वराहपुराणम्

मुनयो वेदतत्त्वज्ञा ज्ञानिनः संशितव्रताः

ते ऋषी वेदांचे तत्त्व जाणणारे, ज्ञानी आणि कठोर व्रत पाळणारे होते.

व्यासोऽपनोदयामास नानावाक्यैः सताङ्गतिः

त्या वेळी व्यासांनी विविध प्रकारच्या वचनांनी त्यांना सत्पथ दाखवला.

कालञ्जरे महादेवं तत्र तीर्थपतिं शिवम्

कालनजर पर्वतावर तेथे महादेव, म्हणजेच सर्व तीर्थांचे स्वामी शिव, वास करतात.

तत्र स्थितो द्वादशाब्दव्रती संगविवर्जितः

तेथे जो कोणी बारा वर्षांचे व्रत पाळतो आणि सर्व आसक्ती टाळतो,

गत्वा हिमालयं चासौ बदरीमभितो गतः

तो हिमालयात जाऊन बदरीच्या आसपास पोहोचतो.

त्रिकालदर्शी शुद्धात्मा सिद्धत्वं प्राप्नुयात्प्रभुः 175.

तीन काळांना जाणणारा, शुद्ध अंतःकरण असलेला तो प्रभू, सिद्धी प्राप्त करतो.

प्रत्यक्षं कृष्णतीर्थे तु पांचाल्यकुलतन्तुना। पांचाल्योऽथ द्विजः कश्चिन्नाम्ना वसुरिति श्रुतः

कृष्णतीर्थावर, पाञ्चाल वंशाच्या उपस्थितीत, वसु नावाचा एक ब्राह्मण होता, असे ऐकिवात आहे.

दुर्भिक्षपीडितोऽत्यन्तं सभार्यो दक्षिणां गतः

तीव्र दुष्काळाने त्रस्त होऊन, तो आपल्या पत्नीला घेऊन दक्षिणेकडे गेला.

निवासमकरोत्तत्र ब्राह्मणीं वृत्तिमाश्रितः

तेथे त्याने ब्राह्मणाची उपजीविका स्वीकारून वास्तव्य केले.

ब्राह्मणाय च दत्ता सा धनधान्यसमन्विता

तेथे धनधान्ययुक्त एक कन्या त्या ब्राह्मणाला दिली गेली.

कन्याऽस्थीनि तु संगृह्य मथुरामाजगाम ह

मात्र त्या कन्येची हाडे गोळा करून तो मथुरेला गेला.

नित्यं स्वर्गे वसति स यस्यास्थि ह्यर्द्धचन्द्रके

ज्याच्या हाडात अर्धचंद्राचा आकार असतो, तो नेहमी स्वर्गात वास करतो.

तेन सार्थेन सा कन्या मथुरायां जगाम च

त्या काफिल्यासोबत ती कन्या मथुरेला गेली.

सुरूपा सुकुमाराङ्गी नीलकुंचितमूर्द्धजा

ती फार सुंदर होती, तिचे अंग नाजूक होते आणि केस काळे, कुरळे होते.

सुश्लिष्टाङ्गुलिपादा तु नखास्ताम्रोज्ज्वलाः शुभाः

तिच्या बोटा आणि पायांची ठेवण सुरेख होती, नखं तांबडी आणि चमकदार, शुभ दिसणारी होती.

क्षामोदरी समकुक्षिः पीनोन्नतपयोधरा 175.

तिच्या कमरेला काटकपणा, पोट सरळ आणि स्तन भरदार व उंच होते.

सुनखी स्वक्षिणी सुभ्रूः सुप्रमाणा सुभाषिणी

तिची नखं सुंदर, डोळे मोहक, भुवया आकर्षक, अंग बांधेसूद आणि बोलणे गोड होते.

यं यं पश्यति चार्वङ्गी यस्तां चैव प्रपश्यति

ती सुंदर अंगाची कन्या ज्या कुणाकडे पाहायची किंवा ज्या कुणी तिच्याकडे पाहिलं,

एवंविधा तत्र तत्र तीर्थस्नानपरायणा

अशी ती सर्वत्र तीर्थस्नानाला मनापासून वाहिलेली होती.

कान्यकुब्जाधिपो राजा क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः

कन्यकुब्जाचा राजा क्षत्रिय धर्मात निष्ठावान होता.

प्रवर्त्तते सुवित्ताढ्य प्रेक्षणीयं मनोरमम्

तो राजा मोठ्या संपत्तीत रमलेला, देखण्या आणि मनमोहक स्वरूपाचा होता.

तस्य देवस्य या वेश्यास्ताभिः सा प्रतिलोभिता

त्या राजाच्या सेवेत असलेल्या वेश्यांनी तिला आकर्षित केलं.

गीतनृत्यादिषु रता तासां धर्ममुपागता

ती गाणं, नृत्य यात रमणारी आणि त्यांच्याच मार्गाने वागत होती.

एवं वसति सा बाला देवस्यास्य परिग्रहा

अशी ती तरुणी त्या राजाच्या सेविकांमध्ये राहू लागली.

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये कृष्णगंगाकालिञ्जरप्रभावे पंचसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील मथुरेचे माहात्म्य, कृष्णगंगा आणि कालिंजर यांच्या प्रभावाचे एकशेपंच्याहत्तरावे अध्याय संपले.

श्रीवराह उवाच वाणिज्यभाण्डमादाय समूहस्य प्रसंगतः

श्रीवराह म्हणाले: व्यापाऱ्याचे सामान घेऊन, त्या समूहासोबत,

सार्थेन निष्ठितः सोऽथ धनवान्रूपवांस्ततः

तो त्या काफिल्यात स्थिरावला आणि नंतर तो धनवान व देखणा झाला.

आक्रम्य तत्र सम्प्राप्ता यत्र सा मथुरा पुरी

ते तिथे पोहोचले आणि मथुरा नगरीत आले.

तस्मिन्स्थाने स पांचालः प्रातस्तु पुरुषैः सह ऐश्वर्यमदभावेन यानेन महता तदा

त्या ठिकाणी, पहाटेच पांचाळ आपल्या माणसांसोबत, मोठ्या अभिमानाने आणि भव्य वाहनात निघाला.