्र बहुभिश्चापि दूतकैः 198.

मग तिथे आणखी बरेच लोक आणि अनेक दूत असतात.

असिशक्तिप्रहारैश्च ताडयन्ति पुनःपुनः

त्यांना तलवारी आणि भाले यांच्या फटक्यांनी पुन्हा पुन्हा मारले जाते.

कूष्माण्डा यातुधानाश्च लंबमाना भयानकाः

कुश्मांड आणि यातुधान हे झूलत असतात, फारच भयंकर वाटतात.

वेदनार्त्तास्तु वेगेन शीघ्रं शाखा उपारुहन् ।। तत्र ते निहता घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः

वेदनांनी त्रस्त होऊन ते झपाट्याने फांद्या चढतात; तिथे ते भयंकर, मांस खाणारे राक्षस मारले जातात.

घ्नन्ति चारूढगात्राणि निःशङ्कं तमसा वृतम्

ते चढलेल्या देहांना, कुठलाही संकोच न ठेवता, काळोखात झाकून मारतात.

यथा च कुक्कुटं खादेत् कश्चिन्म्लेच्छो निराकृतः

जसा एखादा नाकारलेला म्लेच्छ कोंबडी खातो,

पक्वमाम्रफलं यद्वन्नरः खादेद्यथा वने

आणि जसा एखादा मनुष्य जंगलात पिकलेलं आंब्याचं फळ खातो,

चूषयित्वा तु तान्सर्वांस्ते च तस्मिन्नगोत्तमे

ते सर्व शोषून घेतल्यावर, ते सुद्धा त्या उत्तम नगरीतच राहतात.

ततो जवेन संयुक्ता वनस्थाश्चूषिताः पुनः

मग, जे वनात राहतात आणि वेगवान आहेत, त्यांना पुन्हा शोषले जाते.