वराहपुराणम्

वराहः संस्थितः साक्षात्पुराणं येन सूचितम्

तो वराह प्रत्यक्ष प्रकट झाला आणि ज्याने पुराण सांगितले.

तस्य सन्दर्शनादेव सर्वपापविवर्जितः 176.

केवळ त्याचं दर्शन केल्यावर सर्व पापं नाहीशी होतात.

नवम्यां ज्येष्ठ शुक्लस्य स्नात्वा गङ्गोदके नरः

ज्येष्ठ महिन्यातल्या शुद्ध नवमीलाचं दिवशी कोणी गंगेच्या पाण्यात स्नान केलं,

दत्त्वा दानं यथाशक्ति सर्वपापैः प्रमुच्यते

आणि आपल्या शक्तीनुसार दान दिलं, तर तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो.

द्वादशादित्यसङ्काशो विमाने च समास्थितः

तो बारा सूर्यांसारखा तेजस्वी होऊन दिव्य विमानात बसतो.

वराह उवाच पांचालसंज्ञकस्तत्र सुमन्तुं पर्यपृच्छत

वराह म्हणाले – तिथे 'पांचाल' नावाचा एकजण सुमंतूला विचारायला गेला.

अस्मद्गुरुः पिता त्वं च ब्रूहि किं करवाणि वै

"तुम्ही आमचे गुरु आणि वडील आहात; मला सांगा, मी काय करावं?"

त्रिरात्रं कृच्छ्रपाराक चान्द्रायणमथापि वा

"तीन दिवसांचं व्रत, कृच्छ्र, पाराक किंवा चंद्रायण यापैकी कोणतं करावं?"

आकाशभारती यत्तु तत्सत्यं नानृतं क्वचित्

"आकाशभारतीत जे सांगितलं आहे, तेच खरं आहे; कधीच खोटं नाही."

दिनेदिने च स्नानात्प्राक् प्रतिगच्छति नित्यशः

"दररोज स्नानापूर्वी तो नेहमी जावं."

तिष्ठोपरमितः पापाद्यावत्कालं च जीवसि

"जितका काळ जगशील, तितका काळ पापांपासून दूर राहा."

सगतिश्च विपापा च भविष्यति न संशयः एवं प्रभावस्तीर्थस्य मथुरायां वसुन्धरे ।।176.

"त्याला उत्तम गति मिळेल आणि तो पापमुक्त होईल, यात शंका नाही. हेच या मथुरेतील तीर्थाचं माहात्म्य आहे, हे पृथ्वी देवी."

कृष्णगंगोद्भवस्यापि तथा कालिञ्जरस्य च

कृष्णगंगा आणि कालिंजर यांचंही असंच माहात्म्य आहे.

यः शृणोति वरारोहे श्रद्धया परया युतः

हे सुंदरिनी, जो कोणी हे अत्यंत श्रद्धेने ऐकतो,

सप्तजन्मकृतं पापं तस्य सर्वं व्यपोहति अमृतत्वं च लभते स्वर्गलोकं च गच्छति

त्याचं सात जन्मांचं सगळं पाप नष्ट होतं; तो अमरत्व मिळवतो आणि स्वर्गलोकात जातो.

इति श्रीवराहपुराणे कृष्णगंगोद्भवमाहात्म्यं नाम षट्सप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणात 'कृष्णगंगोद्भव माहात्म्य' नावाचा एकशेछपन्नाव्या अध्याय समाप्त झाला.

श्रीवराह उवाच द्वारकां वसमानस्य साम्बशापादिकं शृणु

श्रीवराह म्हणाले – द्वारकेत राहणाऱ्या सांबाच्या शापाची गोष्ट आता ऐक.

सुखासीनस्य कृष्णस्य पुत्रदारसुतैः सह पाद्यमर्घ्यं चासनं च मधुपर्कं सभाजनम्

श्रीकृष्ण आपल्या मुलं, पत्नी आणि नातवंडांसोबत आरामात बसले असताना, त्यांना पाय धुण्यासाठी पाणी, अर्घ्य, आसन आणि मधुपर्क पात्रात अर्पण करण्यात आलं.

एकान्ते प्राप्य कृष्णं च विज्ञप्तिमकरोत्प्रभुः स्पृहणीयः सदा कान्तः स्त्रीजनस्य सुरेश्वरः

एकांत मिळाल्यावर त्या प्रभूने श्रीकृष्णाला आपली विनंती सांगितली; तो नेहमीच सर्व स्त्रियांसाठी आकर्षक आणि प्रिय होता, हे देवाधिदेव.

एतास्तु वरनार्यो वै क्रीडार्थं हि सुरेश्वरः। देवयोन्यो ददुस्तुभ्यं सहस्राणि च षोडश

या सर्वा सुशील कन्या देवाधिदेवांनी तुझ्या आनंदासाठी तुला दिल्या; आणि सोळा हजार दिव्य स्त्रिया तुला दिल्या गेल्या.

साम्बं दृष्ट्वा च सर्वासां क्षुभ्यते च मनः प्रभो

सांबाला पाहताच त्या सर्वांच्या मनात खळबळ माजली, प्रभो.

त्वत्प्रियार्थं समायातः कथितुं ते सुरोत्तम

तुला आनंद मिळावा म्हणून, हे श्रेष्ठ देव, मी तुला हे सांगायला आलो आहे.

क्रियातः स्वर्गवासोस्ति नरकस्तद्विपर्ययात्

सत्कर्म केल्याने स्वर्गप्राप्ती होते; उलट वागल्यास नरकात जावे लागते.

यावत्स शब्दो भवति तावत्पुरुष उच्यते 177.

जोपर्यंत बोलता येते, तोपर्यंत त्याला माणूस म्हणतात.

नरके पुरुषः प्रोक्तो विपरीतो मनीषिभिः

नरकात मात्र, ज्ञानी लोक त्याला उलट अर्थाने ओळखतात.

आसनेषूपविष्टानां तासां क्षोभं च तत्त्वतः

ज्या स्त्रिया आसनांवर बसल्या होत्या, त्यांचा अस्वस्थपणा खरा होता.

तावत्सभ्यासनान्येव स्वास्तीर्य च विभागशः

सभेतील आसने ज्या पर्यंत होती, तोपर्यंत ती स्वतंत्रपणे मांडलेली होती.

पश्चात्साम्बः समायातस्तस्याग्रे करसंपुटम्

नंतर सांबा तेथे आला आणि त्याच्या समोर हात जोडून उभा राहिला.

दृष्ट्वा रूपमतीवास्य साम्बस्यैव वरस्त्रियः

सांबाचा सुंदर रूप पाहून त्या श्रेष्ठ स्त्रिया—