वराहपुराणम्

कन्यानां दूषका ये च ये च पापरता नराः

ज्यांनी कन्यांचे अपमान केले किंवा जे नेहमीच वाईट कर्मात गुंतलेले असतात,

शूद्राणां याजकाश्चैव हाहाभूता द्विजातयः

जे शूद्रांसाठी यजमान होतात आणि जे द्विज जातीचे असूनही अपयशी ठरले,

सुरापो ब्रह्महा चैव यो द्विजो वीरघातकः

मद्यपान करणारा, ब्राह्मणहत्यारा किंवा वीराचा वध करणारा द्विज,

मातृत्यागी पितृत्यागी यः स्वसाध्वीं परित्यजेत्

जो आपल्या आईला किंवा वडिलांना सोडतो, किंवा आपल्या सती पत्नीलाही टाकतो,

गृहक्षेत्रहरा ये च सेतुबन्धविनाशकाः

जे घर किंवा शेत चोरतात, किंवा जे पूल फोडतात,

अशौचा निर्दयाः पापा हिंसका व्रतभञ्जकाः

जे अपवित्र, निर्दयी, पापी, हिंसक किंवा व्रतभंग करणारे आहेत,

भूम्यामनृतवादी च वेदजीवी च यो द्विजः 195.१

जो जमिनीबद्दल खोटे बोलतो किंवा जो द्विज वेदावर उपजीविका करतो,

सर्वपापसुसङ्गाश्च चिन्तका येऽतिवैरिणः

जे सर्व प्रकारच्या पाप्यांशी संग करतात, किंवा जे मनात फार मोठी वैरभावना ठेवतात,

परवित्तापहारी च राजघाती च यो नरः

जो दुसऱ्याचे धन चोरतो किंवा राजा मारणारा माणूस,

शुश्रूषया च मुक्ता ये लिङ्गिनः पापकर्मिणः

जे सेवा सोडून देतात किंवा जे बाह्यचिन्हे धारण करतात पण वाईट कर्म करतात,

देवागारांश्च सत्राणि तीर्थविक्रयिणस्तथा

जे देवळे, यज्ञभूमी किंवा तीर्थे विकतात,

मिथ्या च नखरोमाणि धारयन्ति च ये नराः

जे खोट्या हेतूने नखे किंवा केस वाढवतात,

अज्ञानादव्रती यश्च यश्चाश्रमबहिष्कृतः

जो अज्ञानामुळे व्रत पाळत नाही किंवा जो आपल्या आश्रमातून बाहेर काढला गेला आहे,

कलही च प्रतर्क्यश्च निष्ठुरश्च नराधमः

भांडखोर, वाद घालणारा, कठोर आणि माणसांतला सगळ्यात नीच असा तो असतो.

स्त्रियो नराश्च गच्छन्ति यत्र तच्छृणुतामलाः

स्त्रिया आणि पुरुष त्या ठिकाणी जातात; हे ऐका, हे निर्मळ लोकांनो.

तानि वै कथयिष्यामि श्रूयतां द्विजसत्तमाः एवं तस्य वचः श्रुत्वा सर्व एव तपोधनाः।।195.

ती ठिकाणं मी सांगतो, ऐका, हे श्रेष्ठ द्विजांनो. असं त्याचं बोलणं ऐकून, सगळे तपस्वी,

पप्रच्छुर्विस्मयाविष्टा नाचिकेतमृषिं तदा त्वया सर्वं यथा दृष्टं ब्रूहि तत्र विदां वर

आश्चर्याने भरून गेलेले, त्यांनी त्या वेळी नाचिकेत ऋषीला विचारलं, 'तुम्ही जसं पाहिलंत तसं सगळं सांगा, हे विद्वानांमध्ये श्रेष्ठ.'

यथास्वरूपः कालोऽसौ येन सर्वं प्रवर्त्तते

तो काळ नेमका कसा आहे, ज्यामुळे सगळं काही चालतं?

वारयेत्स तदा तं तु ब्रह्मलोके च स प्रभुः

तो त्याला थांबवतो; आणि ब्रह्मलोकात तोच सर्वांचा स्वामी असतो.

न नाशो हि शरीरस्य तस्मिन्देशे तपोधनाः

त्या ठिकाणी शरीराचा नाश होत नाही, हे तपस्वींनो.

अवश्यं चैव गन्तव्यं तस्य पार्श्वं पुनःपुनः

त्याच्याजवळ पुन्हा पुन्हा जायलाच लागतं.

न गच्छन्ति च ये तत्र दानेन निगमेन च

जे दान आणि वेदांचा अभ्यास करतात, ते तिथे जात नाहीत.

रौरवो वा कथं विप्र किंरूपं कूटशाल्मलेः

हे ब्राह्मण, रौरव कसं आहे? कूटशाल्मलीचं रूप कसं आहे?

किं च किंच तु कुर्वाणाः किंच किंच समाचरन्

आणि तिथे ते काय करतात, काय वागतात?

धृतिं न लभते किंचित्तैस्तैर्दोषैः सुवासिताः

त्या दोषांनी भरलेल्यांना स्थिरता मिळत नाही.

बोद्धव्यं नावबुध्यन्ते गुणानां तु गुणोत्तरम् 195.

समजून घ्यायला हवं असलं तरी, ते गुणांमधला श्रेष्ठ गुण समजत नाहीत.

परं परमजानन्तो रमन्ते कस्य मायया

परमात्मा न कळता, ते कुणाच्या मायेने रममाण होतात?

एतत्कथय वत्स त्वं यतः प्रत्यक्षदर्शिवान्

हे बाळा, तू प्रत्यक्ष पाहिलं आहेस म्हणून हे सर्व सांग.

इति श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे यमलोकस्थपापिवर्णनं नाम पञ्चनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणात, संसारचक्रातील यमलोकातील पापांचं वर्णन असलेला एकशेपंच्याणवेवा अध्याय इथे संपला.