वराहपुराणम्

ददाति मधुपर्कं यः स याति परमां गतिम्

जो मधुपर्क देतो, तो परम स्थितीला पोहोचतो.

दीक्षिताय च दातव्यो यश्च शिष्यो गुरुप्रियः

दीक्षित व्यक्तीस, तसेच गुरुला प्रिय असणाऱ्या शिष्यालाही तो द्यावा.

शृणोति मधुपर्क्कस्य चाख्यानं पापनाशनम्

जो मधुपर्काची कथा ऐकतो, त्याचे पाप नष्ट होते.

एतत्ते कथितं भद्रे मधुपर्क्कविभावनम्

हे शुभे, तुला मी मधुपर्काचे स्पष्टीकरण सांगितले.

राजद्वारे श्मशाने वा भये च व्यसने तथा

राजवाड्याच्या दाराशी, स्मशानात, भीतीमध्ये आणि संकटातसुद्धा,

अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यश्च प्रियां लभेत्

ज्याच्याकडे मुलगा नाही, त्याला मुलगा मिळतो; आणि ज्याच्याकडे पत्नी नाही, त्याला प्रिय पत्नी मिळते.

एतत्ते कथितं भूमे महाशान्तिं सुखावहाम्

हे पृथ्वीदेवी, सुख देणारा आणि मोठा शांती मिळवून देणारा हा विधी मी तुला सांगितला.

यस्त्वनेन विधानेन कुर्याच्छान्तिमनुत्तमाम् 192.

जो कोणी या पद्धतीने ही श्रेष्ठ शांती मिळवून देणारी क्रिया करतो,

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे सर्वशान्तिकरणं नाम द्विनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात 'सर्वशांतिकर' नावाचा ब्याण्णवावा अध्याय इथे संपला.

अथ नचिकेतः प्रयाणवर्णनम् व्यासशिष्यं महाप्राज्ञं वेदवेदाङ्गपारगम्

आता नचिकेताचा प्रवास कसा झाला, हे सांगतो: तो व्यासांचा शिष्य, अत्यंत बुद्धिमान आणि वेद-वेदान्ताचा जाणकार होता.

अश्वमेधे तथा वृत्ते राजा वै जनमेजयः

अश्वमेध यज्ञ पूर्ण झाल्यावर राजा जनमेजय,

प्रायश्चित्तं चरित्वैवमागतो गजसाह्वयम्

प्रायश्चित्त करून, गजसाह्वय या ठिकाणी आला.

ऋषिं परमसम्पन्नं वैशम्पायनमञ्जसा

त्याने परमसंपन्न असे वैशंपायन ऋषींच्या जवळ गेला.

कुरूणां पश्चिमो राजा पश्चात्तापेन पीडितः

कुरूंचा शेवटचा राजा पश्चात्तापाने त्रस्त झाला होता.

जनमेजय उवाच कर्मपाकफलं यस्मिन्मानुषैरुप भुज्यते

जनमेजय म्हणाला: माणसांना त्यांच्या कर्माचे फळ कुठे भोगावे लागते?

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कीदृशं तु यमालयम्

हे मला ऐकायचे आहे—यमाचे घर कसे असते?

न गच्छेयं कथं विप्र प्रेतराज्ञो निवेशनम्

हे ब्राह्मण, मी प्रेतराजाच्या निवासस्थानी कसा जाऊ नये?

सूत उवाच उवाच मधुरं वाक्यं राजानं जनमेजयम्

सूतमुनी म्हणाले: त्याने राजा जनमेजयाला गोड शब्दांत उत्तर दिले.

वैशम्पायन उवाच ।। शृणु राजन्पुरावृत्तां कथां परमशोभनाम् । धर्मवृद्धिकरीं नित्यां यशस्यां कीर्तिवर्द्धिनीम् ।। 193.

वैशंपायन म्हणाले: ऐक, राजन, पूर्वीची एक सुंदर कथा, जी नेहमीच धर्म, कीर्ती आणि यश वाढवते.

पावनीं सर्वपापानां प्रवृत्तौ शुभकारिणीम्

ती सर्व पापांपासून शुद्ध करणारी आणि सांगितल्यावर शुभ घडवणारी आहे.

कश्चिदासीत्पुरा राजनृषिः परमधार्मिकः

राजन, पूर्वी एक अत्यंत धर्मनिष्ठ ऋषी होता.

तस्य पुत्रो महातेजा योगमास्थाय बुद्धिमान्

त्याचा मुलगा तेजस्वी, बुद्धिमान आणि योगात स्थिर होता.

तेन रुष्टेन शप्तोऽभूत्पुत्रः परमधार्मिकः

त्याच्या रागामुळे त्या परमधार्मिक मुलाला शाप मिळाला.

तथेत्युक्त्वा महातेजाः पुत्रः परमधार्मिकः

मग तेजस्वी, परमधार्मिक पुत्राने 'तसेच होईल' असे मान्य केले.

क्षणेनान्तर्हितो जातः पितरं प्रत्युवाच ह

क्षणातच तो अदृश्य झाला आणि वडिलांना म्हणाला.

मा भूद्वाक्यं च ते मिथ्या धार्मिकस्य कदाचन

धर्मात्म्याचे बोल कधीही खोटे होऊ नयेत.

इह चैव पुनस्तावदागमिष्ये न संशयः

इथेच मी पुन्हा नक्की येईन, यात शंका नाही.

मिथ्याभिशंसिनं तात यथेष्टं तारयिष्यति 193.

बाबा, जो खोटे बोलतो त्याला तो हवे तसे तारेल.

अप्रवृत्तस्त्वसम्भाष्यो योऽहं मिथ्या प्रयुक्तवान्

पण मी, ज्याने खोटे बोलले, तो न कशात भाग घेण्यास योग्य आहे, ना कुणाशी बोलण्यास.