वराहपुराणम्

कुर्वन्ति संहर्षमिव स्वनेन मनोज्ञरूपा दिवि देवतानाम्

त्यांच्या मोहक रूपांनी आणि मधुर स्वरांनी त्या स्वर्गातील देवतांना आनंद देतात.

प्रासादकुञ्जेषु विहार्यमाणा न तृप्तिमेवं बहु ताः प्रयान्ति

प्रासादांच्या बगिच्यांमध्ये विहार करताना त्या स्त्रिया कितीही आनंद लुटला तरी कधीच कंटाळत नाहीत.

क्वचित् सुगन्धः प्रचचार भूयः प्रासादरोधं प्रविरूढमार्गः

कधी कधी गोड सुगंध पसरतो, जो प्रासादाच्या मार्गांमध्ये आणि बगिच्यांत दरवळतो.

तथाऽपरे क्रीडनकाः सकान्ताः सुवर्णवेदीकृतसानुशोभाः

इतर ठिकाणी, काहीजण आपल्या प्रियांसोबत सोन्याच्या व्यासपीठांवर खेळताना उजळून दिसतात.

शक्यो विभागो न हि रम्यताया ह्यसौ दिनैर्वा बहुभिः प्रवक्तुम्

त्या आनंदाची सीमा कितीही दिवस सांगितली तरी वर्णन करता येणार नाही.

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे धर्मराजपुरवर्णनं नाम षण्णवत्यधिकशततमोऽध्यायः

याप्रमाणे श्रीवराहपुराणातील संसारचक्रातील धर्मराजपुराचे वर्णन करणारा एकशे शहाण्णवावा अध्याय समाप्त झाला.

ऋषिपुत्र उवाच प्राकारेण परिक्षिप्तं प्रासादशत शोभितम्

ऋषिपुत्र म्हणाला: भिंतीने वेढलेले आणि शेकडो प्रासादांनी शोभलेले

समालिखदिवाकाशं प्रदीप्तमिव तेजसा

तेजाने झगमगणाऱ्या त्या जागेचं दृश्य असं होतं की जणू आकाशच कोणी खणून काढलं आहे.

नानायन्त्रैः समाकीर्णं ज्वालामालासमायुतम्

ती जागा वेगवेगळ्या यंत्रांनी भरलेली होती आणि ज्वाळांच्या माळांनी वेढलेली होती.

प्रवेशस्तत्र तेषां हि विहितो धर्मदर्शिनाम्

धर्म पाळणाऱ्यांसाठी तिथे प्रवेशद्वार तयार केलं होतं.

मानुषाणां सुकृतिनां प्रवेशस्तत्र निर्मितः

सत्कर्म करणाऱ्या माणसांसाठीही तिथे प्रवेशाचा मार्ग बांधण्यात आला होता.

आयसं गोपुरं तत्र दक्षिणं भीमदर्शनम्

दक्षिणेला लोखंडाचं एक भयंकर दिसणारं गेट उभं होतं.

प्रवेशो हि ततस्तेन विहितो रविसूनुना

त्या मार्गाने सूर्यपुत्राने प्रवेशाची व्यवस्था केली होती.

पापानां चैव सर्वेषां ये चान्ये घातकारकाः

सर्व पापी आणि इतरही जी हत्या करणारे आहेत, त्यांच्यासाठीही तिथे मार्ग होता.

गोपुरं पश्चिमं तच्च दुर्निरीक्षं समन्ततः

पश्चिमेला एक गेट आहे, जे सर्व बाजूंनी पाहायला कठीण आहे.

दुष्कृतीनां प्रवेशार्थं यमेन विहितं स्वयम् 197.

दुष्कृत्य करणाऱ्यांसाठी स्वतः यमाने तिथे प्रवेशद्वार उभारलं होतं.

सर्वरत्नमयी दिव्या वैवस्वतनियोजिता

वैवस्वताने सर्व प्रकारच्या मौल्यवान रत्नांनी बनवलेली एक दिव्य सभा तिथे नेमली होती.

जितक्रोधैरलुब्धैश्च वीतरागैस्तपस्विभिः

ज्यांनी क्रोध जिंकला आहे, लोभ नाही, ज्यांना आसक्ती नाही आणि जे तपस्वी आहेत, अशांनी ती सभा भरते.

सा सभा सर्वलोकस्य शुभस्यैवाशुभस्य च

ती सभा सर्व लोकांसाठी आहे—सद्गुणी असो वा दुर्गुणी.

अनिर्वर्त्यं यथा कर्म शास्त्रदृष्टेन कर्मणा

शास्त्राने सांगितलेल्या कर्मानुसार जसं कर्म तसं फळ मिळतं.

चिन्तयन्ति च कार्याणि सर्वलोकहिताय ते

ते सर्व लोकांच्या हितासाठी काय करावं हे विचार करतात.

ततः सर्वे च तत्सर्वं चिन्तयन्ति सुयन्त्रिताः

मग ते सर्व, नीटपणे चालवलेले, त्या सर्व गोष्टींचा विचार करतात.

अत्रिरौद्दालकिश्चैव आपस्तम्बश्च वीर्यवान्

अत्री, रौद्रालकी आणि बलवान आपस्तंब,

शङ्खश्च लिखितश्चैव ह्यङ्गिरा भृगुरेव च

शंख, लिखित, अङ्गिरा आणि भृगु,

यमेन सहिताः सर्वे चिन्तयन्ति प्रतिक्रियाम्

हे सर्व यमासोबत मिळून योग्य उपायांचा विचार करतात.

कुण्डलाभ्यां पिनद्धाभ्यामङ्गदाभ्यां महातपाः 197.

तो महान तपस्वी कानात कुंडले आणि हातात अंगदे घालून शोभत होता.

तेजसा वचसा चैव दुर्निरीक्ष्यो महाबलः

त्याच्या तेजामुळे आणि वाणीमुळे तो बलवान पुरुष सहज पाहता येत नव्हता.

तस्य पार्श्वे महादिव्या ऋषयो ब्रह्मवादिनः

त्याच्या बाजूला दिव्य आणि श्रेष्ठ असे वेदज्ञ ऋषी होते.

वेदार्थानां विचारज्ञाः सत्यधर्मपुरस्कृताः

ते सर्व वेदांचा अर्थ जाणणारे, सत्य आणि धर्म यांचा आधार घेणारे होते.