वराहपुराणम्

यः स्तुतोऽहं त्वया वीर तेन तुष्टोऽस्मि ते सदा

हे वीर, तू जसा माझी स्तुती केलीस, मी नेहमीच तुझ्यावर प्रसन्न आहे.

व्यक्तांगावयवः साक्षाद्द्वितीयोऽभूद्रविर्यथा

सूर्य स्पष्ट अंगांनी, प्रत्यक्ष सांबासमोर दुसऱ्या सूर्याप्रमाणे प्रकट झाला.

अध्यापयत्सांबयुतो रविर्मध्यन्दिनोऽभवत्

सूर्याने सांबाला शिकवले आणि तेव्हा मध्यान्हाचा काळ होता.

स्नात्वा मध्यन्दिनं दृष्ट्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते 177.

जो कोणी स्नान करून मध्यान्ही सूर्याचे दर्शन घेतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो.

सायाह्ने कृष्णगंगाया दक्षिणे संस्थितस्तदा

सायंकाळी कृष्णगंगेच्या दक्षिण काठावर उभा राहून,

सर्वपापविशुद्धात्मा परं ब्रह्माधिगच्छति एवं सांबस्य तुष्टेन मध्याह्ने तु नभस्तलात्

सर्व पापांपासून शुद्ध झालेल्या मनाने, परम ब्रह्म प्राप्त होते. अशा प्रकारे, मध्यान्ही प्रसन्न झालेला सांबा आकाशातून,

द्विधाकृतात्मयोगेन सांबकुष्ठमपोहितम्

दुहेरी योग साधनेने सांबाचे कुष्ठरोग नाहीसे झाले.

सांबस्तु सह सूर्येण रथस्थेन दिवानिशम्

सांबा आणि सूर्य, जो रथात बसला होता, दोघेही दिवस-रात्र एकत्र होते.

भविष्यमिति विख्यातं ख्यातं कृत्वा पुनर्नवम्

हे भविष्यात घडेल असे प्रसिद्ध आहे आणि ते नेहमी नवीनच वाटते.

उदयाचलमाश्रित्य यमुनायाश्च दक्षिणे

पूर्वेकडील पर्वतावर आणि यमुनाच्या दक्षिण काठावर आश्रय घेत,

मूलस्थानं ततः पश्चादस्तमानाचले रविम्

नंतर मूळ स्थळी, सूर्य पश्चिम पर्वतावर मावळतो.

मथुरायां तथा चैकं स्थाप्य सांबो वसुन्धरे

मग सांबाने मथुरेत एक मूर्ती स्थापली, हे वसुंधरे.

एवं सांबपुरं नाम मथुरायां कुलेश्वरम्

अशा प्रकारे, मथुरेतील सांबपूर नावाचे नगर कुलस्वामी आहे.

माघमासस्य सप्तम्यां दिव्यं सांबपुरं नराः 177.

माघ महिन्याच्या सप्तमीला लोकांना दिव्य सांबपूर मिळते.

गच्छन्ति तत्पदं शान्तं सूर्यमण्डलभेदकम्

ते शांत अशा त्या स्थानाला पोहोचतात, जे सूर्याच्या मंळळालाही ओलांडते.

पापप्रशमनाख्यानं महापातक नाशनम्

पाप शांत करणारी ही कथा मोठ्या पापांनाही नष्ट करते.

इति श्रीवराहपुराणे साम्बवचनत्रयसूर्यप्रतिष्ठानं नाम सप्तसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'सांबवचनत्रयसूर्यप्रतिष्ठान' नावाचा एकशे सत्त्याहत्तरावा अध्याय संपला.

श्रीवराह उवाच द्विजानुग्रहकामार्थमन्नमुग्रस्वरूपिणम्

श्रीवराह म्हणाले: द्विजांच्या कल्याणासाठी तिखट स्वरूपाचं अन्न द्यावं.

द्वादश्यां मार्गशीर्षस्य उपोष्य नियतः शुचिः

मार्गशीर्ष महिन्याच्या द्वादशीला उपवास करून, नियमीत आणि शुद्ध राहावं.

द्विजानां प्रीणनं कृत्वा स्वधान्नपटुभोजनैः

आपल्या घरी शिजवलेल्या उत्तम जेवणाने द्विजांना तृप्त करावं.

हर्षस्तु सुमहाञ्जातो रामस्याक्लिष्टकर्मणः

राघवाच्या निष्कलंक कर्मामुळे मोठा आनंद मिळतो.

महोत्सवं च कर्तुं स शत्रुघ्नस्य महात्मनः

शत्रुघ्न या महात्म्याचा मोठा उत्सव करावा.

एकादश्यां सोपवासः स्नात्वा विश्रान्तिसंज्ञके

एकादशीला उपवास करून, विश्रांती नावाच्या ठिकाणी स्नान करावं.

तस्मिन्मुक्त्वा यथाकामं ब्राह्मणान्वै प्रतर्प्य च

तेथे इच्छेनुसार ब्राह्मणांना तृप्त करून, त्यांना दान द्यावं.

सर्वपापविनिर्मुक्तः पितृभिः सह मोदते

सर्व पापांपासून मुक्त होऊन, तो आपल्या पितरांसोबत आनंद करतो.

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये शत्रुघ्नलावणे रामतीर्थयात्रायामष्टसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'मथुरामाहात्म्य, शत्रुघ्नलवण व रामतीर्थयात्रा' या विभागातील एकशे अठ्ठ्याहत्तरावा अध्याय संपला.

धरण्युवाच विनापराधो मनुजः सापराधश्च जायते

धरणी म्हणाली: माणूस दोषांशिवाय आणि दोषांसहही जन्मतो.

कर्मणाचरणेनैव करणेन जुगुप्सितः

फक्त कर्माच्या आचरणामुळेच तो निंदनीय होतो.

श्रीवराह उवाच भक्षणं दन्तकाष्ठस्य राजान्नस्य तु भोजनम्

श्रीवराह म्हणाले: दात काढण्यासाठी काडी खाताना, राजाच्या घरी जेवताना,