वराहपुराणम्

मूलस्थानं ततः पश्चादस्तमानाचले रविम्

नंतर मूळ स्थळी, सूर्य पश्चिम पर्वतावर मावळतो.

मथुरायां तथा चैकं स्थाप्य सांबो वसुन्धरे

मग सांबाने मथुरेत एक मूर्ती स्थापली, हे वसुंधरे.

एवं सांबपुरं नाम मथुरायां कुलेश्वरम्

अशा प्रकारे, मथुरेतील सांबपूर नावाचे नगर कुलस्वामी आहे.

माघमासस्य सप्तम्यां दिव्यं सांबपुरं नराः 177.

माघ महिन्याच्या सप्तमीला लोकांना दिव्य सांबपूर मिळते.

गच्छन्ति तत्पदं शान्तं सूर्यमण्डलभेदकम्

ते शांत अशा त्या स्थानाला पोहोचतात, जे सूर्याच्या मंळळालाही ओलांडते.

पापप्रशमनाख्यानं महापातक नाशनम्

पाप शांत करणारी ही कथा मोठ्या पापांनाही नष्ट करते.

इति श्रीवराहपुराणे साम्बवचनत्रयसूर्यप्रतिष्ठानं नाम सप्तसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'सांबवचनत्रयसूर्यप्रतिष्ठान' नावाचा एकशे सत्त्याहत्तरावा अध्याय संपला.

श्रीवराह उवाच द्विजानुग्रहकामार्थमन्नमुग्रस्वरूपिणम्

श्रीवराह म्हणाले: द्विजांच्या कल्याणासाठी तिखट स्वरूपाचं अन्न द्यावं.

द्वादश्यां मार्गशीर्षस्य उपोष्य नियतः शुचिः

मार्गशीर्ष महिन्याच्या द्वादशीला उपवास करून, नियमीत आणि शुद्ध राहावं.

द्विजानां प्रीणनं कृत्वा स्वधान्नपटुभोजनैः

आपल्या घरी शिजवलेल्या उत्तम जेवणाने द्विजांना तृप्त करावं.

हर्षस्तु सुमहाञ्जातो रामस्याक्लिष्टकर्मणः

राघवाच्या निष्कलंक कर्मामुळे मोठा आनंद मिळतो.

महोत्सवं च कर्तुं स शत्रुघ्नस्य महात्मनः

शत्रुघ्न या महात्म्याचा मोठा उत्सव करावा.

एकादश्यां सोपवासः स्नात्वा विश्रान्तिसंज्ञके

एकादशीला उपवास करून, विश्रांती नावाच्या ठिकाणी स्नान करावं.

तस्मिन्मुक्त्वा यथाकामं ब्राह्मणान्वै प्रतर्प्य च

तेथे इच्छेनुसार ब्राह्मणांना तृप्त करून, त्यांना दान द्यावं.

सर्वपापविनिर्मुक्तः पितृभिः सह मोदते

सर्व पापांपासून मुक्त होऊन, तो आपल्या पितरांसोबत आनंद करतो.

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये शत्रुघ्नलावणे रामतीर्थयात्रायामष्टसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'मथुरामाहात्म्य, शत्रुघ्नलवण व रामतीर्थयात्रा' या विभागातील एकशे अठ्ठ्याहत्तरावा अध्याय संपला.

धरण्युवाच विनापराधो मनुजः सापराधश्च जायते

धरणी म्हणाली: माणूस दोषांशिवाय आणि दोषांसहही जन्मतो.

कर्मणाचरणेनैव करणेन जुगुप्सितः

फक्त कर्माच्या आचरणामुळेच तो निंदनीय होतो.

श्रीवराह उवाच भक्षणं दन्तकाष्ठस्य राजान्नस्य तु भोजनम्

श्रीवराह म्हणाले: दात काढण्यासाठी काडी खाताना, राजाच्या घरी जेवताना,

मैथुनं शवसंस्पर्शं पुरीषोत्सर्गमेव च

मैथुन, मृतदेहाला स्पर्श करणं आणि मलविसर्जन करणं,

अभाष्य भाषणं चैव पिण्याकस्य च भक्षणम्

कोणी बोलावलं नाही तरी बोलणं, आणि पिंड्याचं अन्न खाणं,

गुरोश्चालीकनिर्बन्धः पतितान्नस्य भक्षणम्

गुरूच्या जेवणावर हट्ट करणे आणि पडलेले अन्न खाणे हे दोष आहेत.

अदानं तुवरान्नस्य जालपादवराकयोः

गरिबांना किंवा जाळ्यात अडकलेल्या लोकांना कच्चे किंवा हिरवे अन्न न देणे हेही दोष आहे.

तथैव देव पूजायां निषिद्धकुसुमार्च्चनम्

देवपूजेत वर्ज्य फुले अर्पण करणे हेही तसेच दोष आहे.

पानं सुराया देवस्य अन्धकारे प्रबोधनम्

देवासाठी मद्य पिणे किंवा अंधारात उठविणे हेही दोष आहे.

अपराधास्त्रयस्त्रिंशत्समाख्याता मया धरे 179.

हे पृथ्वीदेवी, मी आता तैंतीस दोष सांगितले आहेत.

दूरस्थो न नमस्कारं कुर्यात्पूजा तु राक्षसी सवासाः पंचगव्याशी मलसंवस्त्रकं क्रमात् प्राजापत्येन शुद्धिः स्यान्नीलीवस्त्रस्य धारणात्

कोणी दूर असताना नमस्कार केला नाही तर ती पूजा राक्षसी होते; सलग कपडे घालणे, पाचगव्य घेणे आणि मळलेले वस्त्र वापरणे—यावर प्राजापत्य विधीने किंवा निळे वस्त्र घालून शुद्धी होते.

चान्द्रायणद्वयं कुर्याद्गुरोः क्षयितमुत्तमम्

गुरूचा मोठा अपराध केल्यास दोन चांद्रायण व्रते करावी.

चान्द्रायणं पराकं च प्राजापत्यं तथैव च

चांद्रायण, पराक आणि प्राजापत्य अशी व्रते सांगितली आहेत.