वराहपुराणम्

कालज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवादी दृढव्रतः 198.

तू काळ जाणणारा, कर्म ओळखणारा, सत्य बोलणारा आणि दृढ व्रती आहेस.

कर्म कारयिता चैव भूतभव्य भवत्प्रभो

तू सर्वांना कर्म घडवतोस, भूत, भविष्य आणि वर्तमान यांचा स्वामी आहेस.

दण्डपाणे विरूपाक्ष पाशहस्त नमोऽस्तु ते

दंडधारी, विचित्र डोळ्यांचा, दोरी धरलेला, तुला नमस्कार.

कृष्णवर्ण दुराधर्ष तैलरूप नमोऽस्तु ते

काळ्या वर्णाचा, जवळ येणे कठीण, तेलासारखा, तुला नमस्कार.

हव्यकव्यवहस्त्वं हि प्रभविष्णो नमोऽस्तु ते

तू देव आणि पितर यांचे हविर्कविरूप आहेस, सामर्थ्यशाली आहेस, तुला नमस्कार.

एकदृग्बहुदृग्भूत्वा काल मृत्यो नमोऽस्तु ते

कधी एक डोळा, कधी अनेक डोळे घेणारा, हे काळा, हे मृत्यू, तुला नमस्कार.

क्वचिद्बालः क्वचिद्वृद्धः क्वचिद्रौद्रो नमोऽस्तु ते

कधी बालक, कधी वृद्ध, कधी भयंकर रूप घेणारा, तुला नमस्कार.

प्रत्यक्ष्यं दृश्यते देव त्वां विना न च सिध्यति

देवा, तू प्रत्यक्ष दिसतोस; तुझ्याशिवाय काहीच साध्य होत नाही.

जपानां परमं जप्यं त्वत्तश्चान्यो न दृश्यते

सर्व जपांमध्ये तुझा जप श्रेष्ठ आहे; तुझ्याशिवाय दुसरा कोणीही दिसत नाही.

पतिव्रतास्तु या नार्यो दुःखितास्तपसि स्थिताः

ज्या स्त्रिया पतीला निष्ठावान राहतात, दुःखात असूनही त्या कठोर व्रत पाळतात.

तस्मात्त्वं सर्वदेवेषु चैको धर्मभृतां वरः 198.

म्हणून सर्व देवांमध्ये धर्माचे पालन करणाऱ्यांमध्ये तूच श्रेष्ठ आहेस.

वैशम्पायन उवाच परितुष्टस्तदा धर्मो ह्यौद्दालकसुतं प्रति

वैशंपायन म्हणाला: त्या वेळी धर्म संतुष्ट झाला आणि त्याने उद्दालकाच्या पुत्रावर कृपा केली.

यम उवाच याथातथ्येन वाक्येन ब्रूहि किं करवाणि ते

यम म्हणाला: खरी गोष्ट सांग, मी तुझ्यासाठी काय करू?

वरं वरय भद्रं ते यं वरं काङ्क्षसे द्विज

तू ज्या वराची इच्छा करतोस, तो वर माग, हे सौभाग्यवंत द्विजा.

ऋषिपुत्र उवाच यदि त्वं वरदो राजन्सर्वभूतहिते रतः

ऋषिपुत्र म्हणाला: राजन, जर तू खरंच सर्वांना कल्याण करणारा आणि वर देणारा असशील,

द्रष्टुमिच्छाम्यहं देव तव देशं यथातथम्

हे देव, मला तुझं खऱ्या स्वरूपातलं स्थान पाहायचं आहे.

सर्वं दर्शय मे राजन्यदि त्वं वरदो मम

राजा, जर तू मला वर देणारा असशील तर मला सर्व काही दाखव.

दर्शयस्व महाभाग सर्वलोकस्य चिन्तक

हे महाभाग, सर्व लोकांची काळजी घेणारा, मला ते सर्व दाखव.

एवमुक्तो महातेजा द्वारस्थं संदिदेश ह

असं म्हटल्यावर, तेजस्वी पुरुषाने दारपालाला आज्ञा दिली.

वक्तव्यश्च महाबाहुरस्मिन्विप्रे यथातथम्

महाबाहूने त्या ब्राह्मणाला खरी गोष्ट सांगण्याची आज्ञा दिली.

ततोऽहं त्वरितं नीतस्तेन दूतेन दर्शितः 198.

मग त्या दूताने मला लवकर नेलं आणि सर्व काही दाखवलं.

प्रत्युत्थितश्च मां दृष्ट्वा चिन्तयित्वा तु तत्त्वतः

त्याने मला पाहिल्यावर उठून, मनात विचार केला.

एवं सम्भाष्य मां वीरः स्वान्भृत्यान्सन्दिदेश ह

अशा प्रकारे माझ्याशी बोलून, त्या वीराने आपल्या सेवकांना आज्ञा दिली.

चित्रगुप्त उवाच भक्तिमन्तो दुराधर्षा नित्यं व्रतपरायणाः

चित्रगुप्त म्हणाला: ते भक्त, कोणालाही जिंकता येणार नाहीत, नेहमी व्रताचे पालन करणारे आहेत.

अयं विप्रो मयादिष्टः प्रेतावासं गमिष्यति

हा ब्राह्मण, माझ्या आज्ञेने, प्रेतांच्या वासस्थानी जाईल.

नैव दुःखेन खेदः स्यान्न चोष्णेन च शीततः

त्याला दुःखामुळे किंवा उष्णता-थंडीमुळे त्रास होणार नाही.

एवं दत्तवरो विप्रो गुरुचित्तानुचिन्तकः

असा वर मिळाल्यावर, त्या ब्राह्मणाने आपल्या गुरूंच्या मनाचा विचार केला.

यथाकाममयं पश्येद्धर्म्मराजपुरोत्तमम्

जसा त्याचा मनात असेल तसा तो धर्मराजाच्या मुख्य सेवकाला पाहू शकतो.

ऋषिपुत्र उवाच धावन्तस्त्वरमाणास्तु गृह्णन्तो घ्नन्त एव च

ऋषीपुत्र म्हणाला — ते वेगाने धावत जातात, पकडतात आणि मारतातही.