वराहपुराणम्

एवं वसन्सुखं तत्र गोकर्णः सह बन्धुभिः

अशा प्रकारे गोकरण आपल्या नातेवाईकांसह तिथे सुखाने राहू लागला.

शुकेश्वरं प्रतिष्ठाप्य दिव्यं सत्रं चकार ह

त्यांनी शुकेश्वराची स्थापना करून दिव्य यज्ञ केला.

शुकसत्रमिति ख्यातं मृतो मुक्तिमवाप सः 173.

तो यज्ञ 'शुकसत्र' म्हणून प्रसिद्ध झाला; मृत्यूनंतर त्याला मुक्ती मिळाली.

शुकप्रदाने गोकर्णः फलं स्नानस्य संगमात्

शुक पक्ष्याचे दान केल्यामुळे गोकरणाला संगमावर स्नान केल्याचे फळ मिळाले.

शबराय सभार्याय तेन स्वर्गं गतश्च ह

पत्नीसमवेत त्यांनी ते शबराला दिले आणि त्यामुळे स्वर्गाला गेले.

एतत्ते कथितं सर्वं मथुरायां महत्फलम्

हे सर्व मी तुला सांगितले, जे मथुरेत मोठे फळ देणारे आहे.

गोकर्णस्य तु सन्तानमक्षयं धर्मतोऽव्ययम्

गोकरणाचा वंश धर्मामुळे अखंड आणि अविनाशी आहे.

इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णमाहात्म्ये त्रयस्सप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील गोकरणमाहात्म्यातील एकशेपंच्याहत्तरावा अध्याय येथे संपला.

श्रीवराह उवाच संगमस्य प्रभावं हि पापिनामपि मुक्तिदम्

श्रीवराह म्हणाले: संगमाचे सामर्थ्य असे आहे की, ते पाप्यांनाही मुक्ती देते.

अत्रैव श्रूयते पूर्वं ब्राह्मणः संशितव्रतः

इथे पूर्वी एक ब्राह्मण होता, जो व्रतांमध्ये दृढ होता, असे ऐकायला मिळते.

स्वाध्याययुक्तो होमे च नित्ययुक्तः सः योगवित्

तो ब्राह्मण नेहमी स्वाध्याय आणि होम करत असे, योगात निपुण होता.

एवं कर्माणि कुर्वन्स ब्रह्मलोकजिगीषया

तो ब्रह्मलोक मिळवण्यासाठी अशी कर्मे करत असे.

तस्य बुद्धिरियं जाता तीर्थाभिगमनं प्रति

त्याच्या मनात तीर्थयात्रेची इच्छा उत्पन्न झाली.

प्रयातो विधिवत्साक्षात् सूर्यस्योदयनं प्रति

त्याने विधीप्रमाणे थेट सूर्य उगवतो तिकडे प्रवास सुरू केला.

तथा चोत्तरकोट्यां तु तथा मन्माथुरं च यत्

त्याचप्रमाणे उत्तरेकडील शिखरावर आणि मनमथुरा या ठिकाणीही तो गेला.

गत्वा सर्वाणि तीर्थानि स्नात्वा पूतो भवाम्यहम्

सर्व तीर्थस्थळी जाऊन स्नान केल्यावर मी शुद्ध झालो.

कृतपूजानमस्कारः अध्वानं प्रत्यपद्यत

पूजा आणि नमस्कार करून त्याने पुन्हा आपला प्रवास सुरू केला.

अरण्ये कण्टकवृते निर्जने शब्दवर्जिते 174.

काट्यांनी वेढलेल्या, निर्जन आणि शांत अशा जंगलात,

ईषदुत्त्रस्तहृदयस्तिष्ठदुन्मील्य चक्षुषी

हृदय थोडं घाबरलेलं, डोळे उघडून तो तिथे उभा राहिला.

पप्रच्छ मधुरालापः के यूयं रौद्रमूर्त्तयः

तो गोड बोलून विचारतो, 'तुम्ही कोण, अशा भीषण रूपातील?'

एकस्थानात्सदा यूयं प्रस्थिताः कुत्र वा सदा क्षुत्पिपासातुरा नित्यं बहुदुःखसमन्विताः

‘तुम्ही नेहमी एकाच जागी राहता—मग नेहमी कुठे जाता? कायम उपासमारीने आणि दुःखांनी ग्रस्त असता.’

दुर्बुद्ध्या च वृताः सर्वे हीनज्ञाना विचेतसः

‘सर्वजण चुकीच्या विचारांनी वेढलेले, ज्ञानहीन आणि गोंधळलेले आहात.’

नान्तरिक्षं महीं चापि जानीमो दिवसं तथा

‘आम्हाला आकाश, पृथ्वी किंवा दिवस काहीच माहीत नाही.’

अप्रकाममिदं भाति भास्करोदयनं प्रति

‘सूर्य उगवतो तिकडे जाण्याचा हा प्रवास मनाला रुचत नाही.’

शीघ्रगो रोधकश्चैव पंचमो लेखकस्तथा प्रेतानां कर्मजातानां नाम्नां वै सम्भवः कुतः

‘जलद जाणारा, अडवणारा आणि पाचवा लेखणीधारी—मृतांच्या नावांचा आणि कर्मांचा उगम कसा होईल?’

किं तत्कारणमेतद्धि यूयं सर्वे सनामकाः अहं स्वादु सदाश्नामि दद्मि पर्युषितं द्विजे

‘हे असं का, की तुम्हा सर्वांना नाव नाही? मी नेहमी ताजं खातो आणि उरलेलं ब्राह्मणाला देतो.’

एतत्कारणमुद्दिश्य नाम पर्युषितं द्विज

‘या कारणामुळे, द्विजा, त्याचे नाव “उरलेले देणारा” असे पडले.’

एतत्कारणमुद्दिश्य परः सूचीमुखस्ततः 174.

‘या कारणामुळे, पुढच्याचे नाव “सूईच्या टोकासारखा” असे आहे.’

एतत्कारणमुद्दिश्य शीघ्रगस्तेन सोच्यते

‘या कारणामुळे, जलद जाणाऱ्याला हेच नाव मिळाले.’