वराहपुराणम्

किं तद्वद यथाकार्यं येन सिद्धं भवेदिदम् या सा ते राजमहिषी तामानय वराननाम् ।। 180.

ते काय आहे, ते सांग, जे योग्य आहे आणि ज्यामुळे हे पूर्ण होईल; तुझी सुंदरमुखी राणी इथे आण.

तस्या दासी वरारोहा प्रभावत्यपि विश्रुता

तिची दासी, सुंदर कंबरेची आणि प्रभावती नावाने प्रसिद्ध,

ततश्चान्तःपुराद्देवी सदासी तत्र चागता

मग राणी नेहमीच दासीसोबत अंतःपुरातून तिथे आली.

समासीनां च विप्रेन्द्रः प्रोवाच विनताननाम्

ती बसल्यावर, श्रेष्ठ ब्राह्मणाने नम्र चेहऱ्याच्या तिला संबोधले.

ये केचित्पितरो लोके लोकानां सर्वतः स्थिताः

जगात जे जे पितर सर्वत्र आहेत,

एको वृद्धो नरस्तत्र सूक्ष्मप्राणिभिरावृतः

त्यात एक वृद्ध पुरुष होता, ज्याच्याभोवती सूक्ष्म जीव होते.

निराशो गन्तुकामश्च पुनः स निरयेऽशुचौ

तो निराश होऊन, पुन्हा अपवित्र नरकात जायला निघाला.

तेनात्मकर्मजनितं मम कर्म निवेदितम्

त्याने माझ्या स्वतःच्या कर्मामुळे निर्माण झालेले कर्म मला अर्पण केले.

तव दास्याश्च या दासी तस्यास्तन्तुः किलोच्यते

तुझ्या दासीची जी दासी आहे, तिच्या संततीला तिचे अपत्य म्हणतात.

इति श्रुत्वानवद्याङ्गी तस्या आनयनेऽत्वरत्

हे ऐकून निर्दोष अंग असलेल्या स्त्रीने तिला आणण्यासाठी घाई केली.

सा चैकान्ते च दिवसे पानमांसरता सदा 180.

ती नेहमी मद्यपान आणि मांसभक्षणात रमणारी, त्या दिवशी एकटीच होती.

सेवकैः सा करे गृह्य आनीता मुनिसन्निधौ

सेवकांनी तिचा हात धरून तिला ऋषींच्या समोर आणले.

प्रत्ययार्थं तु तस्या वै मुनिः प्राह क्रियां प्रति

त्यावर खात्री व्हावी म्हणून ऋषींनी तिला त्या विधीबद्दल सांगितले.

तर्पणं चापि नो दत्तं पितॄणां चातिमुक्तिदम्

पितरांना जलार्पण, जे अत्युच्च मुक्ती देणारे आहे, ते दिले गेले नव्हते.

न जानामि पितॄन्स्वान्वै क्रियां कार्यं च वै विभो

माझे पितर कोण आहेत आणि कोणती क्रिया करावी हे मला माहीत नाही, प्रभो.

पत्नी च मथुरेशस्य नृपः सपुरसज्जनः

मथुरेशाची पत्नी, राजा आणि नगरातील सज्जन लोकही होते.

राज्ञा नीतास्तत्र तीर्थे श्राद्धार्थं मुनिना सह

राजाने त्या तीर्थस्थळी श्राद्धासाठी त्यांना ऋषींसह नेले.

तत्र दृष्टः स वै जन्तुर्न च तन्तुर्विचेतनः

तेथे तो जीव दिसला, पण त्याची संतती शुद्धीवर नव्हती.

अगस्त्य उवाच करोतु तर्पणं चास्मिन्पूर्वोक्तविधिना त्वियम् ।।180.

अगस्त्य म्हणाले: तिने येथे अगोदर सांगितलेल्या पद्धतीने जलार्पण करावे.

ततः श्राद्धं सरौप्यं च सवस्त्रं सविलेपनम्

नंतर श्राद्ध झाले, त्यात चांदी, वस्त्रे आणि सुगंधी लेप यांचा समावेश होता.

अत्रैव सर्वे स्थित्वा वै मामीक्षथ सुखान्वितम्

तुम्ही सर्वजण येथेच थांबून मला आनंदाने पाहिले.

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजपत्नी यशस्विनी

ते शब्द ऐकून राजाची कीर्तीशाली पत्नी

वेष्टितः शुशुभेऽतीव दीक्षितोऽवभृथे यथा

वस्त्रांनी वेष्टित झाल्यावर तो अत्यंत तेजस्वी दिसत होता, जणू काही दीक्षा घेऊन अंतिम स्नान केलेला.

तीर्थानि सरितः श्रेष्ठाः पर्वताश्च सरांसि च

तीर्थस्थळे, श्रेष्ठ नद्या, पर्वत आणि सरोवरे,

पितॄणां मुक्तिदं चान्यन्न भूतं न भविष्यति 180.

पितरांना मुक्ती देणारे दुसरे काहीही झाले नाही आणि होणारही नाही.

शुक्लप्रतिपदन्तं च तीर्थं प्राप्य ससत्वराः

शुक्ल प्रतिपदेच्या शेवटी, त्या पवित्र स्थळी जलदपणे पोहोचून,

कृत्वा प्रेतपुरीं शून्यां स्वर्ग पातालमेव च

मृतांचे नगर, स्वर्ग आणि पाताळ सगळे रिकामे करून,

कन्यां गते सवितरि यः श्राद्धं सम्प्रदास्यति

कन्या सूर्याला गेल्यावर, जो कोणी श्राद्ध करतो,

सुतृप्ताः स्मो वयं शश्वद्यास्यामः परमां गतिम्

आम्ही पूर्णपणे तृप्त होतो आणि नेहमीच सर्वोच्च स्थान मिळवतो.