वराहपुराणम्

मम तन्नास्ति हि मुने दुर्भगायाः प्रजासुखम्

मुनिवर, मी दुर्दैवी आहे, मला संततीचे सुख नाही.

देवतायाः प्रसादेन तव पुत्रो भविष्यति

देवतांच्या कृपेने तुला पुत्र प्राप्त होईल.

इत्युक्ता सा च सुश्रोणी प्रणिपत्य प्रसाद्य तम् 170.

असं ऐकून ती सुंदर नितंबांची स्त्री नम्रपणे वाकून त्यांना प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न करू लागली.

स तद्वचनमाकर्ण्य प्रीतियुक्तं सुसंयुतम्

तो ऋषी तिचे शब्द ऐकून आनंदित झाला आणि मनापासून प्रसन्न झाला.

ममाप्येतन्मतं देवि यदुक्तमृषिणा ततः

देवी, ऋषींनी जे सांगितले तेच माझेही मत आहे.

सरस्वत्याः संगमे तौ स्नात्वा गोकर्णमर्चतुः

सरस्वतीच्या संगमावर त्या दोघांनी स्नान केले आणि गोकार्णाची पूजा केली.

एवं तयोर्दशाब्दानि गतानि सुतहेतवे

अशा प्रकारे पुत्रप्राप्तीसाठी त्यांची दहा वर्षे गेली.

भविष्यति युवां पुत्रो रूपवान्गुणसंयुतः

तुम्हा दोघांना रूपवान आणि सद्गुणी पुत्र होईल.

देवतानां प्रसादेन तदुक्तस्य भविष्यति

देवतांच्या कृपेने जे सांगितले गेले ते नक्कीच घडेल.

प्रभाते देवदेवाय ददौ द्रव्यमनन्तकम्

प्रभातकाळी त्याने देवताधिपतीला अमाप संपत्ती दिली.

ततस्तस्यां सुशीलायां गर्भाधानमविन्दत सुषुवे दशमे मासि पुत्रं बालं शशिप्रभम्

मग त्या सद्गुणी स्त्रीच्या पोटी गर्भधारणा झाली; दहाव्या महिन्यात तिने चंद्रासारखा तेजस्वी पुत्र जन्माला घातला.

गोसहस्रं तदा दत्त्वा ससुवर्णं सवस्त्रकम्

त्याने त्या वेळी सोन्यासह वस्त्रांसह हजार गायी दान दिल्या.

जातकर्म तथा चैव नामकर्म चकार च 170.

त्याने जातकर्म आणि नामकरण विधी केले.

एवमन्नप्राशनं च चूडोपनयनं तथा

त्याने अन्नप्राशन, चूडाकर्म आणि उपनयन विधीही केले.

दानं तु ददतस्तस्य देवतां पूजयिष्यतः

दान देताना आणि देवीची पूजा करत असताना,

ततः प्रविष्टे तारुण्ये त्वप्रजं वीक्ष्य पुत्रकम्

नंतर जेव्हा तो पुत्र तारुण्यात प्रवेशला, तेव्हा त्याला अपत्य नसल्याचे पाहून,

वयोरूपगुणोपेतास्तस्य भार्याः सुलोचनाः

त्याच्या पत्नी तरुण, सुंदर, गुणी आणि सुंदर डोळ्यांच्या होत्या.

तेनैव धर्म आरब्धः प्रजार्थो देवसेवनम्

त्याच्यामुळे लोकांच्या भल्यासाठी आणि देवांची सेवा करण्यासाठी धर्माची सुरुवात झाली.

प्रपामालाश्च नित्यान्नं भोजनं वर्त्तनानि च

पाण्याची जागा, रोजचं अन्न, जेवण आणि उपजीविकेची साधनं होती.

विनियोगः कृतस्तेन सर्वदा सर्वकर्मसु

त्याने नेहमी सर्व कामांसाठी योग्य व्यवस्था केली.

प्रासादं कारयामास पंचायतनकं हरेः

त्याने पाच देवतांसाठी हरिचं मंदिर बांधलं.

प्रावर्त्तनं च कूपेषु येन सिंचेत्प्रवाटिकाम् 170.

त्याने विहिरीतून पाणी काढून बागांना पाणी घालण्याची पद्धत सुरू केली.

स्नानं पूजादिकं तद्वन्मार्जनं दीपकर्म च

स्नान, पूजा आणि अशाच गोष्टी, तसेच स्वच्छता आणि दिवे लावण्याचं कामही तसंच केलं जायचं.

पतिव्रता महाभागाश्चतुरो भगिनीर्यथा

त्याच्या चार बहिणी पतीपरायण आणि फार भाग्यवान होत्या.

मालाकारस्तथा नित्यं विटपांश्च प्रसिंचति

माळा करणारा नेहमी झाडांना पाणी शिंपडत असे.

जाताः सुपुष्पवन्तश्च द्रुमाः फलसमन्विताः

झाडांना भरपूर फुलं आणि फळं लागली.

दीयते भुज्यते सर्वैर्यथा शक्रस्तथा सदा

सर्वांना नेहमी सर्व काही मिळत असे आणि ते आनंदाने उपभोगत असत, जसं इंद्र करतो.

धनस्य संक्षयो जातः प्रत्यहं ददतः सतः

जो नेहमी देत असे, त्याचं धन दिवसेंदिवस कमी होत गेलं.

मातापित्रोः कुटुम्बस्य भरणीयस्य भोजनम्

त्याला आई-वडील आणि कुटुंबासाठी जेवण द्यावं लागत होतं.