वराहपुराणम्

माथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे वसुन्धरे 169.

हे वसुंधरे, मथुरेतील लोकांत जे रूप आहे, तेच माझेही रूप आहे.

शृणु देवि यथावृत्तं गरुडस्य महात्मनः मथुरायां स्थितं देवं भिन्नरूपं न पश्यति

देवी, ऐक, गरुड या महात्म्याबद्दल काय घडले: मथुरेत त्याला देवाचे वेगळे रूप दिसले नाही.

तदा गतोऽसौ वसुधे देवस्याग्रे विहंगमः

मग, हे वसुंधरे, तो पक्षी देवासमोर गेला.

गरुड उवाच जय केशव ईशान जय कृष्ण नमोऽस्तु ते

गरुड म्हणाला: जय केशव, ईशान, जय कृष्ण, तुला नमस्कार.

जय मूर्त जयाचिन्त्य जय लोकविभूषण

जय मूर्तिमंत, जय अगम्य, जय लोकांचा भूषण.

गरुडस्य पुरस्तत्र स्थितो देवः शरीरवान्

तेथे, गरुडासमोर देव स्वतःच्या देहधारणेत उभा राहिला.

किं कुर्यात्स्तोत्रमेतन्मे किं वा तव चिकीर्षितम्

तो म्हणाला, 'मी काय करू? हे स्तोत्र म्हणू का, की तुला आणखी काही हवे आहे का?'

गरुड उवाच आगते तु मया देव न दृष्टं तव रूपकम्

गरुड म्हणाला: प्रभु, मी आलो तरी तुझे रूप मला दिसले नाही.

माथुरैरेव लोकैस्तु समं दृष्टं हि रूपकम्

खरं तर, तुझे रूप फक्त मथुरेतील लोकांनीच पाहिले आहे.

तस्मात्स्तुतिस्तु देवेश कृतानुग्रहकाम्यया

म्हणूनच, हे देवाधिदेव, तुझ्या कृपेच्या इच्छेने मी ही स्तुती केली आहे.

उवाच श्लक्ष्णया वाचा गरुडं प्रति भाविनि माथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे विहंगम ।।169.

त्याने गरुडाशी सौम्य शब्दांत सांगितले, 'हे पक्ष्या, मथुरेतील लोकांत जे रूप आहे, तेच माझेही रूप आहे.'

ये पापास्ते न पश्यन्ति मद्रूपा माथुरा द्विजाः

हे द्विजांनो, जे पापी आहेत, त्यांना मथुरेत माझं रूप दिसत नाही.

गरुडोऽपि ततः स्थानाद्गतो देवि यथासुखम्

देवी, त्यानंतर गरुडाने देखील तिथून आपल्याला हवं तसं निघून गेला.

येषां पूजितमात्रेण तुष्टोऽहं चैव सर्वदा

ज्यांनी माझी पूजा केली, त्यांच्यामुळे मी नेहमीच प्रसन्न होतो.

अपि कीटः पतंगो वा तिर्यग्योनिगतोऽपि वा

किडा असो, पतंग असो किंवा कोणताही प्राणी असो,

यः पश्येत्पद्मनाभं तु द्वादश्यामाश्विनस्य तु

जो कोणी आश्विन महिन्याच्या द्वादशीला पद्मनाभाचं दर्शन घेतो,

एकादश्यां चोपवासी कृतशौचः समाहितः

किंवा एकादशीला उपवास करून, शुद्ध आणि एकाग्र राहतो,

चैत्रस्य शुक्लद्वादश्यामुपोष्य स्नानमाचरेत्

चैत्र महिन्याच्या शुद्ध द्वादशीला उपवास करून, स्नान करावं.

यः करोति स मुच्येत नात्र कार्या विचारणा

जो हे करतो, तो मुक्त होतो; यात शंका घेण्याचं काही कारण नाही.

महाविद्येश्वरीं देवि मुच्यते ब्रह्महत्यया

देवी, महाविद्येश्वरीचं दर्शन घेतल्याने ब्रह्महत्या या पापातून मुक्ती मिळते.

स्नानं करोति तस्यां तु ग्रहदाषैर्न लिप्यते 169.

जो तिथे स्नान करतो, त्याला ग्रहांच्या दोषांचा स्पर्श होत नाही.

विश्रान्तिसंज्ञकं दृष्ट्वा दीर्घविष्णुं च केशवम्

विश्रांती नावाचं आणि दीर्घ असलेलं केशवाचं दर्शन घेतल्यावर,

इति जपविधिहोमध्यानकाले स सम्यक्सततमभिसमीक्ष्य ब्रह्मणा यत्प्रयुक्तम्

मंत्रजप, विधी किंवा ध्यानाच्या वेळी, ब्रह्मदेवाने सांगितल्याप्रमाणे योग्य रीतीने आणि सातत्याने निरीक्षण केल्यावर—

इति श्रीवराहपुराणे प्रागितिहासे मथुरामाहात्म्यं नामैकोनसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणातील प्राचीन कथेत मथुरेच्या महात्म्याचं एकोणऐंशीवं अध्याय संपलं.

श्रीवराह उवाच मथुरायां पुरा वृत्तं गोकर्णस्य महात्मनः

श्रीवराह म्हणाले: पूर्वी मथुरेत गोर्ण नावाच्या महात्म्याशी संबंधित एक प्रसंग घडला.

तस्य भार्या सुशीला तु नाम्ना गुणसमन्विता

त्याची पत्नी सुषीला नावाची, गुणांनी युक्त होती.

विललाप च सुश्रोणि चैकान्ते दीनमानसा

ती सुंदर नितंब असलेली स्त्री, एकटीच, दुःखी मनाने रडत बसली.

वृक्षमूले तु तत्रैव मुनिरेकः समास्थितः

तेथेच एका झाडाच्या मुळाशी एक ऋषी बसलेला होता.

जात हार्दः प्रियं चेष्टं शनैः स्त्रियमथाब्रवीत्

त्याच्या मनात दया उत्पन्न झाली आणि त्याने त्या प्रिय स्त्रीला हळूवारपणे विचारले.