वराहपुराणम्

राज्ञा तस्मै प्रदत्ताश्च ग्रामाश्चैव पुराणि च 172.

राजाने त्याला गावे आणि जुन्या नगरी दिल्या.

आश्चर्यं परमं धर्ममारामस्य महत् फलम्

धार्मिक वनाचा हा मोठा फल आणि परम आश्चर्य आहे.

इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णमाहात्म्ये द्विसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील गोकर्ण माहात्म्याचा एकशे बहात्तरावा अध्याय इथे संपला.

श्रीवराह उवाच शुकं च मातापितरौ साधुभार्याचतुष्टयम्

श्रीवराह म्हणाले: त्याने शुक, त्याचे आईवडील आणि सती पत्नी यांचा सन्मान केला.

संमान्य पूजयामास यथाविभवशक्तितः

त्याने आपल्या सामर्थ्यानुसार त्यांची योग्यतेने पूजा केली.

स्वयं च कृतवांस्तत्र अविघ्नस्य महामखम्

त्यांनी स्वतः तिथे विघ्नरहित मोठा यज्ञ केला.

गीतवादित्रमंगल्यं पुत्रवृद्धौ यथोचितम्

मुलाच्या वाढीसाठी योग्य त्या रीतीने गाणी, वाद्ये आणि मंगलकार्य झाले.

एकैकं च परिष्वज्य प्रणिपत्य यथाक्रमम्

प्रत्येकाला त्यांनी जवळ घेऊन, योग्य क्रमाने वाकून नमस्कार केला.

शुकं हृदि समालोक्य प्ररुरोद स वै वणिक्

शुक पक्ष्याचा आठव येताच त्या व्यापाऱ्याच्या डोळ्यातून अश्रू आले.

विशिष्टेन मया प्राप्तो राज्ञो लाभः सुपुष्कलः

माझ्यामुळे राजाला उत्तम आणि भरपूर लाभ मिळाला.

एवं वसन्सुखं तत्र गोकर्णः सह बन्धुभिः

अशा प्रकारे गोकरण आपल्या नातेवाईकांसह तिथे सुखाने राहू लागला.

शुकेश्वरं प्रतिष्ठाप्य दिव्यं सत्रं चकार ह

त्यांनी शुकेश्वराची स्थापना करून दिव्य यज्ञ केला.

शुकसत्रमिति ख्यातं मृतो मुक्तिमवाप सः 173.

तो यज्ञ 'शुकसत्र' म्हणून प्रसिद्ध झाला; मृत्यूनंतर त्याला मुक्ती मिळाली.

शुकप्रदाने गोकर्णः फलं स्नानस्य संगमात्

शुक पक्ष्याचे दान केल्यामुळे गोकरणाला संगमावर स्नान केल्याचे फळ मिळाले.

शबराय सभार्याय तेन स्वर्गं गतश्च ह

पत्नीसमवेत त्यांनी ते शबराला दिले आणि त्यामुळे स्वर्गाला गेले.

एतत्ते कथितं सर्वं मथुरायां महत्फलम्

हे सर्व मी तुला सांगितले, जे मथुरेत मोठे फळ देणारे आहे.

गोकर्णस्य तु सन्तानमक्षयं धर्मतोऽव्ययम्

गोकरणाचा वंश धर्मामुळे अखंड आणि अविनाशी आहे.

इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णमाहात्म्ये त्रयस्सप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील गोकरणमाहात्म्यातील एकशेपंच्याहत्तरावा अध्याय येथे संपला.

श्रीवराह उवाच संगमस्य प्रभावं हि पापिनामपि मुक्तिदम्

श्रीवराह म्हणाले: संगमाचे सामर्थ्य असे आहे की, ते पाप्यांनाही मुक्ती देते.

अत्रैव श्रूयते पूर्वं ब्राह्मणः संशितव्रतः

इथे पूर्वी एक ब्राह्मण होता, जो व्रतांमध्ये दृढ होता, असे ऐकायला मिळते.

स्वाध्याययुक्तो होमे च नित्ययुक्तः सः योगवित्

तो ब्राह्मण नेहमी स्वाध्याय आणि होम करत असे, योगात निपुण होता.

एवं कर्माणि कुर्वन्स ब्रह्मलोकजिगीषया

तो ब्रह्मलोक मिळवण्यासाठी अशी कर्मे करत असे.

तस्य बुद्धिरियं जाता तीर्थाभिगमनं प्रति

त्याच्या मनात तीर्थयात्रेची इच्छा उत्पन्न झाली.

प्रयातो विधिवत्साक्षात् सूर्यस्योदयनं प्रति

त्याने विधीप्रमाणे थेट सूर्य उगवतो तिकडे प्रवास सुरू केला.

तथा चोत्तरकोट्यां तु तथा मन्माथुरं च यत्

त्याचप्रमाणे उत्तरेकडील शिखरावर आणि मनमथुरा या ठिकाणीही तो गेला.

गत्वा सर्वाणि तीर्थानि स्नात्वा पूतो भवाम्यहम्

सर्व तीर्थस्थळी जाऊन स्नान केल्यावर मी शुद्ध झालो.

कृतपूजानमस्कारः अध्वानं प्रत्यपद्यत

पूजा आणि नमस्कार करून त्याने पुन्हा आपला प्रवास सुरू केला.

अरण्ये कण्टकवृते निर्जने शब्दवर्जिते 174.

काट्यांनी वेढलेल्या, निर्जन आणि शांत अशा जंगलात,

ईषदुत्त्रस्तहृदयस्तिष्ठदुन्मील्य चक्षुषी

हृदय थोडं घाबरलेलं, डोळे उघडून तो तिथे उभा राहिला.