वराहपुराणम्

मन्त्रः – योऽसौ भवान्सर्वजनप्रवीर गतिः प्रभुस्त्वं वससि ह्यमोघ

मंत्र – 'तू सर्व लोकांमध्ये श्रेष्ठ, सर्वांचा आधार, प्रभू, आणि निश्चलपणे येथे वास करतोस.'

सर्वामेवं ततः कृत्वा मम संस्थापनक्रियाम्

ही सर्व कृती पार पाडून, मग माझ्या प्रतिष्ठेची विधी कर.

गन्धमाल्यैरर्चयित्वा उपलेपैश्च भोजनैः

सुगंधी द्रव्ये, फुले, उटणे आणि नैवेद्य याने माझी पूजा कर.

एतत्कर्मविधानेन मधुकाष्ठस्य सुन्दरि

हे सुंदरिये, मधुकाच्या लाकडाच्या मूर्तीच्या पूजेसाठी हा विधी आहे.

यस्त्वनेन विधानेन अर्च्चां काष्ठस्य स्थापयेत्

जो कोणी या पद्धतीने लाकडाच्या मूर्तीची पूजा स्थापतो—

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे मधुकाष्ठायां प्रतिमार्च्चास्थापनं नाम एकाशीत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात 'मधुकाच्या लाकडाच्या मूर्तीची स्थापना' हा एकशेएक्याऐंशीवा अध्याय येथे संपला.

अथ शैलार्च्चास्थापनम् पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

आता मी दगडाच्या मूर्तीची स्थापना कशी करावी ते सांगतो, हे वसुंधरे, नीट ऐक.

सुरूपां च शिलां दृष्ट्वा निःशल्यां सुपरीक्षिताम्

सुंदर, दोषरहित आणि नीट तपासलेला दगड निवडावा.

शीघ्रमालिख्य तं तत्र श्वेतवर्तिकया नरः

मग त्या दगडावर पांढऱ्या खडूने लवकर चिन्हे काढावीत.

दीपकं च ततो दद्याद्बलिं दध्योदनेन च

नंतर दिवा लावावा आणि दहीभाताचा नैवेद्य दाखवावा.

मन्त्रः- योऽसौ भवान्सर्वजनप्रवीरः सोमाग्नितेजाः सुमतिप्रधानः

मंत्र – 'तू सर्व लोकांत श्रेष्ठ, सोम आणि अग्नीच्या तेजाने युक्त, उत्तम बुद्धीचा आहेस.'

प्रवर अयुतवराह जय जय वर्द्धस्व एवंरूपं ततः कृत्वा देवं नारायणं प्रभुम्

'हे अयुतवराह, विजय होवो, विजय होवो, तू वाढत जावो! अशा प्रकारे मूर्ती घडवून, त्या ठिकाणी नारायण प्रभूची स्थापना कर.'

ततो वै स्थापयेत्तत्र पूर्वाभिमुखमेव तु

मग त्या मूर्तीची स्थापना पूर्वेकडे तोंड करून करावी.

शुक्लयज्ञोपवीती च कृत्वा वै दन्तधावनम्

पांढरा यज्ञोपवीत घालावा आणि दात घासावेत.

मन्त्रः – योऽसौ भवांस्तिष्ठति सर्वरूपं मायाबलं सर्वजगत्स्वरूपम्

मंत्र – 'तू सर्व रूपात वास करणारा, मायेच्या शक्तीने युक्त, संपूर्ण जगाचा मूळस्वरूप आहेस.'

करणधारणप्रवध्यमुदाहरणमपराजितमजरामर एवं तु स्थापनं कृत्वा शिलायां मम सुन्दरि 182.

'सर्व आयुधे धारण करणारा, अजिंक्य, वृद्धिंगत न होणारा, अमर—अशा प्रकारे दगडात माझी स्थापना कर, हे सुंदरिये.'

यो मां संस्थापयेद्भूमे मम कर्मपरायणः

जो कोणी माझ्या कर्माला वाहून घेत, हे भूमाते, माझी स्थापना करतो—

यावकं पायसं भुक्त्वा अहोरात्रं समापयेत्

यावक आणि दूधभात खाऊन, एक दिवस-रात्र विधी पूर्ण करावा.

पंचगव्यं च गन्धं च वारिणा सह मिश्रयेत्

पंचगव्य आणि सुगंधी द्रव्ये पाण्यात मिसळावीत.

गीतवादित्रघोषेण उत्सवं तत्र कारयेत्

तेथे गाण्याच्या आणि वाद्यांच्या गजरात उत्सव साजरा करावा.

ब्रह्माक्षरसहस्राणि पठतां ब्रह्मवादिनाम्

ब्रह्मवेदाचे पाठ करणाऱ्यांनी ब्रह्माचे हजारो अक्षरे उच्चारावीत.

आगमिष्याम्यहं देवि मन्त्रपाठो मम प्रियः

देवी, मी येईन; मंत्रपठण मला अत्यंत प्रिय आहे.

पुनरावाहनं कुर्यान्मन्त्रेणानेन सुव्रतः

सद्गुणी माणसाने या मंत्राने पुन्हा आवाहन करावे.

एतेषु भूतेषु च संविधाता आवासितस्तिष्ठति लोकनाथ

या सर्व जीवांमध्ये जगाचा स्वामी आणि सर्वांचे नियोजन करणारा स्थिर आहे.

अनेनैव तु मन्त्रेण समित्तिलघृतेन च

हाच मंत्र आणि समिधा व तुप यांचा वापर करावा.

एवं कृते विधाने भवामि सन्निहितः स्वयम् 182.

अशा प्रकारे विधी केल्यावर मी स्वतः तेथे उपस्थित राहतो.

पंचगव्यं तत प्राश्य मन्त्रेण विधिपूर्वकम्

नंतर, विधिपूर्वक मंत्र म्हणत पंचगव्य ग्रहण करावे.

ततः प्रासादे स्थाप्योऽहं गीतवादित्रमङ्गलैः

त्यानंतर, मंगल गीत व वाद्यांच्या गजरात मला मंदिरात स्थापावे.

मन्त्रश्च - योऽसौ भवाँल्लक्षणलक्षितश्च लक्ष्म्या च युक्तः सततं पुराणः

मंत्र: जो शुभ चिन्हांनी युक्त आहे, नेहमी लक्ष्मीसमवेत आहे, आणि प्राचीन आहे.