वराहपुराणम्

मन्त्रः— योऽसौ भवान्नाभिमात्रप्रसूतो यज्ञैश्च मन्त्रैः सरहस्यजप्यैः

मंत्र — जो तुझ्या नाभीतून उत्पन्न झाला आहे, यज्ञ आणि गुप्त मंत्रजपांनी,

यो ददाति महाभागे मयोक्तं विधिपूर्वकम्

माझ्या सांगण्यानुसार, योग्य विधीने जी देणगी देते, हे भाग्यवती,

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

आणखी एक गोष्ट मी तुला सांगतो, ती ऐक, वसुंधरे.

तस्य चैवेह दातव्यं मन्त्रेण विधिपूर्वकम्

तेही येथे मंत्राने, विधीपूर्वक द्यावे.

मद्भक्तेन तु दातव्यं सर्वसंसारमोक्षणम्

माझ्या भक्ताने ते सर्व संसारातून मुक्त होण्यासाठी द्यावे.

मधुपर्क्कं परं गृह्य चेमं मन्त्रमुदाहरेत्

मधुपर्क घेतल्यावर, हा मंत्र म्हणावा.

मन्त्रः- योऽसौ भवांस्तिष्ठति सर्वदेहे नारायणः सर्वजगत्प्रधानः

मंत्र — जो सर्व देहात वास करतो, नारायण, जो सर्व जगाचा प्रधान आहे,

अनेनैव तु मन्त्रेण दद्याच्च मधुपर्क्ककम् 192.

याच मंत्राने मधुपर्क अर्पण करावा.

एषा गतिर्महाभागे मधुपर्क्कस्य कीर्त्तिता

हे मधुपर्काचे स्वरूप, हे भाग्यवती, मी सांगितले आहे.

एवं हि मधुपर्क्कश्च देयः सिद्धिमभीप्सुभिः

मधुपर्क सिद्धी इच्छिणाऱ्यांनी अशा प्रकारे द्यावा.

ददाति मधुपर्कं यः स याति परमां गतिम्

जो मधुपर्क देतो, तो परम स्थितीला पोहोचतो.

दीक्षिताय च दातव्यो यश्च शिष्यो गुरुप्रियः

दीक्षित व्यक्तीस, तसेच गुरुला प्रिय असणाऱ्या शिष्यालाही तो द्यावा.

शृणोति मधुपर्क्कस्य चाख्यानं पापनाशनम्

जो मधुपर्काची कथा ऐकतो, त्याचे पाप नष्ट होते.

एतत्ते कथितं भद्रे मधुपर्क्कविभावनम्

हे शुभे, तुला मी मधुपर्काचे स्पष्टीकरण सांगितले.

राजद्वारे श्मशाने वा भये च व्यसने तथा

राजवाड्याच्या दाराशी, स्मशानात, भीतीमध्ये आणि संकटातसुद्धा,

अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यश्च प्रियां लभेत्

ज्याच्याकडे मुलगा नाही, त्याला मुलगा मिळतो; आणि ज्याच्याकडे पत्नी नाही, त्याला प्रिय पत्नी मिळते.

एतत्ते कथितं भूमे महाशान्तिं सुखावहाम्

हे पृथ्वीदेवी, सुख देणारा आणि मोठा शांती मिळवून देणारा हा विधी मी तुला सांगितला.

यस्त्वनेन विधानेन कुर्याच्छान्तिमनुत्तमाम् 192.

जो कोणी या पद्धतीने ही श्रेष्ठ शांती मिळवून देणारी क्रिया करतो,

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे सर्वशान्तिकरणं नाम द्विनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात 'सर्वशांतिकर' नावाचा ब्याण्णवावा अध्याय इथे संपला.

अथ नचिकेतः प्रयाणवर्णनम् व्यासशिष्यं महाप्राज्ञं वेदवेदाङ्गपारगम्

आता नचिकेताचा प्रवास कसा झाला, हे सांगतो: तो व्यासांचा शिष्य, अत्यंत बुद्धिमान आणि वेद-वेदान्ताचा जाणकार होता.

अश्वमेधे तथा वृत्ते राजा वै जनमेजयः

अश्वमेध यज्ञ पूर्ण झाल्यावर राजा जनमेजय,

प्रायश्चित्तं चरित्वैवमागतो गजसाह्वयम्

प्रायश्चित्त करून, गजसाह्वय या ठिकाणी आला.

ऋषिं परमसम्पन्नं वैशम्पायनमञ्जसा

त्याने परमसंपन्न असे वैशंपायन ऋषींच्या जवळ गेला.

कुरूणां पश्चिमो राजा पश्चात्तापेन पीडितः

कुरूंचा शेवटचा राजा पश्चात्तापाने त्रस्त झाला होता.

जनमेजय उवाच कर्मपाकफलं यस्मिन्मानुषैरुप भुज्यते

जनमेजय म्हणाला: माणसांना त्यांच्या कर्माचे फळ कुठे भोगावे लागते?

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कीदृशं तु यमालयम्

हे मला ऐकायचे आहे—यमाचे घर कसे असते?

न गच्छेयं कथं विप्र प्रेतराज्ञो निवेशनम्

हे ब्राह्मण, मी प्रेतराजाच्या निवासस्थानी कसा जाऊ नये?

सूत उवाच उवाच मधुरं वाक्यं राजानं जनमेजयम्

सूतमुनी म्हणाले: त्याने राजा जनमेजयाला गोड शब्दांत उत्तर दिले.

वैशम्पायन उवाच ।। शृणु राजन्पुरावृत्तां कथां परमशोभनाम् । धर्मवृद्धिकरीं नित्यां यशस्यां कीर्तिवर्द्धिनीम् ।। 193.

वैशंपायन म्हणाले: ऐक, राजन, पूर्वीची एक सुंदर कथा, जी नेहमीच धर्म, कीर्ती आणि यश वाढवते.