वराहपुराणम्

वैशम्पायन उवाच हृष्टपुष्ट वपुर्भूत्वा पुत्रः परमधार्मिकः

वैशंपायन म्हणतो: परमधार्मिक पुत्र आनंदी आणि पुष्ट झाला.

पुत्र उवाच दृष्ट्वा च तमहं देवं सर्वलोकनमस्कृतम्

पुत्र म्हणाला — सर्व लोकांनी पूजलेला तो देव मला दिसला,

आगच्छामि पुनश्चात्र न भयं मेऽस्ति मृत्युतः

म्हणून मी पुन्हा इथे येतो आहे आणि मला मृत्यूचे काहीही भय नाही.

सत्ये तिष्ठ महाभाग सत्यं च परिपालय

हे महाभाग, सत्यावर ठाम रहा आणि सत्याचे पालन करा.

सूर्यस्तपति सत्येन वातः सत्येन वाति च

सूर्य सत्यामुळे चमकतो, आणि वारा सत्यामुळे वाहतो.

उदधिर्ल्लङ्घयेन्नैव मर्यादां सत्यपालितः

सत्यामुळे समुद्र आपली मर्यादा कधीच ओलांडत नाही.

सत्येन यज्ञा वर्त्तन्ते मन्त्रपूताः सुपूजिताः

सत्यामुळे यज्ञ चालतात, मंत्रांनी शुद्ध होतात आणि योग्य मान मिळतो.

सत्यं गाति तथा साम सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् 193.

गायत्री आणि साम यांचा आधार सत्य आहे; सर्व काही सत्यावर उभे आहे.

सत्येन सर्वं लभते यथा तात मया श्रुतम्

सत्यामुळे सर्व काही मिळते, हे मी ऐकले आहे, वडिलांनो.

देवदेवेन रुद्रेण वेदगर्भः पुरा किल

एकदा, देवांचा देव रुद्र याने वेदांचा गर्भ—

दीक्षां धारयते ब्रह्मा स तेनैव सुयन्त्रितः

ब्रह्मदेवाने त्याच्यामुळे दीक्षा घेतली आणि त्याच्याच नियंत्रणाखाली राहिला.

संवर्तेन पुरा तात सर्वे लोकाः सदैवताः

पूर्वी, वडिलांनो, संहारकाळी सर्व लोक आणि देवता—

पाताले पालयन् सत्यं बद्धो वैरोचनो वसन्

पाताळात राहणारा विरोचनाचा मुलगा सत्याचे पालन करत असताना बांधला गेला.

स्थितः सत्ये महाविन्ध्यो वर्द्धमानो न वर्द्धते

महाविंध्य सत्यावर स्थिर राहून वाढत असला तरी प्रत्यक्षात वाढत नाही.

गृहधर्माश्च ये दृष्टा वानप्रस्थाश्च शोभिताः

गृहस्थधर्म दिसतात आणि वनवासातील लोक शोभून दिसतात.

अश्वमेधसहस्रं च सत्यं च तुलया धृतम्

हजार अश्वमेधयज्ञ आणि सत्य दोन्ही तुला ठेवले असता,

सत्येन पाल्यते धर्मो धर्मो रक्षति रक्षितः

सत्यामुळे धर्माचे रक्षण होते; जो धर्माचे रक्षण करतो, त्याचे धर्म रक्षण करतो.

एवमुक्त्वा हृष्टपुष्टः स्वेन देहेन सुव्रत 193.

असे म्हणून, तो आनंदित आणि पुष्ट झाला, हे सुव्रत—

ऋषिपुत्रो महातेजा सत्यवागनसूयकः

महातेजस्वी ऋषिपुत्र, नेहमी सत्य बोलणारा आणि कपटमुक्त—

इति श्रीवराहपुराणे प्रागितिहासे संसारचक्रे नचिकेतप्रयाणं नाम त्रिनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील प्राचीन इतिहासात 'संसराच्या चक्रातील नचिकेताचा प्रवास' या नावाचा एकशे त्र्याण्णववा अध्याय संपला.

अथ नचिकेतसो आगमनवर्णनम् गतश्च परमं स्थानं यत्र राजा दुरासदः

आता नचिकेताच्या परत येण्याचे वर्णन पुढे येते. तो ज्या ठिकाणी भीषण राजा होता, त्या परम स्थानावर पोहोचला.

ततो हृष्टमना राजन्पुत्रं दृष्ट्वा तपोनिधिः

राजा, तपस्वी आपल्या मुलाला पाहून मनापासून आनंदित झाला.

दिवं च पृथिवीं चैव नादयामास हृष्टवत्

तो आनंदाने इतका भरला की, त्याच्या आनंदाने आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही निनादून गेले.

पश्यन्तु मम पुत्रस्य प्रभावं दिव्यतेजसः

माझ्या मुलाच्या दिव्य तेजाने युक्त असलेल्या सामर्थ्याचे सर्वांनी दर्शन घ्यावे.

पितृस्नेहानुभावेन गुरुशुश्रूषयापि च

पित्याच्या प्रेमामुळे आणि गुरूची सेवा केल्यामुळे,

लोके मत्सदृशो नास्ति पुमान्भाग्यसमन्वितः

या जगात माझ्यासारखा भाग्यवान मनुष्य दुसरा नाही.

कच्चित्त्वं न हतो वत्स नैव बद्धो यमालये

बाळा, तुला कोणी मारले नाही ना, किंवा यमाच्या घरी बांधून ठेवले नाही ना, अशी आशा आहे.

कच्चित्ते व्याधयो घोरा नान्वगच्छन्यमालये

यमाच्या घरी असताना तुला भयंकर आजारांनी त्रास दिला नाही ना, अशी आशा आहे.

कच्चिद्राजा त्वया दृष्टः प्रेतानामधिपो बली

तू त्या प्रेतांचा अधिपती असलेल्या बलाढ्य राजाला पाहिलेस ना, अशी आशा आहे.