वराहपुराणम्

स्रग्विणो बद्धपादाश्च सर्वाभरणभूषिताः

त्यांनी हार घातले होते, पाय बांधलेले होते आणि सर्व प्रकारच्या दागिन्यांनी सजलेले होते.

सशक्तितोमराः केचित्सधनुष्का दुरासदाः

काही जणांकडे भाले आणि तोमर होते, काही धनुष्य घेऊन उभे होते, आणि त्यांच्याजवळ जाणे कठीण होते.

सज्जिता दधिहस्ताश्च गन्धहस्ता ह्यनेकशः

काही जण हातात दही घेऊन तयार उभे होते, आणि अनेकांनी सुगंधी पदार्थ धरले होते.

धूपान्प्रगृह्य विविधान्वासांसि शुभदर्शनाः

काहीजण विविध प्रकारच्या धूपाचे पूजन करत होते आणि शुभ्र वस्त्रे परिधान केली होती.

वाजिकुञ्जरयुक्तानि हंसयुक्तानि चापरे

काहींची वाहने घोडे आणि हत्ती यांनी ओढली जात होती, तर काहींची हंसांनी.

मयूरैः सारसैश्चैव चक्रवाकैश्च वाजिभिः 197.

तर काहींच्या वाहनांना मोर, सारस आणि चक्रवाक पक्षी जुंपलेले होते.

उज्ज्वला मलिनाश्चैव जीर्णवस्त्रा नवांशुकाः

काहीजण तेजस्वी, काही मळकट, काही फाटकी वस्त्रे घातलेले, तर काही नवीन रेशमी वस्त्रात होते.

समार्जारी काचवर्णा कृष्णा चैव कलिस्तथा

काहींचा रंग मांजरीसारखा, काही काचेसारखा, काही काळा, आणि काही कलियुगाच्या रूपात होते.

एते पुरोगमास्तत्र कृतान्तस्य महात्मनः

हे सर्व तेथे महात्मा मृत्यूचे पुढारी आहेत.

नमस्कार्याश्च पूज्याश्च आपन्नेन हि नित्यशः

दुःखात असलेल्या व्यक्तीने त्यांना नेहमी नमस्कार आणि पूजन करावे.

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे कृतान्तकालमृत्युकिङ्करवर्णनं नाम सप्तनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील संसारचक्रात कृतांत, काळ आणि मृत्यू यांच्या सेवकांचे वर्णन करणारा एकशे सत्त्याण्णवावा अध्याय समाप्त झाला.

अथ संसारचक्रयातनास्वरूपवर्णनम् मामेकमृषभं तत्र दर्शनं च ददौ यमः

आता संसाराच्या चक्रातील यातनांचे खरे स्वरूप सांगतो. तिथे यमाने मला एकटा बैल दाखवला.

याथातथ्येन मे पूजा कार्येण विधिनाऽकरोत्

त्याने माझी पूजा अगदी योग्य रीतीने, विधिप्रमाणे केली.

अब्रवीच्च पुनर्हृष्टो ह्यास्यतां च वरासने

मग तो आनंदाने म्हणाला, 'वरासनावर बस.'

तस्य वक्त्रं महारौद्रं नित्यमेव भयानकम्

त्याचा चेहरा फारच भयंकर, नेहमीच भीतीदायक होता.

लोहिते तस्य वै नेत्रे जल्पतश्च पुनःपुनः

त्याच्या डोळ्यांत रक्तासारखा लाल रंग होता आणि तो पुन्हा पुन्हा बोलत होता.

ततोऽहं तस्य भावेन भावितश्च पुनःपुनः

त्याच्या स्वभावामुळे मी वारंवार भावूक होत होतो.

तस्य प्रीतिकरं सद्यः सर्वदोषविनाशनम्

मग मी त्याला प्रसन्न करणारे, सर्व दोष नष्ट करणारे स्तोत्र त्वरित म्हटले.

कालवृद्धिकरं स्तोत्रं क्षिप्रं तत्र उदीरयन्

ते स्तोत्र दीर्घायुष्य देणारे आणि काळाचे परिणाम लवकर दूर करणारे होते, ते मी तिथे उच्चारले.

ऋषिपुत्र उवाच पितॄणां परमो देवश्चतुष्पाद नमोऽस्तु ते

ऋषीपुत्र म्हणाला, 'चार पायांवर उभ्या असलेल्या पितरांच्या श्रेष्ठ देवता, तुला नमस्कार.'

कालज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवादी दृढव्रतः 198.

तू काळ जाणणारा, कर्म ओळखणारा, सत्य बोलणारा आणि दृढ व्रती आहेस.

कर्म कारयिता चैव भूतभव्य भवत्प्रभो

तू सर्वांना कर्म घडवतोस, भूत, भविष्य आणि वर्तमान यांचा स्वामी आहेस.

दण्डपाणे विरूपाक्ष पाशहस्त नमोऽस्तु ते

दंडधारी, विचित्र डोळ्यांचा, दोरी धरलेला, तुला नमस्कार.

कृष्णवर्ण दुराधर्ष तैलरूप नमोऽस्तु ते

काळ्या वर्णाचा, जवळ येणे कठीण, तेलासारखा, तुला नमस्कार.

हव्यकव्यवहस्त्वं हि प्रभविष्णो नमोऽस्तु ते

तू देव आणि पितर यांचे हविर्कविरूप आहेस, सामर्थ्यशाली आहेस, तुला नमस्कार.

एकदृग्बहुदृग्भूत्वा काल मृत्यो नमोऽस्तु ते

कधी एक डोळा, कधी अनेक डोळे घेणारा, हे काळा, हे मृत्यू, तुला नमस्कार.

क्वचिद्बालः क्वचिद्वृद्धः क्वचिद्रौद्रो नमोऽस्तु ते

कधी बालक, कधी वृद्ध, कधी भयंकर रूप घेणारा, तुला नमस्कार.

प्रत्यक्ष्यं दृश्यते देव त्वां विना न च सिध्यति

देवा, तू प्रत्यक्ष दिसतोस; तुझ्याशिवाय काहीच साध्य होत नाही.

जपानां परमं जप्यं त्वत्तश्चान्यो न दृश्यते

सर्व जपांमध्ये तुझा जप श्रेष्ठ आहे; तुझ्याशिवाय दुसरा कोणीही दिसत नाही.