वराहपुराणम्

पितृयज्ञं विशालाक्षि ये कुर्वन्ति विदो जनाः

हे विशाल नेत्र असलेली, जे ज्ञानी लोक पितृयज्ञ करतात,

ददन्ते पितरस्तस्य आरोग्यं नात्र संशयः

त्यांना पितर आरोग्य देतात; याबद्दल काहीच शंका नाही.

तिर्यग्भ्यश्च विमुच्यन्ते प्रेतभावेन मानवाः

मानव प्राण्यांच्या योनीतून आणि प्रेतावस्थेतून मुक्त होतात.

पूजकः पितृदेवानां सर्वकालं गृहाश्रमे

जो गृहस्थाश्रमात नेहमी पितरांची आणि देवांची पूजा करतो,

अक्षय्यं तस्य मन्यन्ते पितरः श्राद्धतर्पिताः

श्राद्धाने तृप्त झालेले पितर त्याच्या पुण्याला कधीही संपणार नाही असे मानतात.

सात्विकं शुक्लपन्थानमेते यान्ति विदो जनाः

सात्त्विक आणि पवित्र मार्गाने जाणारे ज्ञानी लोक त्या मार्गाला पोहोचतात.

अज्ञानतमसारूढा निकृतिज्ञाः शठास्तथा १९०.

जे अज्ञान आणि अंधकारात बुडाले आहेत, कपटी आणि धूर्त आहेत,

कल्पान्तं पच्यमानापि त्रायन्ते येन मानवाः

कल्पाच्या शेवटपर्यंत यातना भोगत असतानाही, त्याच्यामुळे माणसे वाचतात.

मुंचन्ति जलबिन्दूंश्च अमां प्राप्य जलाशये

मांस नसताना, जलाशयात पोहोचल्यावर ते पाण्याचे थेंब सोडतात.

ये वै श्राद्धं प्रकुर्वन्ति तर्पयित्वा द्विजातयः

जे द्विजांना तृप्त करून श्राद्ध करतात,

निरयात्तेऽपि मुच्यन्ते तृप्तिर्भवति चाक्षया

ते नरकात असले तरीही मुक्त होतात आणि त्यांची तृप्ती कधीही संपत नाही.

विप्राणां वचनं कृत्वा यथाशक्त्या च दक्षिणा

ब्राह्मणांचे वचन पाळून आणि आपल्या शक्तीनुसार दक्षिणा देऊन,

देयो नीलो वृषस्तत्र नरकार्त्तिविनाशनः

तेथे काळा वृष द्यावा, जो नरकातील दुःख नष्ट करतो.

षष्टिवर्षसहस्राणि पितरस्तेन तर्पिताः

यामुळे पितरांना साठ हजार वर्षे तृप्ती मिळते.

उद्धृतो यदि सुश्रोणि पंकः शृङ्गेण तेन च

सुंदरिनी, जर त्या वृषाने शिंगाने चिखल उचलला,

तानुद्धृत्य वरारोहे सोमलोकं स गच्छति

हे सुंदरांगिनी, त्यांना वर काढून तो सोमलोकात जातो.

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च १९०.

साठ हजार वर्षे आणि साठशे वर्षे.

एष धर्मो गृहस्थानां पुत्र पौत्रसमन्विताः

पुत्र-पौत्रांसह असलेल्या गृहस्थांचा हा धर्म आहे.

पिपीलिकादिभूतानि जङ्गमाश्च विहङ्गमाः

मुंग्या आणि इतर जीव, तसेच चालणारे आणि उडणारे पक्षी,

एवं गृहाश्रमो मूलं धर्मस्तत्र प्रतिष्ठितः

अशा प्रकारे गृहस्थाश्रम हे मूळ आहे; तेथेच धर्म स्थिर आहे.

तिथौ पर्वणि ये चैव स्वपितॄंस्तारयन्ति वै

तिथी किंवा सणाच्या दिवशी, जे आपले पितर तारतात,

न यज्ञदानाध्ययनोपवासैस्तीर्थाभिषेकैरपि चाग्निहोत्रैः

यज्ञ, दान, वेदाध्ययन, उपवास, तीर्थस्नान किंवा अग्निहोत्र यांपैकी कशामुळेही,

पितरो निर्गतास्तत्र ब्रह्मविष्णुशरीरगाः

ते पितर जे ब्रह्मा आणि विष्णू यांच्या देहात गेले होते, तेथून निघून गेले.

एवं क्रमेण वै तत्र पितृदेवा वसुन्धरे

अशीच एकामागून एक, हे वसुंधरे, पितरदेवता तिथे वास करू लागले.

तत एते न जानन्ति देवाः शक्रपुरोगमाः

मग इंद्रासह सर्व देवांना हे माहीतच नाही.

न च ब्रह्मा विजानाति निःसृतो मम मायया

माझ्या मायेमुळे निर्माण झालेला ब्रह्माही हे जाणत नाही.

पुनश्चान्यत्प्रवक्ष्यामि पितृयज्ञेषु सुन्दरि १९०.

आता मी पुन्हा एक नवीन गोष्ट सांगतो, सुंदर स्त्री, पितृयज्ञांबद्दल.

कृत्वा वै पिण्डसङ्कल्पं दर्भानास्तीर्य भूतले

पिंड अर्पणाचा संकल्प करून, धरतीवर कुश घालून,

अजीर्णेनाभिपीड्यन्ते भुज्यन्ते न च सुन्दरि

अजिर्णामुळे ते त्रस्त होतात आणि हे पिंड खाल्ले जात नाहीत, सुंदर स्त्री.