वराहपुराणम्

विमानप्रतिमाकारं यानमारुह्य सत्वरः 172.

तो लगेच विमानासारख्या सुंदर रथात बसला.

गृह्णीष्वोपायनं राज्ञे तस्मै त्वं देह्यनर्घ्यकम्

राजासाठी हे भेटवस्तू घे आणि त्याला अमूल्य वस्तू दे.

उत्पपात ततः स्थानाद्यत्र राजा व्यवस्थितः

मग तो तिथून उडून गेला जिथे राजा होता.

राजा दर्शनमात्रेण सन्तुष्टः सोब्रवीदिदम्

राजा त्याला पाहताच आनंदी झाला आणि म्हणाला:

अर्द्धासने कृतः प्रीत्या रत्नदो धनदो यथा

त्याला प्रेमाने अर्ध्या सिंहासनावर बसवलं, जणू धन किंवा रत्न देणारा.

आश्चर्यं दर्शयिष्यामि कथयिष्यामि चापि भोः

मी तुला एक अद्भुत गोष्ट दाखवीन आणि सांगीनसुद्धा, ऐका.

मुहूर्त्तार्द्धाद्यथा याति सैन्यं तच्च तथा कुरु

सेना जशी क्षणात पुढे जाते, तसंच तूही कर.

कृतं तेन तथा सर्वं यथा राज्ञा हि भाषितम्

राजाने सांगितल्याप्रमाणे त्याने सगळं केलं.

साधु साध्विति गोकर्णं प्रशशंसुः पुनः पुनः

सगळ्यांनी गोकर्णाचं पुन्हा पुन्हा कौतुक केलं, 'छान केलंस!' असं म्हणत.

गोकर्णस्तु तदाचक्षे तत्सर्वं नृपतेः सुखी

गोकर्णाने मग हे सगळं राजाला सांगितलं आणि राजा आनंदी झाला.

राज्ञा तस्मै प्रदत्ताश्च ग्रामाश्चैव पुराणि च 172.

राजाने त्याला गावे आणि जुन्या नगरी दिल्या.

आश्चर्यं परमं धर्ममारामस्य महत् फलम्

धार्मिक वनाचा हा मोठा फल आणि परम आश्चर्य आहे.

इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णमाहात्म्ये द्विसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील गोकर्ण माहात्म्याचा एकशे बहात्तरावा अध्याय इथे संपला.

श्रीवराह उवाच शुकं च मातापितरौ साधुभार्याचतुष्टयम्

श्रीवराह म्हणाले: त्याने शुक, त्याचे आईवडील आणि सती पत्नी यांचा सन्मान केला.

संमान्य पूजयामास यथाविभवशक्तितः

त्याने आपल्या सामर्थ्यानुसार त्यांची योग्यतेने पूजा केली.

स्वयं च कृतवांस्तत्र अविघ्नस्य महामखम्

त्यांनी स्वतः तिथे विघ्नरहित मोठा यज्ञ केला.

गीतवादित्रमंगल्यं पुत्रवृद्धौ यथोचितम्

मुलाच्या वाढीसाठी योग्य त्या रीतीने गाणी, वाद्ये आणि मंगलकार्य झाले.

एकैकं च परिष्वज्य प्रणिपत्य यथाक्रमम्

प्रत्येकाला त्यांनी जवळ घेऊन, योग्य क्रमाने वाकून नमस्कार केला.

शुकं हृदि समालोक्य प्ररुरोद स वै वणिक्

शुक पक्ष्याचा आठव येताच त्या व्यापाऱ्याच्या डोळ्यातून अश्रू आले.

विशिष्टेन मया प्राप्तो राज्ञो लाभः सुपुष्कलः

माझ्यामुळे राजाला उत्तम आणि भरपूर लाभ मिळाला.

एवं वसन्सुखं तत्र गोकर्णः सह बन्धुभिः

अशा प्रकारे गोकरण आपल्या नातेवाईकांसह तिथे सुखाने राहू लागला.

शुकेश्वरं प्रतिष्ठाप्य दिव्यं सत्रं चकार ह

त्यांनी शुकेश्वराची स्थापना करून दिव्य यज्ञ केला.

शुकसत्रमिति ख्यातं मृतो मुक्तिमवाप सः 173.

तो यज्ञ 'शुकसत्र' म्हणून प्रसिद्ध झाला; मृत्यूनंतर त्याला मुक्ती मिळाली.

शुकप्रदाने गोकर्णः फलं स्नानस्य संगमात्

शुक पक्ष्याचे दान केल्यामुळे गोकरणाला संगमावर स्नान केल्याचे फळ मिळाले.

शबराय सभार्याय तेन स्वर्गं गतश्च ह

पत्नीसमवेत त्यांनी ते शबराला दिले आणि त्यामुळे स्वर्गाला गेले.

एतत्ते कथितं सर्वं मथुरायां महत्फलम्

हे सर्व मी तुला सांगितले, जे मथुरेत मोठे फळ देणारे आहे.

गोकर्णस्य तु सन्तानमक्षयं धर्मतोऽव्ययम्

गोकरणाचा वंश धर्मामुळे अखंड आणि अविनाशी आहे.

इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णमाहात्म्ये त्रयस्सप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील गोकरणमाहात्म्यातील एकशेपंच्याहत्तरावा अध्याय येथे संपला.

श्रीवराह उवाच संगमस्य प्रभावं हि पापिनामपि मुक्तिदम्

श्रीवराह म्हणाले: संगमाचे सामर्थ्य असे आहे की, ते पाप्यांनाही मुक्ती देते.